hislerimi bastirmaktan dolayi onlari kaybetmeye basladim
her zaman bir seyleri kaybetmeye meyilli biri olmusumdur. kaybetmek demeyelim de koydugum yeri unutmak diyelim. ev anahtarimi, en sevdigim kalemimi, cuzdanimi, her seyimi koydugum yeri unutup kaybeden biriyim. gunun birinde hislerimi, duygularimi koydugum yeri unutup kaybedecegim aklima gelir miydi? asla. sonucta onlar hicbir zaman yanimdan ayirmadigim seylerdi, onlarsiz nasil yasayabilirdim...
bazen oyle bir an gelir ki nasil hissedecegini bilemezsin, hepimizin basina gelir. mutlu bir aninda uzucu bir haber alirsin ya da tam tersi olur duygularin, hislerin birbirine karisir ve oylece kalirsin, neye nasil tepki verecegini bilmezsin. ben de disaridan aldigim olumsuz yorumlara dayanarak yavas yavas tepkilerimi azalttim. 21 gun olayi gibi oldu bu. sanirim 21 gun boyunca hislerimi bastirmaktan dolayi onlari kaybetmeye basladim. her yerde aramama ragmen cok uzun zamandir bulamiyorum ve onlarsiz yasayamam.