Hayat kendini bulmak değil kendini yaratmaktır

shark vs the universe
No title available
Cosmic Funnies

Kaledo Art
Jules of Nature
No title available

★
Sade Olutola

if i look back, i am lost
he wasn't even looking at me and he found me

izzy's playlists!
Fai_Ryy
Today's Document
Show & Tell
🩵 avery cochrane 🩵

PR's Tumblrdome
Peter Solarz

oozey mess
EXPECTATIONS

ellievsbear

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Brazil

seen from United States
seen from Germany
seen from Brazil

seen from United States

seen from Malaysia
seen from Canada
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
@vampir-0
Hayat kendini bulmak değil kendini yaratmaktır
Ve sınırsız döngüye giriyorum çıkamıyorum 🤧
Dış dünyaya karşı bir kale gibi, ama kendi içinde bir yangın...
Dünya kadınlar günü sadece bir takvim yaprağı değil her haksızlığa uğradığında biraz daha güçlenen, her yapamazsın dendiğinde Anka kuşu gibi yeniden doğan tüm kadınların zaferidir kendi hikayemizi yazmaktan asla vazgeçmeyeceğiz sırtımdaki dünyanın yüküne rağmen dik duruşumuzdan ödün vermediğimiz her gün bizim gerçek bayramımızdır kendi ışığıyla karanlığını aydınlatan tüm kadınların 8 mart dünya kadınlar günü kutlu olsun
Şayet bir gün, çaresiz kalırsanız, bir kurtarıcı beklemeyin kurtarıcı kendiniz olun!
Bazı hikayelerin sonunu getirmeye çalışmak yerine o kitabı olduğu yerde kapatmak lazımdır ben bugün o kapağı kapattım
Zaman mı iyileştirir yoksa umduklarım mı diye düşünüp duruyorum aslında zaman sadece bir zemin hazırlar asıl iyileştiren ise o zamanın içine senin neyi umarak ve neyi inşa ederek yerleştiğimdir
İçimde bir türlü yerini bulamayan, geçmek bilmeyen bir yalnızlık ve özlem var. Belki de geçmişte birine, bir ana ya da bir hisse veda edemediğim için böyle hissediyorum. Gece çöktüğünde dünya sessizleşiyor ama içimdeki o özlemin sesi daha da yükseliyor.
Etrafımda insanlar var, yalnız değilim; ama kimsenin dokunamadığı o derinlikte yapayalnızım. Ne yaparsam yapayım, hangi kalabalığa girersem gireyim olmuyor. Bu sadece eskiye duyulan bir hasret mi yoksa kendimden bir parçayı o geçmişte bırakmış olmamın sızısı mı, bilmiyorum. Bildiğim tek şey; içimdeki bu boşluğun artık hiçbir yere sığmadığı...
İçimde, zamanın bile dokunmaya korktuğu bir yalnızlık ve hiç dinmeyen bir özlem var. Belki de geçmişte birine, bir yere ya da bir ana hakkıyla veda edemediğim için böyle hissediyorum. Gece olduğunda, dünya el ayak çektiğinde, o veda edilememişliğin sızısı daha çok büyüyor.
Çevremde insanlar var, yalnız değilim; ama ruhumun derinliklerinde yapayalnız hissediyorum kendimi. Ne yapsam, neyi inşa etsem olmuyor; o eski tadı, o eski benliği bulamıyorum. Bu his sadece eskiye duyulan bir özlem mi, yoksa eksik kalan bir cümlenin boşluğu mu bilmiyorum. Bildiğim tek şey; içimdeki bu yabancılık duygusunun hiçbir kalabalığa sığmadığı...