Sevgi, sevilen canlı veya cansız her şeyi ve herkesi gözünden sakınmaktır; sevgi duyulan insanı, canlı ve cansız olan her şeyi bizler için kusursuzlaştıran, gözümüzde eşsiz hale getiren, kimsenin görmediği yanlarını görmemize vesile olan kişiye özgü bir gözlüktür adeta; kusurlu olarak kendini görenin yaralarına şifa olan, o insanla vakit geçirilen her zaman dilimini zevk alınası kılan, onunla birlikte olmasa dahi o varmışçasına hissettiren, sevdiği aklına geldiğinde kişiye manevi huzur veren, zihninde planlar yaptıran sihirli ve kutsal bir duygudur. Anne gibi üzerine titrerken, baba gibi sahiplenmektir mesela; aile olabilmektir. Kalıpları yıkmak, sınırları aşmaktır saf bir sevgi. İnsanın karşısındakini benimsemesindeki en önemli duygulardan biridir. Onu, her şeyin tamamlayıcısı olarak görmektir. Sevilen insanla geçirilen veya mesajlaşılan zaman günün en güzel zaman dilimidir; kısa veya uzun olması önemsizdir. Sadece 2 dakika dahi “nasılsın, her şey yolunda mı?” Cümlesi, 24 saatin en etkili dopingidir. İnsanın sevilenle tamamlanmasıdır, sevgiyle çevrelenmesidir, yani “Sevgi’li” olmasıdır -sevgili, somutlaştırıldığı gibi sadece iki insanın evliliğe kadarki ilişki durumunu tanımlayan, birbiriyle ilişkisel derece ve bağlantısını temsil eden bir sözcük değil aynı zamanda “sevgiyle dolu olması”dır, bir nevi insanın tepeden tırnağa ‘kutsanması ve büyülü olması’dır.-Onunla hasta olup, onun acısını yaşamak, onunla mutlu olmak, onun yaşadığı tüm duygularla empatiyle yaklaşmaktır, açık olmak, dürüst olmak, acaba dememektir; tek kalp, tek vücut, tek çatıda bir arada olmaktır; beraber büyümek, beraber olgunlaşmak, bencil olmamaktır, paylaşmaktır, her duyguyu, akla gelebilecek her şeyi sevgi gösterilenle paylaşmaktır, asla yargılanmayacağını bilmektir. Yeni doğmuş bir bebek saflığında bakmaktır sevgi duyulana mesela; aklından en ufak bir artık niyet, pislik, kırıcı hiçbir şey geçmemesi, en ufak bir kötülük düşün(e)memesidir. Merhametin somut olarak dışa yansımasıdır. Kelimelere anlam verendir, harflerden oluşan kelimelerin, kendisiyle beraber anlam kazanmasıdır sevgi. En katı duran sıradan bir insanın bile, sevgi duygusuna sahip olduğu zaman pamuk gibi olmasıdır. Korumatır mesela, en kötü zamanlarda, en umutsuz veya en acı zamanlarda karşısındakine merhem görevi görmesidir insanın. Her ne kadar ayet olmasa da, dünyadaki cennettir saf bir sevgi, insanı insan kılandır. Mutluyken herkes herkese iyidir, zenginken her şey yolundadır; fakat en olumsuz durum ve koşulların ana kahramanıdır sevgi. Sadece sevene değil, sevilene de eşsiz hissettiren bir duygudur. Hele ki sevdiği insan tarafından görülen ve hissedilen sevgi; hiçbir şeyle kıyaslanmayacak bir değerdir.
Sevilerek yapılan her şey bir iş, bir sorumluluk olarak gelmez insana; aksine o şeyden zevk alır: kitap okumak, yürümek, film ve dizi izlemek, icra edilen meslek… Her şeyin tuzu biberidir, tam dozudur, cuk olmasıdır, iyi ki dedirtendir sevgi…
Sevginin belli edilmesi pek çok kavramla açıklanabilir: beraber üzülerek, üzerine düşülerek, merak ederek, bir çiçek nidasıyla ona karşı ince, zarif, kibar, içten ve samimi davranarak. Hatta tripleşmek, yeri geldiğinde ses yükselttiren, zıtlaştıran ve irili ufaklı tartışmalara yol açan dahi sevginin bir sonucudur; çünkü insan en çok sevdiğine anlam yükler, sevdiğinin üzerine titrer, sevdiğini önemser ve sevdiğini düşünür. Yer yer olumsuz davranması ona karşı sevgisizliğinden değil bizzat sevgisinin tezahüründendir. “Sıradan” gördüğü herhangi birisi destan yazdığında mimiksiz okurken, sevdiğinden gelen en ufak bir detay, bir mimik dahi dünyalara bedel hale gelir seven insana…
kianamaiart
gracieabrams
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
2087
areudirty
stormborns