Tiny Huge

Een Tiny dame met Huge dromen. -Tine Huygh

[tinehuygh]

Valentina Lisitsa @Wikipedia

[tinehuygh]

KLASSIEK - CONCERT

Pianoconcert Valentina Lisitsa - Flagey (ELSENE) piano days - 16 februari 2020 - 14u30

Tijdens de Flagey piano days (07-16/02/2020) ging ik samen met een paar vrienden naar het concert van Valentina Lisitsa in Flagey. Haar concert ging door op zondag 16 februari om 14u30. 

Hieronder staat een beschrijving van wie Valentina Lisitsa precies is. (De info heb ik gevonden in het programmaboekje van Flagey.)

“Valentina Lisitsa is niet alleen de eerste “Youtube-ster” van de klassieke muziek, ook is ze de eerste klassieke muzikant die haar internetsucces heeft omgezet in een wereldwijde concertcarrière. Met meer dan 224 miljoen views op Youtube en meer dan 576.000 abonnees op haar eigen kanaal is ze een van de meest bekeken klassieke muzikanten op het internet. Haar digitale succesverhaal bracht haar in 2012 naar de Royal Albert Hall in Londen wat het begin van haar internationale carrière inluidde. Tegenwoordig heeft ze optredens in de belangrijkste concerthuizen van Europa, de VS, Zuid-Amerika en Azië. Haar veelzijdige pianospel wordt wel eens als “dazzling” omschreven en naast een uitgebreid klassiek repertoire van Bach tot Rachmaninov bracht ze ook een album uit met muziek van films uit golden twenties. Geboren in Kiev, Oekraïne, begon Valentina op driejarige leeftijd met piano en gaf een jaar later haar eerste concert. Ze studeerde af aan het Kiev Conservatorium en verhuisde vervolgens naar de Verenigde Staten. Vandaag brengt de 250ste verjaardag van Beethoven haar naar Flagey voor een bruisen concert met twee van zijn beroemdste pianosonates.”

Ze speelde, zoals vermeld in het tekstje hierboven, twee van Beethovens bekendste sonates namelijk:

Pianosonate nr.17 in d (re mineur), op. 31/2, “Sturm” I. Largo-allegro II. Adagio III. Allegretto

Pianosonate nr.14 in cis (do kruis mineur), op. 27/2, “Mondschein” I. Adagio sostenuto II. Allegretto II. Presto agitato

Beide sonates bestaan, zoals je ziet, uit 3 delen. Je kon tijdens het concert duidelijk horen wanneer het ene deel voorbij was en wanneer het volgende deel begon. 

Tussen deze twee sonates, speelde Valentina Lisitsa een stuk van Maurice Ravel dat op zijn beurt bestond uit 3 delen.

Gaspard de la nuit: Trois poèmes pour piano d’après Aloysius Bertrand, M.55 I. Ondine II. Le Gibet III. Scarbo

Het concert was zeer leuk! We zaten in studio 1 in Flagey. Dit is een klein zaaltje waar volgens mij ongeveer 80 mensen kunnen zitten. Gezellig dus! Toen we allemaal klaar zaten voor het optreden, kwam Valentina Lisitsa de zaal binnen. Ze speelde de sonates van Beethoven en het pianostuk van Ravel alsof het niks was. Zo zuiver, zonder ook maar één hoorbare fout te spelen. WAUW!  Mijn favoriete deel uit de zeventiende sonate van Beethoven was “Allegretto”, omdat daar steeds een herkenbaar deuntje in voorkwam dat je regelrecht naar sprookjesland bracht. Het tweede deel “Adagio” vond ik eerder saai. Zoals de titel van dit deel al zegt was het de hele tijd adagio, langzaam, gespeeld. Ik had hier echt moeite om wakker te blijven. Aangezien dit ook het langste deel was van de drie, was deze eerste sonate niet echt mijn favoriet. Bij het pianostuk van Ravel was het tweede deel “Le Gibet” opnieuw zeer traag en rustig. Dit was weer niet echt mijn ding. Het eerste deel was zeer experimenteel en sneller dan het tweede deel. Het experimentele vond ik soms vreemd, maar naar het einde toe kon ik het steeds meer appreciëren omdat bepaalde delen terug kwamen. Het derde deel “Scarbo” was ook zeer experimenteel en zeer snel. Hierbij moest Valentina Lisitsa heel veel noten spelen in een korte tijd. Chapeau voor haar! Ik denk dat ik zoiets nooit zal kunnen, jammergenoeg.

De veertiende sonate van Beethoven was zonder twijfel mijn favoriet! Het eerste deel “Adagio sostenuto” kende ik al. Het was altijd al één van mijn lievelingsstukjes op de piano. Valentina Lisitsa speelde dit stuk precies zoals het moest. Het tweede deel kwam ook bekend in de oren. Het was wel opnieuw mijn minst favoriete deel ook al speelde Valentina Lisitsa dit opnieuw meesterlijk! Het derde deel had ik ook al eens gehoord. Dat stukje raakt je echt! Vooral na het horen van het eerste deel. Het is snel, kort en krachtig gespeeld. Er komen veel crescendo’s in voor waardoor de muziek echt op je af komt. 

Het eerste deel “Adagio sostenuto” van de veertiende sonate van Beethoven was dus absoluut mijn favoriete deel van het concert! Ik vond het geweldig om op het concert te mogen zijn. Als pianiste kan ik zulke concerten echt appreciëren. Ik droom ervan om later ook zo piano te kunnen spelen. Lokaal weet ik diep vanbinnen wel dat ik daarvoor veel te weinig speel. Ik heb ontzettend genoten van het hele concert! Ook zeker van haar bisnummer op het einde. Enkel haar jurk vond ik echt verschrikkelijk lelijk. Maar dat deed er niet echt toe. In de links van mijn blog kan je de veertiende sonate (my favorite) van Beethoven beluisteren gespeeld door Valentina Lisitsa. Let op haar vingers bij het derde deel :O!! (https://www.youtube.com/watch?v=NOjLcrmiXpw)

Groetjes, Tiny Huge ;)

[tinehuygh]

Film: “The Joker” @pxfuel.com

[tinehuygh]

FILM - THE JOKER

Film - The Joker - Kinepolis Braine - 25 januari 2020 - 22u30

Op zaterdag 25 januari ging ik met mijn broer en mijn papa naar Kinepolis in Braine om naar de film ‘The Joker’ te gaan kijken. Ik was nog nooit naar de Kinepolis van Braine geweest, dus dat was al een ervaring op zich. Bovendien hou ik helemaal niet van enge, bloederige films. Mijn broer en mijn papa hadden de film al eens bekeken en waren zo enthousiast dat ze hem nog eens wilden zien. Ik had ook al van vele anderen gehoord dat het echt een goede film is, dus ik besloot om toch te gaan. 

The Joker is een Amerikaanse misdaadfilm geregisseerd door Todd Phillips.De film is gebaseerd op de gelijknamige, iconische superschurk uit de Batman-stripverhalen. Joaquin Phoenix vertolkt de hoofdrol in deze film, namelijk de rol van de clown Arthur Fleck. 

“Gotham City in de jaren 80. Een clown, Arthur Fleck genaamd, voelt zich uitgekotst en verstoten door de maatschappij. Geleidelijk aan wordt hij krankzinnig en ontpopt hij zich van vriendelijke, vrolijke clown tot schurk, beter bekend als 'de Joker'. Iemand die kickt op haat en het creëren van chaos.”

'The Joker’ werd op het filmfestival van Venetië bekroond met de Gouden Leeuw, de prijs voor beste film. Hoofdrolspeler, Joaquin Phoenix, werd ook bekroond met de Golden Globe, BAFTA Award en oscar voor beste acteur.

Hier ben ik het helemaal mee eens! De film was geweldig! Joaquin Phoenix vertolkt de rol van Arthur Fleck als de beste. Ik had hem nog nooit zien spelen, maar ik ben helemaal fan! Hoe hij zich in leeft in de eerst “vals vrolijke clown” en daarna werkelijk ontpopt tot een bijna bloeddorstige psychopaat, die op de rand staat van zelfmoord. Ik kan mij niet inbeelden hoe verschrikkelijk moeilijk dat moet zijn! Het kwam héél geloofwaardig over en ik heb zowel genoten van zijn rol als vriendelijke clown als van die van de enge, bloeddorstige clown. 

Ik vind het prachtig hoe de problemen in de samenleving zo écht naar voren gekomen zijn. Sommige mensen voelen zich echt zoals hij. Dikke pluim voor de regisseur! Lees hieronder maar eens wat Sacha Van Der Speeten op de website van De Morgen vertelt over die psychologie en problemen die naar voor komen. Let wel op! Sacha Van Der Speeten vertelde dit nog voor ze de film gezien had. Ze schreef dit artikel op basis van wat ze gehoord had en van wat ze zelf verwachtte. Naar mijn mening zijn haar verwachtingen zeker ingelost!

“Jazeker, in sommigen van ons schuilt een wanhopig grijnzende, aan nihilisme verslingerde Joker.  Aan de boosaardigheid van bovenstaande figuren liggen immers diepmenselijke tragedies ten grondslag. Weltschmerz. Spleen. Een door externe factoren verstoord wereldbeeld. Of ze lijden onder een genetisch bepaalde waan(zin) die u ook wel eens in een willekeurige pendelaar zou kunnen terugvinden. Voor dat soort erreurs humaines knijp je als televisiekijker al graag eens een oogje dicht, toch? Straks wellicht ook weer wanneer de fenomenale Joaquin Phoenix als The Joker zijn rivalen op hopelijk weerzinwekkende wijze de dood injaagt.“

Ik geef toe, soms vond ik het een beetje eng, maar dat is ook omdat dit totaal niet het genre film is dat ik leuk vind. Toch heb ik het kunnen appreciëren en kan ik met volle overtuiging zeggen dat dit een prachtige film was. Hoe langer ik erover nadenk, hoe mooier ik hem vind en hoe meer ik ga nadenken over de details die erin verwerkt zijn. De muziek was ook prachtig! Die klassieke muziek maakt de film echt af!! Die strijkers samen met de soms sierlijke bewegingen die Joaquin Phoenix maakt om om te gaan met zijn verdriet zijn echt wauw! Bij de links onderaan mijn blog kan je mijn favoriete scène herbekijken. (https://www.youtube.com/watch?v=BBY4zUFxUjA)

Kortom, zeker de moeite waard om deze film te bekijken! Ook als je eigenlijk meer van romantische, cheesy films houdt, zoals ik ;). Je moet wel weten dat de film constant gaat over psychologie en de gevoelens die spelen in de maatschappij. Bij misdaadserie denk je meteen aan actie met op het einde toch meestal een happy end. In dit geval, fout gedacht. 

Mijn nieuwe favoriete acteur? “Joaquin Phoenix!”

Groetjes, Tiny Huge ;)

Bronnen: 

Joker (film). Wikipedia, 30 maart 2020, (www.wikipedia.org, geraadpleegd op 31 maart 2020). Joker (2019). MovieMeter, s.d., (www.moviemeter.nl, geraadpleegd op 30 maart 2020). VAN DER SPEETEN, S., Joaquin Phoenix jaagt als The Joker zijn rivalen op een hopelijk weerzinwekkende wijze de dood in. De Morgen, 4 april 2019, (www.demorgen.be, geraadpleegd op 31 maart 2020).

[tinehuygh]

De Herfstauditie ging top! Bedankt Farra!! x

[tinehuygh]

EXTRA - STUDIE OP DE PIANO

Auditie - Piano - Servais zaal (HALLE) - 29 november - 19u

Vanaf het begin van september tot de maand november, heb ik een studie ingestudeerd op de piano. De studie ‘Op.47, No.3′ gecomponeerd door Stephen Heller, is een stuk met een paar moeilijke technieken zoals bij bijna elke studie. In het algemeen zijn studies geen leuke stukken en niet aangenaam om naar te luisteren aangezien vooral de nadruk ligt op het instuderen van de technieken. Deze studie is wel nog leuk om te spelen in vergelijking met sommige andere studies. 

Op 29 november had ik Herfstauditie. Op deze auditie moest ik laten horen wat ik in de herfst, vanaf september dus, ingestudeerd heb. Ik speelde de studie van Heller. In de muziekschool volg ik ook een ander vak dat men ‘begeleidingspraktijk’ noemt of kortweg BP. Hierbij speel ik vooral vierhandige stukken met mijn vaste partner, Farra. Op de auditie hebben we een van de stukken gespeeld die we samen ingeoefend hebben, ‘The Bike op.266 nr.3’ gecomponeerd door A. Landry.

We spelen elke woensdag samen, onder begeleiding van onze leerkracht, die ons ook allebei begeleidt voor ons individueel vak, piano. 

De auditie ging voor ons allebei zeer goed en we kunnen nu met een trots gevoel een volgend stuk inoefenen.

Beluister hier mijn individueel stuk ‘Op.47, No.3 - Stephen Heller’, gespeeld door Note4Notes: https://youtu.be/hC10Xpwf0Ws.

Het vierhandige stuk kon ik jammer genoeg niet vinden op Youtube en aangezien ik niet de nodige apparatuur heb, heb ik het stuk ook niet zelf ingespeeld. Een pianostuk klinkt trouwens 100 keer mooier in het echt. 

Groetjes, Tiny Huge ;).

[tinehuygh]

EXTRA - BOEKENBEURS

Boekenbeurs - Antwerpen - 10 november 2019

Op 10 november ging ik samen met mijn mama naar de 83 ste editie van de Boekenbeurs in Antwerpen. We vertrokken vroeg in de ochtend met de trein richting Antwerpen. Een aantal jaar geleden gingen we met het hele gezin naar de Boekenbeurs en ik vond het toen echt geweldig! Ik was daarom blij verrast toen mijn mama zei dat we dit jaar weer zouden gaan. 

Ik vind boeken echt mooie voorwerpen en ik loop heel graag tussen de duizenden boeken die op perfecte stapeltjes geplaatst zijn of in een boekenkast mooi per soort op een rijtje zijn gezet. Het geeft mij echt een ‘satisfied’ gevoel. De Standaard Boekhandel is voor mij dan ook echt ‘the place to be’. Het is dus vanzelfsprekend dat ik de Boekenbeurs zalig vind! Bijna 200 keer groter dan de Standaard boekhandel en ik schat dat er ook 1.000 keer meer boeken zijn. ‘Satisfaction Level’ x 200.000 dus! 

In de voormiddag was het ook niet zo druk waardoor we rustig langs de verschillende boekenstandjes konden wandelen. We gingen niet naar de boekbeurs om schrijvers te ontmoeten, want urenlang aanschuiven voor één handtekening vonden we niet de moeite waard. Maar ik vind de boekenbeurs echt een belevenis op zich. Allemaal mensen ontmoeten die verzot zijn op boeken en verschillende organisaties leren kennen, die hun standpunt komen vertegenwoordigen en sponsors zoeken (bijvoorbeeld: Amnesty International). 

Ik vond het een fantastische dag op de boekenbeurs en ik heb er echt van genoten! Het enige dat ik me nu afvraag, is hoeveel bomen er geveld zijn voor die duizenden boeken... Ik krijg rillingen als ik hieraan denk... Boeken zijn prachtige voorwerpen, maar toch verkies ik de e-reader omdat er op die manier minder bomen verdwijnen.

Foto’s van deze dag heb ik jammer genoeg niet, maar je kan altijd mijn andere blogs bekijken of de website van de Boekenbeurs checken om alvast je tickets voor volgend jaar te bestellen! 

- Tiny Huge ;)

[tinehuygh]

EXTRA - TONEEL

De Ezels van Bruegel - CC t’Vondel - 27 september - 20u

Op vrijdag 27 september ging ik naar de toneelvoorstelling “De Ezels van Bruegel” in CC t’Vondel. “In 2019 is het 450 jaar geleden dat de schilder Pieter Bruegel overleed. In het Pajottenland en de Zennevallei slaan vele verenigen de handen in elkaar voor de organisatie van het regionaal Bruegeljaar vol activiteiten en belevingen. Deze toneelproductie werd georganiseerd door lokale vrijwilligers die gedurende september en oktober 2019 het verhaal van Bruegel brachten in verschillende cultuurcentra in de regio.”  

“In het toneelstuk zagen we hoe de schilder in de 16e eeuw onder het Spaans bewind, zijn weg zoekt en vindt als kunstenaar.” Door middel van drama, dans, zang, liefde en humor bracht het toneelstuk historische gebeurtenissen en lokale verhalen tot leven. Met de theaterproductie reisde ook een kleine historische tentoonstelling mee naar de verschillende cultuurcentra. 

Ik ben naar dit toneelstuk gaan kijken omdat mijn neefje één van de drie hoofdrollen vertolkte, namelijk die van de jonge Bruegel. Ik vond het leuk om hem op de planken te zien staan en ik was ook echt trots het hij dat gedurfd had om voor zo’n groot publiek op te treden. Het toneelstuk was leerrijk en grappig tegelijk en ik genoot vooral van de acteerprestaties van de acteur die de rol van de oude Bruegel vertolkte. Doordat ik een paar van de acteurs kende, voelde ik mij echt thuis in het verhaal van Bruegel en leek het ook geen 450 jaar geleden, maar het voelde heel bekend aan. Het was een hele goede voorstelling en ik heb er echt van genoten. Het was ook heel fijn dat aan de inkom muzikanten in de traditionele kledij van de 16e eeuw muziek aan het spelen waren op de typische instrumenten van toen. 

Het enige minpunt was dat de voorstelling 2 uur en 30 minuten duurde zonder korte pauze. Vele toeschouwers, waaronder ik, kregen na een tijdje rugklachten en een aantal mensen begaven zich na enige tijd naar het kleinste kamertje. 

Maar toch was dit toneelstuk zeker de moeite waard en heeft dit mijn cultuur wederom verruimd. Ik ben ook nog steeds heel erg trots op mijn neefje, die het fantastisch gedaan heeft!

Groetjes, Tiny Huge ;) 

Bronnen: De Ezels van Bruegel. De Ezels van Bruegel, s.d. (www.ezelsvanbruegel.com, geraadpleegd op 8 november 2019).

[tinehuygh]

Het klassiek concert in Bozar was ToP! Leuke uitstap met leuke mensen! Bedankt voor de onvergetelijke avond iedereen!!

[tinehuygh]

KLASSIEK - CONCERT

Belgian National Orchestra & Kamus Quartet - Bozar - 18 oktober 2019 - 19u

Michael Schønwandt - begeleiding & Khatia Buniatishvili - piano

Programma: 

Karelia suite, op. 11 Jean Sibelius

Concerto voor piano en orkest, op. 16 Edvard Grieg

Symfonie nr. 4, op. 29, "De Onblusbare" Carl Nielsen

Op 18 oktober 2019 ging ik met een paar vrienden naar Bozar om dit geweldige concert bij te wonen. Het vermaarde Finse Kamus Kwartet opende de avond met twee schitterende werken.

“Eerst het aangrijpende Strijkkwartet nr. 6 van Stenhammar en daarna het Strijkkwartet nr. 3 “Some Aspects Of Peltoniemi Hintrik's Funeral March” van Aulis Sallinen. Dit is “een didactisch werk” gebaseerd op een Zweeds thema om het publiek warm te maken voor dissonanties, klanken die niet goed samen passen en daarom een aparte sfeer met zich meebrengen.” 

Vervolgens was het de beurt aan het Belgian National Orchestra samen met de Georgische gastpianiste Khatia Buniatishvili. Ze brachten een concerto gewijd aan het Noorse “triumviraat” Sibelius, Grieg en Nielsen. 

Het eerste deel voor de pauze bestond uit een suite van Jean Sibelius. Hierbij kreeg je meteen een warm gevoel. Het was alsof je in een sprookjeswereld beland was. Als alle strijkers tegelijk hetzelfde melodietje speelden, was dat echt zeer indrukwekkend! 

Het tweede deel voor de pauze was een concerto van Edvard Grieg. De pianiste Khatia Buniatishvili maakte haar entree in een prachtige zwarte jurk met veren. Hiervoor gaf de zaal een applaus van bijna 5 minuten lang. Wanneer ze begon te spelen begreep ik waarom. Mevrouw Buniatishvili speelt de aartsmoeilijke noten alsof het niks is. Dit in combinatie met het wederom prachtige Strijkkwartet was echt een streling voor het oor!!  (Beluister hier het Concerto voor piano en orkest, op. 16 van Grieg begeleid op de piano door Khatia Buniatishvili: https://youtu.be/e1CMsIXBSss)

Na dit stuk van ruim 30 minuten kreeg Khatia opnieuw een applaus. Dit keer duurde het iets langer dan 10 minuten waarbij ze een aantal keer weer het podium op kwam en dan uiteindelijk een bisnummer speelde waarvan de zaal helemaal stil werd. (Beluister hier het nummer dat ze speelde als bisnummer tijdens het concert - Claire de Lune - Debussy: https://youtu.be/DBl2ClXzt3U) Wat kan zij toch fantastisch piano spelen! Stiekem ben ik een beetje jaloers ;) 

Na de pauze kregen we een symfonie van Carl Nielsen voorgeschoteld. Hierbij kregen we een “gevecht” tussen twee pauken te horen. Dit stuk was totaal anders als de andere twee die we voor de pauze hoorden. Het was luider en het klonk wilder. Wat niet betekent dat het minder mooi was! Dit stuk heette “De onblusbare” en ik snap zeer goed waarom. 

Voor het optreden kregen we een korte toelichting in een klein zaaltje buiten Bozar. De dirigent, Michael Schønwandt vertelde hier vooral over dit laatste stuk “De onblusbare.” Schønwandt komt zelf uit Denemarken en noemde Nielsen dan ook de beste componist van Denemarken. Hij kon de oorspronkelijk Deense titel van dit werk ook uitspreken. Ik kan je verzekeren, in het Deens klinkt dit 100 keer angstaanjagender! 

Het concert was supermooi en de meningen onder de vrienden waren erg verdeeld. Sommigen onder ons vonden het eerste deel beter, anderen vonden het tweede deel dan weer geweldig! Ik vond ze allebei prachtig, maar als ik echt moet kiezen vond ik het eerste toch het beste ;). Over één ding waren we het allemaal eens. Het bisnummer van de pianiste Khatia Buniatishvili was het allermooist!  

P.S.: Mijn handen doen nog steeds pijn van het klappen. Maar het was het zeker waard! ;)

Voor foto’s: Check mijn blog ;) Tiny Huge.

Bronnen:

Belgian National Orchestra - Michael Schønwandt, Khatia Buniatishvili.

Bozar, 18 oktober 2019, (www.bozar.be, geraadpleegd op 3 november 2019).

[tinehuygh]

Het optreden van Kommil Foo was echt zalig! Prachtig hoe de broers zo op elkaar ingespeeld zijn en hoe ze hun nummers zo gevoelig overbrengen! Top avond!!!

[tinehuygh]

PODIUM - CABARET

Oogst - Kommil Foo - CC t’Vondel - 21 september - 20u30

Op zaterdag 21 september, ging ik samen met mijn gezin naar het nieuwste cabaret optreden van Kommil Foo. De broers Walschaerts Raf en Mitch vierden hun dertigjarige bestaan met hun fantastisch optreden “Oogst” waarmee ze door Vlaanderen en Nederland tourden. Ze doken hun archief in en hebben “hun mooiste geestesvruchten”samengebracht tot een ruim twee durende show. In deze show lieten ze echt zien wat ze kunnen! 

“Fysieke sketches met losse attributen, schoenen of een stoel afgewisseld met prachtige poëtische liedjes. Ze gebruikten ook elkaar als marionetten om hun verhaal origineel weer te geven. Raf en Mitch zijn een ijzersterk duo. Ze zijn zo goed op elkaar ingespeeld dat je ze soms moeilijk van elkaar kunt onderscheiden.“

Na hun feestelijke opening van de show, volgde het nummer “Wij twee”, oorspronkelijk geschreven door André Van Duin, begeleid door viool en piano. Met dit liedje kwam iedereen meteen in een diepe, duistere sfeer. Het is geweldig hoe die twee zo goed een gevoel kunnen overbrengen aan hun publiek! (Luister hier naar hun coverversie “Wij twee”: https://youtu.be/6w8fhEt_uSU)

De rode draad van hun show was “het gebrek aan en het verlangen naar de liefde; de twijfel daaraan en het verpesten ervan”. Ze vertelden persoonlijke verhalen en sprookjes door middel van een hilarisch toneelstuk of een sterk, zelfgeschreven nummer. 

Ze brachten een aantal bekende liedjes met als afsluiter de prachtige lofzang “Kom hier dat ik u draag” die echt vol zit van liefde in de ruimste zin. 

Kommil Foo maakt kleinkunst van een hoog niveau en neemt ons als het ware mee in hun “sferische belevingswereld”. Ze hebben zo een goede en “lenige” mimiek en hun “clowneske” uiterlijk draagt ook echt bij tot hun grappige sketches. Zo brachten ze bijvoorbeeld een geestige sketch waarbij een paar rode pumps en mannenlaarzen genoeg waren om een flirt in een kroeg uit te beelden.

Het was fantastisch om naar te kijken! In de zaal waren jong en oud aanwezig en ik durf met zekerheid te zeggen dat iedereen gelachen heeft. De mannen kunnen geweldig zingen en hun boodschap komt live echt nog beter binnen! Sommige liedjes grijpen je echt bij de keel! Mijn favoriete liedjes waren “Wij twee” en “Stilte na de storm” . 

Toeval wil dat in september ook 30 jaar CC ‘t Vondel gevierd werd. We werden op een unieke manier verwelkomt. We moesten zonder vuurpijlen vuurwerk produceren, door middel van bubbelplastic, ballonnen en sterretjes.

Tijdens het optreden gebeurde er iets vreemds, maar toch ook hilarisch. Iets waarvan ik bijna niet kan geloven dat het echt was. Halverwege de show, stond er plots een man recht vanuit het publiek. Hij liep met harde passen, bijna als een soldaat, de zaal door en in plaats van de korte weg te nemen, marcheerde hij zonder gêne voor het podium tot helemaal buiten de zaal. De broers Walschaerts hadden dit nog nooit meegemaakt en onderbraken hun show met de vraag “Weet er iemand soms wat meneer gaan doen is? Waar zat em ergens int publiek?” Blijkt dus dat de man naar het toilet moest, dus besloten Raf en Mitch te wachten op de man om verder te gaan met de show. Ondertussen deden ze na hoe de man marcheerde en iedereen in de zaal moest erom lachen. Na een tijdje begon het toch wel lang te duren en daarom besloot Mitch om achter de man aan de te gaan mét microfoon... De man was een beetje geschrokken toen Mitch vroeg waar hij vandaan kwam en antwoordde:“Ja, zwakke blaas, denk ik...”. Toen de man weer op zijn plaats zat, gingen ze verder met de show en lachten ze nog een paar keer tussendoor met “de zwakke blaas”. Kortom, hi-la-risch!!

Na het optreden had je de mogelijkheid om hun nieuwste cd of plaat te kopen en die te laten signeren door de gebroeders Walschaerts. Wij dronken eerst een glaasje en gingen daarna als laatsten bij Raf en Mitch een plaat kopen en ik mocht zelfs met hen op de foto. De PERFECTE afsluiter van deze geweldige avond. Echt eentje om nooit meer te vergeten!!

Voor foto’s: Check mijn blog ;) Tiny Huge.

Bronnen:

REEDIJK J., Dertig jaar liefde. Theaterkrant, 12 april 2019, (www.theaterkrant.nl, geraadpleegd op 3 november 2019).

GELDER, A., Ook na dertig jaar blijft Kommil Foo beste belevenis. AD, 9 september 2019, (www.ad.nl, geraadpleegd op 3 november 2019).