Viktor Volkov

𝚌𝚊𝚝𝚌𝚑 𝚖𝚎 𝚒𝚏 𝚢𝚘𝚞 𝚌𝚊𝚗 piszę rzeczy sam i z ludźmi

[v-volk]

                   — 𝐕𝐢𝐤𝐭𝐨𝐫 𝐕𝐥𝐚𝐝𝐢𝐦𝐢𝐫𝐨𝐯𝐢𝐜𝐡 𝐕𝐨𝐥𝐤𝐨𝐯 —

                                    — 𝐛𝐮𝐧𝐭𝐨𝐰𝐧𝐢𝐤 𝐰 𝐤𝐚𝐬𝐳𝐦𝐢𝐫𝐳𝐞 —

        ⁃ ❚ ⁃   ʳᵉᵇᵉˡ   ⁃ ❚ ⁃   ˢᵗʳᵉᵉᵗ ᵃʳᵗⁱˢᵗ   ⁃ ❚ ⁃   ᵖᵘⁿᵏ ʳᵒᶜᵏ ⁿ ᵍᵒᵗʰ   ⁃ ❚ ⁃   ᵗʳᵒᵘᵇˡᵉᵈ ᵏⁱᵈ   ⁃ ❚ ⁃ 

                                                              𝐯𝐯𝐯

                      —𝙹𝚞𝚜𝚝 𝚊 𝚍𝚊𝚖𝚗 𝚐𝚘𝚘𝚍 𝚔𝚒𝚍 𝚝𝚛𝚢𝚒𝚗𝚐 𝚑𝚒𝚜 𝚋𝚎𝚜𝚝—

       𝐒yn  rosyjskiego  imigranta. Tak dumnego ze swojego pochodzenia, że w domu        zakazywał mówienia po angielsku.  Jego  żona,  niestety,  nie miała podobnych       przywilejów. Vladim rządził w domu żelazną ręką — było albo tak, jak on chciał,       albo  wcale.  Nic  dziwnego,  że  Viktor  większość czasu  spędzał poza domem.       To  też  tłumaczy,  dlaczego  ma  rosyjski  akcent,  mimo  że  urodził i wychował       się w Stanach.        𝐕iktor  jest  prostym  chłopakiem. Ma swoje wady, ma swoje zalety.  Na pewno           zapomni  o Twoich urodzinach.  Kto by  o  takich rzeczach pamiętał?  Pochodzi       z bogatej  rodziny,  ale  większość  swojego  czasu  spędza  na  ulicach Nowego      Jorku.  Jest  daltonistą,  ale to jeszcze nigdy nie przeszkodziło mu w tworzeniu.        Ozdabia miasto muralami,  podpisując każde swoje dzieło krótkim:                                                                      „𝐯𝐯𝐯”                    𝐍igdy  nie  zostanie  CEO,  bo nikt  o  zdrowych zmysłach nie dałby mu niczym       zarządzać.  Ale  jest  wielka szansa,  że  ogra  Cię w  szachy,  mimo że ma jakieś       dziesięć procent pewności, jak porusza się konik.  

                                                   ⁃𝚘𝚛𝚒𝚐𝚒𝚗  𝚜𝚝𝚘𝚛𝚢⁃

               ⁃ ■ ⁃  ᵗᵉᵉⁿ ᵈʳᵃᵐᵃ  ⁃ ■ ⁃  ˢˡⁱᶜᵉ ᵒᶠ ˡⁱᶠᵉ  ⁃ ■ ⁃  ᶠᵃⁿᵗᵃˢʸ  ⁃ ■ ⁃  ᵃⁿʸ ᵈʳᵃᵐᵃ  ⁃ ■ ⁃ 

                 oc only, sorry not sorry

                Jedyną  zasadą, jaką mam w przypadku tworzenia z kimś innym jest               ciągła komunikacja na temat fabuły. Jeżeli ktoś  nie chce  wymieniać               się  pomysłami  i  chce  sobie  po  prostu  bez  słowa  stworzyć  swoją               część  —  po co w ogóle pisać z drugą osobą?                                            Równie dobrze mogę pisać sam lub z AI.

               Preferuję rozmówców powyżej 21 roku życia. Minimum pełnoletnich.                Nie  mam  problemu   z   postaciami   nastolatków   (bardzo  je  lubię),                ale  mimo  wszystko   sam   dzieckiem  już  nie  jestem  (przynajmniej                fizycznie).  Nigdy  nie  mogę  mieć  pewności,  że  mój rozmówca jest                pełnoletni,  więc  całkowicie  wykluczam  wszelkiego  rodzaju erotyki.                Tak po prostu.

[v-volk]

                       𝙽𝚘𝚝 𝚊 𝚜𝚠𝚎𝚎𝚝 𝚋𝚘𝚢, 𝚢𝚘𝚞'𝚛𝚎 𝚊𝚗 𝙴𝚝𝚘𝚗 𝚖𝚎𝚜𝚜                   𝙶𝚘 𝚑𝚘𝚖𝚎 𝚙𝚞𝚍𝚍𝚒𝚗𝚐, 𝚢𝚘𝚞 𝚌𝚘𝚞𝚕𝚍𝚗'𝚝 𝚌𝚊𝚛𝚎 𝚕𝚎𝚜𝚜

           𝙵𝚘𝚛 𝚝𝚑𝚎 𝚙𝚎𝚘𝚙𝚕𝚎 𝚢𝚘𝚞'𝚛𝚎 𝚑𝚞𝚛𝚝𝚒𝚗𝚐 𝚝𝚑𝚎𝚛𝚎'𝚜 𝚗𝚘 𝚎𝚡𝚌𝚞𝚜𝚎              𝙽𝚘 𝚖𝚊𝚝𝚝𝚎𝚛 𝚠𝚑𝚘 𝚌𝚊𝚗 𝚜𝚎𝚎 𝚘𝚛 𝚠𝚑𝚘 𝚢𝚘𝚞 𝚠𝚊𝚗𝚗𝚊 𝚜𝚎𝚍𝚞𝚌𝚎

[v-volk]

                             𝙸 𝚠𝚒𝚜𝚑 𝙸 𝚠𝚊𝚜 𝚊 𝚛𝚒𝚘𝚝 𝚐𝚛𝚛𝚛𝚕, 𝚊 𝚛𝚒𝚘𝚝 𝚐𝚛𝚛𝚛𝚕 𝚙𝚞𝚗𝚔                     𝙵𝚒𝚐𝚑𝚝𝚒𝚗𝚐 𝚏𝚘𝚛 𝚎𝚚𝚞𝚊𝚕𝚒𝚝𝚢 𝚊𝚗𝚍 𝚜𝚖𝚎𝚊𝚛𝚒𝚗𝚐 𝚊𝚕𝚕 𝚝𝚑𝚎 𝚌𝚑𝚞𝚖𝚙𝚜

                                 𝙰𝚌𝚛𝚘𝚜𝚜 𝚝𝚑𝚎 𝚠𝚊𝚕𝚕𝚜 𝚘𝚏 𝚝𝚑𝚎 𝚕𝚘𝚌𝚊𝚕 𝚌𝚕𝚞𝚋𝚜                                    𝙵𝚞𝚎𝚕𝚎𝚍 𝚋𝚢 𝚏𝚎𝚖𝚒𝚗𝚒𝚜𝚖 𝚊𝚗𝚍 𝚑𝚊𝚛𝚍 𝚍𝚛𝚞𝚐𝚜

[v-volk]

                                              𝙼𝚊𝚢 𝚝𝚑𝚎 𝚌𝚊𝚝 𝚎𝚊𝚝 𝚖𝚎                                  𝙰𝚗𝚍 𝚖𝚊𝚢 𝚃𝚑𝚎 𝙳𝚎𝚟𝚒𝚕 𝚎𝚊𝚝 𝚝𝚑𝚎 𝚌𝚊𝚝

                                                 » 𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝐎𝐧𝐞 «                                               𝚃𝚑𝚎 𝙱𝚘𝚢 𝚆𝚑𝚘 𝙿𝚊𝚒𝚗𝚝𝚎𝚍

                                                 » 𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝐓𝐰𝐨 «                                 𝚃𝚑𝚎 𝙾𝚗𝚎 𝚆𝚑𝚎𝚛𝚎 𝙴𝚟𝚎𝚛𝚢𝚝𝚑𝚒𝚗𝚐 𝙶𝚘𝚎𝚜 𝚆𝚛𝚘𝚗𝚐

                                                » 𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝐓𝐡𝐫𝐞𝐞 «                                       𝚃𝚑𝚎 𝙰𝚛𝚝 𝚘𝚏 𝙻𝚎𝚝𝚝𝚒𝚗𝚐 𝙶𝚘 (𝙱𝚊𝚍𝚕𝚢)

                                                 » 𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝐅𝐨𝐮𝐫 «                                          𝚃𝚑𝚎 𝚁𝚘𝚘𝚖 𝚃𝚑𝚊𝚝 𝚆𝚊𝚜 𝚃𝚘𝚘 𝚂𝚖𝚊𝚕𝚕

                                                 » 𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝐅𝐢𝐯𝐞 «                                           𝚃𝚑𝚎 𝚁𝚘𝚘𝚖 𝚃𝚑𝚊𝚝 𝚆𝚊𝚜 𝚃𝚘𝚘 𝙱𝚒𝚐

[v-volk]

                                     𝙸  𝚔𝚗𝚘𝚠  𝙸  𝚜𝚝𝚘𝚕𝚎  𝚝𝚑𝚊𝚝  𝚕𝚒𝚗𝚎             𝚂𝚝𝚎𝚊𝚕  𝚊𝚕𝚕  𝚖𝚢  𝚕𝚒𝚗𝚎𝚜  𝚏𝚛𝚘𝚖  𝚝𝚑𝚒𝚜  𝚐𝚞𝚢  𝚗𝚊𝚖𝚎𝚍  𝙱𝚛𝚒𝚊𝚗

                                           » 𝐕𝐢𝐤𝐭𝐨𝐫'𝐬 𝐎𝐫𝐢𝐠𝐢𝐧 𝐒𝐭𝐨𝐫𝐲 «

                                                               ̬̬̬  ̬̬̬  ̬̬̬

                                  — 𝚊𝚞𝚝𝚘𝚛𝚜𝚔𝚒𝚎   𝚙𝚒𝚎𝚛𝚍𝚘𝚕𝚎𝚗𝚒𝚎 —

                          Nikt nie pytał, ale tumblr to jednak tumblr             Uczę  się  pisać  sam  ze  sobą.  Dziwnie  się  przestawić,  bo  całe  życie              tworzyłem z kimś  —  czy to sesje opisowe, czy tradycyjne TTRPG.  Ale              skoro nastolatki  na  Wattpadzie  mogą to robić,  to  ja też.  Dlatego  też                      wybrałem taki,  a  nie  inny  wiek  postaci.  Mentalnie  nadal mam jakieś             szesnaście lat.  Fizycznie też  niewiele się przez lata zmieniło,  bo wciąż             pytają mnie o dowód. To, plus ostatnio oglądałem Wild Child i tak jakoś             w  przypływie  hiperfiksacji   inspiracji wyszło,  że  mam  postać,  która             idealnie pasuje do tego motywu. Jakby został stworzony do tego, żeby             zostać męską wersją Poppy.             Niestety nie jest Emmą Roberts — nie można mieć wszystkiego.

            Jednocześnie  uczę  się publikować swoje  treści.  Na razie puszczam je             w otchłań (trochę w nadziei, że nikt tego nie zobaczy,  trochę w nadziei,             że ktoś doceni mój nieistniejący geniusz), ale to wciąż jakiś progres.                                                          A for effort                                                     At least you tried                                                         xoxo, bartuś

[v-volk]

                   — 𝐕𝐢𝐤𝐭𝐨𝐫 𝐕𝐥𝐚𝐝𝐢𝐦𝐢𝐫𝐨𝐯𝐢𝐜𝐡 𝐕𝐨𝐥𝐤𝐨𝐯 —

          ⁃ ❚ ⁃   ʳᵉᵇᵉˡ   ⁃ ❚ ⁃   ˢᵗʳᵉᵉᵗ ᵃʳᵗⁱˢᵗ   ⁃ ❚ ⁃   ˢⁱˣ ᶠᵒᵒᵗ ˢⁱˣ   ⁃ ❚ ⁃   ᵗʳᵒᵘᵇˡᵉᵈ ᵏⁱᵈ   ⁃ ❚ ⁃ 

                                                              𝐯𝐯𝐯

                      —𝙹𝚞𝚜𝚝 𝚊 𝚍𝚊𝚖𝚗 𝚐𝚘𝚘𝚍 𝚔𝚒𝚍 𝚝𝚛𝚢𝚒𝚗𝚐 𝚑𝚒𝚜 𝚋𝚎𝚜𝚝—

      𝐒on of a Russian immigrant. So proud of his heritage that he forbade speaking       English at home. His wife, unfortunately, didn’t share those privileges.  Vladim       ruled the house with an iron fist — it was either his way or not at all. No wonder       Viktor spent most of his time outside. That also explains why he has a Russian       accent, even though he was born and raised in USA.

      𝐕iktor is a simple guy. He has his flaws, he has his strengths. He will definitely       forget your birthday.  Who would remember things like that?  He comes  from       a wealthy family,  but he spends most of his time on the streets of  New York.       He’s  colorblind,  but  that  has  never  once  stopped  him  from  creating.  He       decorates  the city  with murals, signing each of his works with a short:                                                             “𝐯𝐯𝐯”       𝐇e will never become  a  CEO,  because  no one  in  their right  mind would let       him  manage  anything.  But  there’s  a  good chance  he’ll  beat  you at chess,       even though he’s only about ten percent sure how the horsie moves.

               ⁃ ■ ⁃  ᵗᵉᵉⁿ ᵈʳᵃᵐᵃ  ⁃ ■ ⁃  ˢˡⁱᶜᵉ ᵒᶠ ˡⁱᶠᵉ  ⁃ ■ ⁃  ᶠᵃⁿᵗᵃˢʸ  ⁃ ■ ⁃  ᵃⁿʸ ᵈʳᵃᵐᵃ  ⁃ ■ ⁃ 

                    Not  a  native  english  speaker.   Never  been  to  New  York.                     Never even tried to write anything roleplay-related in english.                     Just an autistic guy doing autistic shit. So, please, be patient.                     Despite my lack of experience with roleplays here  (or  writing                     in english),  I’d be thrilled to create something together.                     Worst-case  scenario,  I will  write  in my native language and                     translate it to english. 

                    The  only  rule  I  have  when  creating  with  someone  else is                     constant communication about the story.                     If someone  doesn’t  want  to  exchange ideas and just wants                     to  silently  create  their  own  part   —   then  why  write  with                     another person at all?                                     I might as well write alone or with an AI.

                    I’m  Polish,  so  I  usually  measure  my  writing  in  characters                     (without   spaces)  rather  than  word  count.  Words  can  be                     misleading  anyway  —  some are as short as “a”  or  “I” (and                     english  has  a  lot  of  them),   while  others  stretch  out  like:                     “pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis.”  Not fair.                     I generally prefer longer content. In characters, that would be                     around 5 to 8 thousand.  But what matters most to me is that                     both  sides put  in  the  same  amount  of  effort,  rather  than                     long messages just for the sake of it.

                    Also, prefer not to engage in anything with anyone below 21                                                 That might be weird