breake me baby, make me burn @theyvbin-blog - Tumblr Blog

yubin-anon-deactivated20161201

#{&&. face}#hmm #sehun?

0110110101101000

#{&&. thng}

duratum-deactivated20201026

SEMI-SERIOUS PLAYFIGHTS THAT END WITH ONE PERSON PINNED TO THE FLOOR/WALL AND ACCIDENTAL FURIOUS KISSING THO

#t h o #{&&. thng}

angelichunny-deactivated2016111

#{&&. yvbin}

sinb-deactivated20160910

Yubin for Allure Korea

#{&&. face}#dziś wieczorem odpowiem na wszystko #well at least i think so

fy-wondergirls

#{&&. face}#{&&. sunmi}

rihannafenty

#@anons #nawet nie zamierzam publikować tego co mam w skrzynce so

flowerinaflame

#{&&. pup}

kocham Cię.

A powtórzysz mi to bez anonimka?

#{&&. msg}

{ @chouno }

• • •

Pierwszy dzień szkoły dla wszystkich świeżo upieczonych licealistów był wydarzeniem niesamowicie ekscytującym a i dla niektórych niestety też stresującym. Natłok informacji, nowych twarzy oraz imion do zapamiętania potrafił zniechęcić i przytłoczyć każdego ucznia rozpoczynającego swoją przygodę w liceum. Każdego poza Yubin. Dziewczyna już od najmłodszych lat była otwarta i towarzyska co zdecydowanie ułatwiało jej odnalezienie się w nowym środowisku jak i zawarcie nowych znajomości. Dodatkowym plusem był fakt, że nie była w tym wszystkim zupełnie sama. Razem z nią szkołę rozpoczynała jej rówieśniczka, przyjaciółka z sąsiedztwa, typowa nastolatka, której głównymi hobby były plotki, kosmetyki, imprezy oraz poszukiwania księcia na białym koniu a tego ostatniego wypatrzyć planowała właśnie w nowym towarzystwie. O tym, że z jej obecności wynika dużo więcej minusów niż plusów Yubin miała się dopiero przekonać.

• • •

❝ Dobrze wyglądam? Nie rozmazał mi się makijaż? Jesteś pewna że te buty pasują mi do marynarki? Mogę się jeszcze wrócić póki nie jest za późno- ❞ Rozpaczliwe jęki wypełniły niewielki przedsionek budynku jak gdyby od wyglądu ich autorki zależało całe jej przyszłe życie. Przejęcie nie udzieliło się jednak Yubin, która zachowanie przyjaciółki skwitowała głośnym westchnieniem. ❝ Chill dziewczyno... To naprawdę nie jest tak, że twój przyszły mąż tylko gdzieś tam czeka, żeby wyhaczyć Cię z tłumu..❞ Przewróciła oczami coraz bardziej zirytowana zachowaniem towarzyszki i nie czekając dłużej złapała ją za nadgarstek i pociągnęła do środka zatłoczonej sali gimnastycznej w której odbywać się miało uroczyste rozpoczęcie nowego roku szkolnego.

• • •

❝ I jak? Masz już kogoś na oku Yubin?❞ To krótkie pytanie wypowiedziane szeptem dotarło do jej uszu dosłownie w momencie w którym pomyślała, że temat ten na dzisiejszy dzień został już wyczerpany. Siedziały teraz w klasie do której wraz ze swoją grupą zostały skierowane po oficjalnej ceremonii. ❝ God.. jesteśmy tu. Poczekaj. Dwie godziny? Nie mów mi, że już kogoś wypatrzyłaś.. ❞ Odpowiedziała równie cicho mimo iż z ich ostatniej ławki nauczyciel nie miał żadnej możliwości usłyszeć co mówią. Usta dziewczyny wygięły się w znaczącym uśmiechu a jej oczy zaświeciły się z ekscytacji. ❝ A widziałaś tę grupkę chłopaków na schodach...?❞

• • • ❝ ... no i wtedy uśmiechnął się do mnie, rozumiesz?? Wiedziałam, że do mnie bo nikogo innego tam nie było więc- Yubin? Czy ty mnie w ogóle słuchasz?❞ ❝ Jasne, jasne. A możemy już przejść do momentu w którym zaprosił Cię na randkę a ty się zgodziłaś?❞ Pokręciła głową i ziewnęła cicho opierając się o ławkę. Od tygodnia nie słyszała nic innego poza wywodami na temat chłopaka należącego do grupki, którą jej przyjaciółka wypatrzyła w szkole już pierwszego dnia. ❝ Tak! Wychodzimy w tę sobotę i... nie zgadniesz! Mam świetną wiadomość!❞ ❝ Zaraz... myślałam, że TO była ta świetna wiadomość...❞ ❝ To była dobra wiadomość, świetna jest taka, że IDZIESZ ZE MNĄ!!❞ Podekscytowanie dziewczyny nie umknęło uwadze nauczyciela, który uciszył ją jednym przeszywającym spojrzeniem za które Yubin mentalnie mu podziękowała mając ochotę zrobić to samo. Zamiast tego wyszeptała tylko pod nosem ‘za jakie grzechy’ nie odrywając się od pasjonującego zajęcia jakim było rysowanie długopisowych chmurek w miejscu gdzie prawdopodobnie powinien znaleźć się temat lekcji.

• • •

#{&&. adventures}#{&&. past}#chouno

sunmiah

send me your girl group bias and i will make you a gifset:

wonder girls’ yubin for anon *:･ﾟ✧

#{&&. face}

{ @oshnnm }

❝ Zostałam wybrana bo mam ręce i włosy, niesamowite! Nigdy nie traktowałam tego jako szczególny atut ale dzięki Tobie zacznę chyba bardziej to doceniać, może nawet umieszczę w CV❞ Prychnęła przewracając oczami po czym roześmiała się głośno. Pomysł chłopaka wydawał jej się dość zabawny ale perspektywa spędzenia reszty wieczoru w samotności nie była wcale bardziej zachęcająca. Myśl o powrocie do zatłoczonego i głośnego holu przyprawiała ją natomiast o nagły ból głowy, dlatego nie miała żadnego powodu by odmówić młodszemu. Ostrożnie podniosła się z kanapy jednocześnie wygładzając dłonią materiał krótkiej, wieczorowej sukienki, którą miała na sobie. Ten jednak za nic nie chciał z nią współpracować i co chwilę się podwijał co sprawiało wrażenie, że jej sukienka jest naprawdę krótka a może i zbyt krótka jak na tego rodzaju wydarzenie. Zrezygnowana machnęła tylko na to dłonią mając nadzieję, że omijając główną salę w której odbywało się wydarzenie nie wpadną na żadnego paparazzi. ❝ Jeśli zamierzasz być głodny lepiej weź prowiant na zapas. Nie zamierzam się tu wracać bo jak już wspomniałeś ten budynek jest naprawdę DUŻY. No i... co ciekawego planujesz znaleźć w schowkach na szczotki? Obawiam się, że kiedy już się w takim znajdziemy jedyną ciekawą rzeczą będą tam ja. Ewentualnie też ty.❞ Zapytała unosząc brwi i zanim do niego dołączyła sama skusiła się na zachęcającą swoim zapachem przekąskę. ❝ Pewnie piłeś dużo mleka gdy byłeś mały, co? Jesteś strasznie wysoki...❞ Zauważyła kiedy już znalazła się obok Sehuna. Siedząc obok niego na kanapie nie zwróciła uwagi na tę znaczącą różnicę w ich wzrostach. Była na tyle spora, że gdyby nie jej wysokie szpilki, przy swoich stu sześćdziesięciu trzech centymetrach zapewne musiałaby mocno zadrzeć głowę, żeby w ogóle na niego spojrzeć.

#{&&. adventures}#oshnnm