Pinipilit ko itong itago ng lihim.
Ayaw ko itong ipakita sa madla.
Bakit nga ba hindi mo makita?
Kalungkutang aking nadarama.
Bakit nga ba hindi mo pinapansin?
Ako ma'y nahihirapan din.
Ilang bugso ng ulan pa ba ang dapat hintayin?
Upang mailabas sakit na dulot mo sa'kin.
'Di ako tulad ng bato upang 'di masaktan.
Ako'y tao rin at may nararamdaman.
Ilang galong luha pa ba ang dapat pumatak?
Sa mga mata kong halos ayaw ng kumurap.
Anong mga salita pa ba ang gusto mong marinig?
Sa mga labi kong ngayo'y nanginginig.
Lumuluha din ako, halika't masdan mo.
Masdan mo, ang bawat pagpatak ng luha ko.
Luhang hindi alintanang magmumula sa isang malakas--
Mali pala ang iniisip mo.
Lumuluha din ako, halika't pakinggan mo.
Pakinggan mo mga salitang binitawan mo sa'kin.
Alamin mo, alin nga ba dito ang nakasakit sa'king damdamin.
Gusto kitang hatakin pabalik sa'kin.
Gusto kitang paulit-ulit yakapin
Subalit sinuko mo kung anong meron sa atin
Siguro nga wala akong sayo'y halaga
Dapat sana'y binigyan ng pagkakataon--
Mga salita kong naghuhumiyaw sa isipan.
Nilihis mo ang mga salitang mahal kita.
Na siyang naging dahilan ng aking pagdurusa.
Bakit akala mo hindi kita mapapasaya?
Bakit akala mo sa'ki'y iiyak ka?
Ang naging pagpasok mo sa puso ko'y parang isang kadena.
Kadenang pinulupot ngunit binigla mo sa paghugot.
Sobrang dinurog mo ang puso kong akala mo'y bato--
Na hindi kayang maghinagpis.
Nagkamali ka ng ikubli mo ang salitang--
Hindi sasabay sa buhos ng ulan
Ang mga luha kong ikaw ang siyang magiging dahilan.
romaincrisis
dededos
blakekathryn
germansingergirl
turnnoffyourmind
andulkaphoto