κάθε μέρα προσπαθώ να γίνω αυτό που φαντάστηκα πως ήσουν

if i look back, i am lost
NASA
Show & Tell
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Color Me Curious
No title available
𓃗
KIROKAZE
No title available

No title available
No title available
EXPECTATIONS

gracie abrams

roma★
RMH
Noah Kahan
Cookie Run:Kingdom Official!
Cosmic Funnies
🩵 avery cochrane 🩵
Monterey Bay Aquarium
seen from United Kingdom
seen from Jordan
seen from South Africa
seen from Iraq
seen from Philippines
seen from Brazil
seen from Guyana
seen from United States

seen from Venezuela
seen from Brazil

seen from Türkiye

seen from Ireland
seen from Brazil
seen from Argentina

seen from Burkina Faso

seen from Syria
seen from Türkiye
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
@toxartikourasthke
κάθε μέρα προσπαθώ να γίνω αυτό που φαντάστηκα πως ήσουν
Ο χρόνος δεν γιατρεύει
μόνο επιδιορθώνει
τροποποιεί
την αντίληψή μας επί του «τραύματος».
Σάββατο 4/1/24 (2:48π.μ.)
Ξέρεις κάτι;
Φοβάμαι.
Κι αυτό είναι κάτι που δεν το έχω ξαναπεί σε άνθρωπο.
Φοβάμαι να αφεθω σε κάποιον όσο κι αν το αποζητώ. Φοβάμαι να εμπιστευτώ τους ανθρώπους γιατί έχω πληγωθεί επανειλημμένα από ατομα που έδωσα τα πάντα για να είναι χαρούμενοι. Φοβάμαι να ανοιχτω γιατί υπήρξαν άνθρωποι που τους έδειξα το μέσα μου και αποφάσισαν πως δεν τους ήταν αρκετό ή τους ήταν πάρα πολύ. Φοβάμαι να αφήσω τα τείχη μου να πέσουν γιατί υπήρξαν άτομα στη ζωή μου που με ανάγκασαν να τα υψώσω τόσο ψηλά. Φοβάμαι να νιώσω άνετα με το να είμαι ο εαυτός μου κοντά σε άλλους γιατί έχω αποκαλεστει στο παρελθόν περίεργη, κριντζ, ευαίσθητη, φλώρος και όλα αυτά τα επίθετα που πετάνε τόσο ανιδεα άτομα χωρίς καν να καταλαβαίνουν το αντίκτυπο που μπορεί να έχουν αυτες οι λέξεις σε κάποιον. Φοβάμαι να γελάσω πολύ μη νομίζουν ότι είμαι χαζοχαρουμενο.
Τέλος, φοβάμαι να αγαπήσω και να ερωτευτώ γιατί ξέρω πως κανείς δεν μπορεί να αγαπήσει όπως εγώ. Δεν είχε βρεθεί μέχρι τώρα αυτός ο άνθρωπος που να με κάνει να ξεχάσω αυτούς τους φόβους μου.
Βλέπω γύρω μου φίλους, φίλες και γνωστούς να πηγαίνουν απ' τη μια σχέση στην άλλη. Να αφήνονται, να πληγώνονται, να μαζεύουν τα κομμάτια τους και να προχωράνε στον επόμενο μέχρι να βρεθεί αυτός ο ένας/μια που ελπίζουν να πάρει όλα αυτά τα κομμάτια και θα κάνει ξανά ένα.
Κάνω συζητήσεις για ρομαντισμό, έρωτα και αγάπη και ακούω συνεχώς γύρω μου για τοξικότητα, red flags, tinder, σεξ και one night stands. Φλερτ απ' το Instagram, messenger, Snapchat... Μιλάνε με 1,2,3 και 4 ταυτόχρονα για να αποφασίσουν ποι@ είναι καλυτερ@ για να βγούνε ραντεβού. Είναι η εποχή του περιστασιακού σεξ και της μοναξιάς που θέλουν μεταφράζουν ως ανεξαρτησία.
Υπάρχουν κάποιοι άλλοι, λίγοι θα λεγα, άνθρωποι εκεί έξω που ψάχνουν το άλλο τους μισό. Είναι μερικές ρομαντικές ψυχές που τρέφουν ακόμα ελπίδα για έναν έρωτα όπως παλιά. Όπως αυτούς που μας περιγράφουν γονείς και παππούδες. Έναν έρωτα που γι αυτόν γράφονται ταινίες, ποιήματα και βιβλία ολόκληρα.
Έναν τέτοιο έρωτα θα ήθελα κι εγώ να ζήσω κάποια στιγμή στη ζωή μου. Εγώ όμως δεν θα θελα να βρω το άλλο μου μισό γιατί πολυ απλά ποτέ δεν ένιωσα μισή. Έχω νιώσει κενή, έχω νιώσει να μου λείπει κάτι, έχω νιώσει απώλεια και πόνο. Απογοήτευση και στεναχώρια. Ποτέ όμως δεν ένιωσα μισή.
Γι αυτό λοιπόν εγώ θα ήθελα σε αυτή τη ζωή να βρω το άλλο μου ολόκληρο. Τον άνθρωπο που θα εμφανιστεί στη ζωή μου απ' το πουθενά όπως έκανες εσύ. Τον άνθρωπο που θα μου προσφέρει την αγάπη που έζησε η μαμά μου. Βλέπεις είχα πολύ όμορφο παράδειγμα για το τι θα πει έρωτας. Οι γονείς μου όποτε μάλωναν ο μπαμπάς μου έφευγε και γυρνούσε μετά από λίγη ώρα με λουλούδια και μια ζεστή αγκαλιά. Δεν άφηνε ποτέ κανέναν να μπει ανάμεσα τους είτε αυτό ήταν οικογένεια είτε φίλοι είτε εχθροί.
Έναν λοιπόν σαν τον μπαμπά μου, Που ακόμα κι αν δεν είχα τη τυχη να τον ζήσω για πολύ, απ' τις ιστορίες που ακούω ξέρω πως ήταν ένας άνθρωπος που άξιζε να γίνεις χαλί να σε πατήσει.
Έναν άνθρωπο σαν τον μπαμπά μου...
Κι ας του βάζουν στην σήμερον ημέρα τη ταμπέλα του daddy issues...
ΥΓ. Με σένα ο μόνος φόβος που είχα στο κεφάλι μου ήταν να με δεις όπως με βλέπω εγώ. Αλλά ποτέ δεν σου είπα πως ταυτόχρονα ευχομουν να με δεις όπως είδα εγώ εσένα.
Οπότε ναι ευχομουν να με έβλεπες όπως σε βλέπω εγώ. Γιατί ίσως έτσι να μη με άφηνες τόσο εύκολα.
Άγγιγμα
Η αίσθηση του αγγίγματος πάντα μου φαινόταν ξένη, πάντα μου φαινόταν περίεργη και τρομαχτική, γιατί πάντα φοβόμουν την εξάρτηση από αυτή περισσότερο από την πρωτοβουλία.
Πέρα από αυτό, είχα επίσης πείσει τον εαυτό μου πως αληθινή σύνδεση δεν υπάρχει από τη τριβή δύο σωμάτων αλλά από την τριβή δύο ψυχών.
Συνεχίζω να τα πιστεύω όλα αυτά.
Όμως αυτό δε με αποτρέπει από το να έχω νέες καινούριες οξύμωρες σκέψεις σχετικά με όλα αυτά.
Θέλω να σε αγκαλιάσω τόσο σφιχτά που όλος ο πόνος σου να μην έχει άλλη επιλογή πέρα από το να περάσει ολόκληρος από την ψυχή σου στο σώμα σου και έτσι να μπει στο δικό μου σώμα και τελικά στη ψυχή μου, να τον κάνω δικό μου. Να τον έχω μόνο εγώ και ποτέ ξανά εσύ.
Να τον λιώσω ή να τον αφήσω να με λιώσει. Αρκεί να μην λιώσει εσένα.
Θέλω να μπορώ να αντέχω. Χρειάζομαι να μπορώ να αντέχω.
οι άνθρωποι είμαστε σαν να έχουμε όλοι πρεσβυωπία: μας είναι πολύ πιο εύκολο να δούμε καθαρά κάτι μακριά μας παρά κάτι κοντά μας.
σήμερα το βράδυ αρνούμαι να ακούσω την εκκωφαντική ησυχία του έξω, σήμερα έχω ανάγκη να ακούσω την ήρεμη φασαρία των κυμάτων, τέτοια ακριβώς όπως αυτή του μέσα.
ειλικρινά πιστεύω πως τα φαντάσματα των ζωντανών είναι πολύ πιο στοιχειωτικά από αυτά των πεθαμένων.
Είναι κάποιες μέρες που η ψυχή σου νιώθει σαν ανακατωμένη θάλασσα, λίγο πριν τη φουρτούνα, όμως σε καμία περίπτωση ήρεμη. Μέρες που είναι τόσο απέραντη όσο και άνω κάτω.
Φτιαξε τον κηπο σου και οι πεταλουδες θα ερθουνε.
Σκιαχτρο-Ετσι βλεπω τις πεταλουδες
as a compiler, it's easy to point out the errors, it's never easy to find what was done right, let alone point it out.
why are we compilers instead of humans
Οι καταιγίδες που έχω μέσα στο κεφάλι μου καταστρέφουν κάθε φορά όλα τα λουλούδια που ανθίζουν στην καρδιά μου
Μεταμόρφωση
Έλλειψη μεταμορφωμένη σε λέξεις σε χαρτί.
Χαρτί που θέλω να μεταμορφωθεί σε σαϊτα που θα μεταμορφωθεί σε διαστημόπλοιο και θα με πάει σε ένα πλανήτη που θα με μεταμορφώσει επιτέλους από εξωγήινο σε άνθρωπο.
Τι κάνεις εδώ; Νόμιζα ότι σε είχα διώξει από δω όταν σου έλεγα πως δεν αντέχω άλλο, βασικά όταν το έλεγα σε μένα γιατί εδώ είναι το μυαλό μου. Αλλού έφυγες χωρίς να το ζητήσω, χωρίς να έχω τον έλεγχο. Αλλού δεν είχα τον έλεγχο. Και είναι παράλογο γιατί νόμιζα ότι τουλάχιστον εδώ τον έχω, αλλά να σαι πάλι, μαζί με μια σπασμένη πόρτα για δώρο. Τι θες από μένα; Ξέχασες κάτι; Γιατί τόση σιωπή; Γιατί τόση σιωπή; Συγνώμη που φωνάζω. Ίσως είσαι εδώ γιατί εγώ ξέχασα να στο ρωτήσω. Ακόμα και αν ξέρω την απάντηση, θέλω να σε ακούσω να τη λες και εγώ να απαντήσω σε αυτή άντε γαμήσου, συγνώμη και ευχαριστώ, με αυτή τη σειρά, όποια και αν είναι τα λόγια που θα πεις εσύ.
Είναι εντυπωσιακά τραγικό το πόσο πολλοί άνθρωποι ντρέπονται για το σώμα τους και πόσο λίγοι για το μυαλό τους.
the amount of power one feels after hitting a distanced mario kart ai enemy with a green shell >>>>>>>>>>>>.
Ο χρόνος μπορεί να γιατρεύει κάποιες φορές, δεν ξέρω σίγουρα ποιες. Ξέρω μόνο πως η μυρωδιά ενός πτώματος γίνεται χειρότερη με το πέρασμα του χρόνου, ξέρω επίσης πως κάτι είχε πεθάνει μέσα μου και έκλεινα τη μύτη μου για χρόνια, όμως τώρα ακόμη και με κλειστή μύτη η μυρωδιά την ανοίγει με εκρηκτικά.