filozofi

Instagram/tinfanzin

[utopiktin]

Bu kadar insan varken ruhum nasıl bu kadar yalnız

[utopiktin]

Toplumun gürültüsü..

İçindeki gürültüden bıkmışken sakin bir yer bulamayışın verdiği o halsizlik

Kafanı kaldırmaya gerek bile bulmadığın tanışmalar

Aynı şeyleri anlata anlata yaşattığın keşkeli yıllar

Bilmiyorum dememin hafifliğini bildiklerine de ihanet edercesine baş tacı yapmalar

Arayışın ateşinin sönmeye yakın olduğu bu yaşlar

Kendini görmekten yorulduğun aynalar

Ara vermenin sadece stres yarattığı sigaralar

Kaçış ve devam etmenin de senlik olmadığını bildiğinden gözünün kaydığı eskimiş bir kapı

Ne geçebilirsin ordan ne de unutabilirsin

Sadece sus içimdeki gürültü

Ben uyumak istiyorum

[utopiktin]

Dokulunacak hiç bir şeyini ortalara bırakmazken

Kaçamadığın bir kendin

Kendine silah doğrultan bir kendiliğin

#şiir

[utopiktin]

İhtimallerin büyüsü öyle bir dolduruyor ki içini hani gerceklesse gerçek diye yüzüne bakmayacak.

[utopiktin]

Kararlar kesti yüzümü

Ayak sesleri yıprattı ruhumu

Bir insandan hep daha fazla bazen hep daha az hissetmeler

Katilleri bana benzeyen ölümlerden önce

Kendimi bulamadan aradığım senlerde bulduğum cesetler

Fakat olmaz bu kadar ağır kayboluşlar yerçekimine düşman

Ve bilmez misin havalanıp uçmak daha etkileyici gelir Tanrıya

Ona daha yaklaşmaktan değil bu arada

Sadece büyüklük gösterisini sever her şey gibi senle ben gibi

Olmaz demekle yetinmeyen arzular ve inadına göze batan imkansızlıklar

Derinlerde terkettiğim masum duygular

Hepsine özlemi ve biraz geçmişi iğneledim dönüp bakarsam hatırlayayım diye

Dönüp bakmadan sarılacağımı bile bile

İğneler etime girer sen giderken

Ben de kadınlığımla kana kana otururum

Ağlayan gözler ve damlayan kanlar modern dünyanın bize bıraktıları işte.

[utopiktin]

Çok düştün

Kendin öğren diye köşeden izledikçe kanların ayaklarıma dolandı

Bütün tavsiyeleri, özgüvenli olmayı öğrenme zırvalıklarını kanların sildi gözümden

Gücün yetmedi öğrenemedin işte.

Zaten güçlü olmak, düşünce kalkmak değildi sanki

Düşünce seni kaldıracak birinin olduğunu bilmekti.

Hadi gir koluma gidelim.

[utopiktin]

Anladım biraz daha zamanı

Tiz kadın sesleriyle ezanın benzerliğini

İçlerindeki yalnızlığı ve yardım hevesini..

Tepemde Işıklar yanar gecelerin karga sesleri arasında

Erkekler üzer kadınlığımı ve okuduğum tüm kitaplarımın ana fikrini

Yine bir depresiflikten bağlarım acımı herkese

Kendimden korkmaktan bıkmamak için severim saçlarımı sigara dumanıyla flörtlerinde

Denizler düşünürüm bana ait sadece benim ruhumla dalganan

Diplerinde batmış hayaller ve çocukluğumun ıslaklığı göz kırparken her dalışımda

İnanırım ama yine biraz daha başkasına

Bilemediğim her şeye inanırım aslında

Bilmekten ve yaşamaktan yorulduğum yollarda

Bazen aç kalırım bir küçük dokunuşa

Ama bilirim ki ben yine üzülürüm

Ama biliyorum ki ben hep üzülürüm

Sadece susmayı öğrenmeye calışmaya adarım gençliğimi

Akranlarım bağıra çağıra içerken heveslerimi.

[utopiktin]

Her şey bu kadar mı kötü herkes bu kadar mı benim değil yani

Yine yalnızlık yine sarhoşluk

[utopiktin]

Benim gökkuşağım hep denizin dibindeydi

[utopiktin]

Ben kaldım ama ruhum susuzlaştı

Kurumanın ve çatırdamanın seraplarında dolaşıyorum şimalsız gecelerde

Denizler kokarken sen, ben hala toprağımda kuruyorum

Büyümekten tek beklentim beni yok etmesi

Unutmaya ve hissizliğe aç olduğum şu boş günlerimde..

[utopiktin]

Şeytan Tanrı’nın istediğini yapmadı diye başladı bu terane. Sonra teranedikiler dedi ki Tanrı’ ya bu niye öyle şu niye öyle . Çünkü öyle . Çünkü öyle istiyor . Bu hesap sormadaki mantıkta karşımızda bize yaptıklarını açıklamak zorunsa olan bir varlık varmış gibi düşünülmekte

[utopiktin]

Aslıma olan bir hasretim falan yok .

Geleceğim desen zaten yüzü gözü düzeltmiş dünün ucubesi

Hayaller sadece bir uyuşturucu tüm göz yaşlarıma

Adaleti arama hevesi geceli çok oldu .

Çocuk cenazelerindeki duaları hatırladıkça.

Ölen çocukların son oyuncaklarıyla ahlaksızlaştı içimdeki adalet

Yaşamak için neyi bulup başıma gecirsem kan damlıyor sonraki gün

Görmezden gelip devam ettikçe başım ağrıyor

Özgürlük desen zaten satıldı ademle havvanın eyleminde

Düştük dünyaya öyle bir düşüş ki anlamsızlıktan içimiz kurudu

Sanatı bulduk aşka inandık sırf tatlansın şu bulanık hayatlarımız diye .

Hatta ölümden sonrasına bile ihtimaller döşedik inana inana

Ne yapsaydık peki

Bence ilk düşünen kimse tüm günah onun

Suçlu yasak elma değil suçlu düşünmek

Bir hayvan olarak ne zaman düşünebildik işte o zaman yaşamak laneti başımıza geldi.

[utopiktin]

Bazılarının merdiveni göğe yükseliyordu parıldayan dikenli yollarla

O ise merdivenin tepesinde doğmuş ordan atlamayı düşleyen bir bebek

[utopiktin]

Biraz daha hakikatin peşinde sürünüp, sahteliklerle yediğim içtiğim ayrı gitmesin istiyorum.

Bugünün doğrusu ; yarının en fail yanlışıyken, benliğim hep kokuşmuş bir pişmanlık ve çaresiz bir havayla dolu.

Olduğum yerde dönerken yıllarca, gözlerim başkalarının çemberlerini düşlerdi bazen.

Çünkü insan arıyordu farklı durumları ve istiyordu bunu.

Kendimden kaçmak iyi gelirdi annemin bile sahteleştiği bu günlerde.

Bu arada sanki benim bütün kırgınlığım yaşamak içindi.

Aslında bıkmış gibi yapıp gizlemeye çalışıyordum boktan yaşam hevesimi .

Ve sizler ..

Her zaman kendimden fazla düşündüğüm sizler .

Zaten bir kere bile affetmediniz beni .

[utopiktin]

Üzüntülerimin nedeni erkeklerden kaçarken tek istediğim bu döngüyü kıracak başka bir erkek oluyor . Git gide büyüyen bir resimdi bu . Ben beyazlaşması için renkten renge koşarken sonunda simsiyah bir içim oldu. Bu arada, unutamadıklarımı fizyolojiyle maddesellikle açıklayıp değersizleştirme politikaları yürütüyorum. Tüm acılarımın denklemini çözüp x ve y ‘yi birbirlerine aşık ediyorum sonuç değişir diye. Sonunda anladım ki tüm renklerin beyazdan cıkıyor olması hepsin bir araya gelince tekrar beyazı oluşturacağı anlamına gelmezmiş . Zaman geri dönmezmiş ve her şey yokluğa karanlığa kalırmış. Beyazlığa dönemeyen renkler, nefret edilen erkekler , siyah bir iç , devam et diyen ölüm korkusu , yarını süsleyip beğendirmeye çalışan ruh. Ne büyük drama dimi ? Kesinlikle !

[utopiktin]

Neden mutsuz olduğumu düşündükçe amacsızlığıma çıkıyor her yol.

İnanacak bir fikir, bir insan, bir şey bulamayaşımdan dalgacı halim.

Biliyorum ki ; elimde pankartlarla bir şeyi asla gençliğin ruhuyla ve direnişiyle savunmayacağım

Biliyorum ki; hiç bir zaman istediğim kişi de olamayacağım, ezber yaptığım aynalarımla

Mesela sadece kitap okurken ve terapilerde haklılığım ortaya çıkacak hep

Çünkü dünyadaki yollarda hep suçlu bendim

Azarlanmayı hakeden varoluşum yüzünden hepsi

Biliyorum ki ; yaşadıkça elime yüzüme bulaşıyor tüm hayat ve keder

Çözümleri aşkta parada ve yollarda bulmaya niyetliyken bir an geliyor gözümün önüne

Bunların hepsinin ahlaksızlaştığı ve kötü yola düştüğü bir an

İşte bu anı boğmaya çalışsam da ölüm korkumla, her zaman kazanan onlar oluyor

İşte benim ölüm korkumla dönen bu devran

Var olsun korkumun da yorulduğu güne kadar!

[utopiktin]

İnsandan ve de ihtiyaçlarımın varlığından yoruldum

Ne yani susup oturmak neden yetmiyordu

Mücadelenin her harfi gölgeme sinmişti artık

Nürnberglerden bıkmıştı içim dışım

Denizlerin köpüğünden ilham almıyordu erkekler

Ve kadınların çıplaklığı haber bültenlerinde meşrulaştırılıyordu

Aslında şüphe delirtiyordu tüm dünyayı

İhtimaller boğazlarını sıkıyordu gün gectikçe

Yaşamak başka bir şey olmuştu

Sancılı bir gelişin zavallı düşüşü bu

Bu hak

Bu insan

Bu varoluş

Bu ölüm ve biz

Bu her şey