Sizin kafanızda ki 40 tilki, benim kafamda ki bir topal tavşanı kovalayamaz yani kötülük yapmıyoruz diye salak da değiliz.

Love Begins

Origami Around
RMH
No title available

pixel skylines
★
Cosimo Galluzzi
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
EXPECTATIONS

Product Placement
ojovivo
h

Kiana Khansmith
occasionally subtle
Interview Vampire Daily
🩵 avery cochrane 🩵

shark vs the universe
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

Discoholic 🪩

izzy's playlists!
seen from Indonesia
seen from Germany
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Poland

seen from Argentina
seen from Malaysia
seen from United States
seen from Russia
seen from Ecuador

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from Thailand
seen from Brazil

seen from Türkiye

seen from Türkiye

seen from Malaysia
@uyuyuncadagecmiyormus
Sizin kafanızda ki 40 tilki, benim kafamda ki bir topal tavşanı kovalayamaz yani kötülük yapmıyoruz diye salak da değiliz.
sordu:
nasıl bu kadar iyisin insanlara karşı?
Süt ve bal damladı dudaklarımdan cevaben
çünkü kimse bana iyi davranmadı.
Bir insan acıdan delirdiğinde, diğerleri onun acısını değil, deliliğini görürler…
Yaşamak uğruna yıprattım ruhumu'
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim. Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın başından başlayabilirim.
Galip geleceğim bir savaşın ortasındayken seni bana ateş ederken gördüm..
'İzin verdiğim kadar bilebilirsin beni, gerisi sadece zannettiklerindir.'
Öldüğünde doğmadan önce ne isen o olacaksın. Adını hatırlayan son kişi öldüğünde hiç doğmamış olacaksın.
Kafamın içinde durdurulamaz bir düşünce akımı var. Uyutun beni..."
İnsanlar çok bozdu Olric. Ben bu düzene ayak uyduramıyorum. Bu yüzyıl kusma hissi uyandırıyor..
"İnsan istiyor tabii, hem uyuyayım hem unutayım istiyor... Keşke."
Nasıl yaşanır böyle öğret. Öğret çünkü ben artık yapamamaya başladım.
İntihar, kendimize duyduğumuz nefretten mi yoksa merhametten mi doğar?
"Ağlayabilmene sevindim. Ağlayamayacak kadar hissizleşmiş olabileceğinden korkuyordum...
Sıkıntılar misafirdir, gelir ve gider.
Önemli olan gönderenin hatırına misafire sabretmektir.
Öğrendim..
Hiç adil olmasa da hayatı affetmeyi öğrendim.
Kırıldığımda her ne kadar karşımdakini kırmaya değse de ’önemli değil’ demeyi öğrendim.
Birini ne kadar düşünürsem düşüneyim ne kadar seversem seveyim yine arkasına bakmadan gidebileceğini öğrendim.
Kandırmasam da kandırılmayı, unutmasam da unutulmayı öğrendim…Değer sanmıştım ama ‘Değmezmiş’ bunu da öğrendim...
Niçin uyuyorsun?
Vaktin nasıl geçtiğini bilmemek için. Sen yoktun Olga.
Sensiz de hayat öyle boş, öyle çekilmez oluyor ki.