Yanlış bir yola girdiğiniz oldu mu hiç?
Büyük güçlüklerle yolun en sonuna geldiğinizde o yolun aslında sizin yolunuz olmadığını fark ettiniz mi hiç?
"Hayatta en büyük trajedi, bütün hayatınızı peşinde gittiklerinizin doğru olmadığını görmeye harcamaktır." demiş Henry David Thoreau.
Kimdir acaba böyle bir durumda sorumlu olan?
İnandığı yanlış yolda sonuna kadar gitme cesaretini gösterebilen mi?
Yürüdüğü yolun yanlış yol olduğunu bilmesine rağmen, bildiği, kendini güvende hissettiği tek yol o olduğu için ısrarla onda yürümeye devam eden, tanımadığı yollara girme cesaretini gösteremeyen mi?
Gittiği yolun doğru yol olup olmadığını hiç incelemeyen mi?
Kendine yol diye hep başkalarının yollarını seçen mi?
Yürüdüğü yolu kaynağı tamamen kendisi olan, duygu ve düşünceler ile hiç test etmeyen, "Kişi'nin kendisi " mi?
* Gece gündüz gibi sürekli yer değiştiriyor herşey. Bir kendini özgür bırakıyor insan, bir yargılıyor. Kimi zaman gerçeklere ulaşmaya çalışıyor. Kimi zaman sahte olandan uzaklaşmaya. Geldiği her yol ayrımında bir tercih yapıyor. Bazen ipleri düne bağlı düşüncelere dalarak, bazen hayalinde canlanan görüntülere bakarak. Aynı zamanda da birşeylerden vazgeçiyor. Yürümeye başlıyor seçtiği, girdiği yeni yolda. "Ruhumdaki sarkaç bir atıyor beni cesaretin beyaz atına, bir çekiyor içeri ağulu korkuya." demiş Birhan Keskin. Herkesin bir sarkacı var işte, onu gel-gitlerine salan, dengesini bozan ama sonra yeniden sarkacın salınımlarına uyduğunda kendi ritmini yeniden kuran, bulduran.
annaxmalina
kianamaiart
stormborns
jacobvanloon
germansingergirl
kaledo-art
discoholicmusic
2087
