Iemand die ik ga missen II
Gisteren gingen we samen naar de kapper. Het was de laatste keer dat ik je zou gaan zien voordat we allebei vertrekken naar onze volgende bestemmingen. De avond daarvoor was je weggegaan uit de club zonder gedag te zeggen. Je vertelde me gisteren dat dat was omdat je me niet kon vinden. Je had heus gezocht. Ik stond in een hoekje met een jongen te zoenen. Je zei dat het scheelde dat je me de dag erna zou zien voor onze kappersafspraak; anders was je nooit weggegaan zonder gedag te zeggen.
De kapper knipte mijn haar veel te kort. Ik had een brok in mijn keel: mijn mooie haar... Maar ik durfde niets tegen de kapster te zeggen. Toen jij me zag, met jouw perfect geknipte haar, zei je: “oh my god. what happened?” en ik glimlachte waterig, dankbaar voor je lef dat te zeggen waar de kapster bij was.
We moesten een uur wachten voor we bij de kapper terecht konden. We dronken smoothies en aten muffins op de trappen voor de opera. We praatten over het huwelijk, over tattoos, over reizen, over ouders, over broers en zussen, over eenzaamheid in kleine dorpjes, en over de liefde. Bij ons uiteindelijke afscheid zei je dat het bijzonder is als je al klikt met iemand, en dat het nog veel bijzonderder is om te klikken zoals wij dat doen.
Toen ik je voor het eerst ontmoette vond ik je al een coole chick. Je kwam volwassen en wijs over, leek met iedereen op te kunnen schieten. Tijdens de lessen Frans, in ons kleine klasje, bleek dat we dezelfde humor hadden. Op de een of andere manier, een beetje onopgemerkt, werden we langzaam vrienden. We spraken nooit af, gewoon wij tweeën, maar als we elkaar zagen op school, was de klik altijd aanwezig.
Op een dag vertelde je hoe je vader was bedreigd in je geboortedorp. Betaal een miljoen of we doden je vrouw en kind (dat was jij). Je ouders waren toen maar naar een ander dorp verhuisd. Je vertelde dat je uit het land van tijgers komt, maar dat je er nooit een in het echt had gezien. Je woonde al sinds je 15e bij je ouders vandaan. We zijn even oud, en ik vind mezelf al heus onafhankelijk met mijn tussenjaar en nu Erasmus, maar jij bent honderd keer meer onafhankelijk dan ik. Je inspireert me.
Dinsdag vertrek jij naar Bretagne en ik naar de Alpen. Ik heb beloofd terug te komen voor je diploma-uitreiking in december 2017. En ooit, ooit, kom ik je opzoeken in Kashmir. Ik ga je missen.
baratheonpilled
areudirty
pixelskylines
origamiaround
titsay
snowghoul
discoholicmusic
