Cahit Zarifoğlu, pankreas kanseri olduğunu öğrenir. Günden güne erimeye başlar. Bir süre sonra yatak, şairin meskeni olur. Ölümün yaklaşmasının verdiği hüzünle, ona refakat eden Erdem Bayazıt’ın elinden tutar ve , “Erdem” der;
“Kırlarda çiçekler artık bensiz açacak.”














