Şimdiye kadar vazgeçmediğim çok az şey oldu. Sıkıldım, bunaldım, karnım ağrıdı, bıraktım. Geri döndüm tekrar bıraktım. Bırakma aralığım var benim maksimum 3 ay.
Ankara’dan sıkılmadım. Ankara’yı tamamladım. Üsküdar’dan sıkılmadım. Üsküdar’da başladım, Üsküdar’a geri döndüm. Kısaca ailemden sıkılmadım. Sevgilimden de sıkılmadım, en yakın bir kaç arkadaşımdan da. Ara verdim ama bırakmadım. Çoğu insanı bıraktım bunun yanında. Resim... Resim’e bakmaktan sıkılmadım. Onunla ilgili uçurumun kenarında yaşıyorum. Yapmaktan sıkılmak üzereyim. Ekim, kasım, aralık. Bak 3 ay.
Babam dedi ki; senin yerinde olsaydım çalışırdım, kazandığım parayla da avrupayı gezerdim. Ya da gezerdim işte. Gezerken resim yapmak için üniversite mi okumak gerekiyor? Ressam olmak için resim mi yapmak gerekiyor; üniversite mi okumak gerekiyor?
Bende galiba 4 sene sanat eğitimi kasıcak sabır yok. Galiba mı dedim? Galiba değil, bende sabır yok.
Kafam çok karışık, yeni bir kağıt almak bile istemiyorum. Kalemlere bakınca içim sıkılıyor. 3 ay önce düşünceliydim, şimdi negatif düşünceli.
23.
en boktan zamanlarımı 23 yaşımın kışında geçiriyorum.
