Vazgeçtimrahatol. @vazgectimrahatol - Tumblr Blog

Yaşlandın be burak.

ömrümün son güzeeel günleri

belki de kendimi ifade ettiğim en iyi çizimim.

#drawing #my draws #hand drawn #cubism #pain #weaknesses

Merhaba,

ben sıkıcı birisiyim, eskiden nasıl birisiydim şimdi nasıl biriyim diye düşünüyorum. Beni değiştirdin. Şimdi çekilmez, içine kapanık huysuz birisiyim. Seninleyken kendimi çok sevmiyordum. Artık beni görmeye bile dayanamıyorsun. Hem o aynı zavallı ,mahcup gülümsemem. Yaralı köpek yavrusu gibiydim. Kendime değer vermeyip her şeyi sana yükledim. Artık tahammül edilebilir bir yanım kalmadı. Beni görmekte de pek istekli değildin, bu her seferinde hissettirdin. Seni öpmeyi kokunu duymayı o kadar çok istedim ki.. görmek değildi sadece sevgiydi istediğim. Sana göre insanların senden hoşlanmasını sağlayacak tek yol yanında olmak belki de ya da beraber yaşamak. O kadar çaresiz ve kendine güvenin yok ki. Hep yanında yaşama isteğimi bile kabul etmedin. Er ya da geç yalnızlığı seçtin. Ağladığım, yazmayacağım dediğim ses kaydınvar ya onu her gece dinliyorum. Çaresizliğimi görüyorum nasıl yenildim bu kadar güçlüyken diye o geceden sonra içten içe kendimi bitirmeye başladım. Bir an önce kurtulmak istedim.Seni tanıdığımı sanmıştım. Seni hiç de tanımıyormuşum. Seninle bu kadar zaman harcadıktan sonra aslında seni tanımadığımın farkına varmak ne büyük kayıp değil mi? Senin baştan çıkaran tek özelliğin beni sıradanlıktan uzak tutmayı vadeden kişiliğinmiş, parlak,ateş topu gibi meteor seni heyecan verici başka dünyalara taşır ya da öyle gibi ama sonra öğrendim ki bu kendimi kandırdığım bir hileymiş. Çok bariz bir şekilde gösterişli. Ama yinede baştan çıkarıcı. Çok şey düşünüp kapana sıkılmış gibi hissedeceğim. çünkü her zaman böyle olur..klasik burak işte değişmeyen burak.

İnsanlar neden böyle? Ne zaman kendim olacağım? Ne zaman iyi hissedip ayaklarım üzerinde duracağım. Seni düşünmekten vazgeçeceğim? Sanki şu derede taşların arasına sıkışmış bir balık gibiyim. Kurtarabilir miyim kendimi bu taşların arasından? Başkaları için değil kendşm için yaşamayı ne zaman öğrenebilirim acaba? Hayatımın merkezine kendimi koymayı kendinim için bir şeyler yapmayı başarabilir miyim? Sürekli bir şeyleri sorgulamaktan vazgeçmiyorum. Neden böyle oluyor? Her şeyi yapabilir mişim gibi fakat hiçbir şey yapmayışımın bir anlamı var mı? Daha iyi bir hayat için mi hepsi? Sanmıyorum. Özgürce yaşayamadığımız bu dünya bize hiçbir şey bırakmayacak ve böyle öleceğiz sanırım.

Ben neden unutamıyorum seni? Neden içimd ehep bir yara var? Ne kadar vazgeçmek istesem olmuyor durduramıyorum kendimi defalarca yeminler etsemde kendime tutamıyorum. Çok canım yanıyor. Böyle yaşamak istemiyorum. Her şeyi seni ve aklımı unutmak istiyorum artık. Yeni bir sevda birliktr yaşayabileceğim birisi lazım. Böyle kendimi tüketerek öldürerek yaşamak istemiyorum. Her ne kadar yaşıyorsam zaten.

beni sevmen için ne yapabilirdim başka bilemiyorum, öyle özlem dolu öyle yanarken hasretinden sanki bir yanardağın içerisindeki lav gibiyim. Geçmiyor bazı şeyler unutulmuyor. Senden öğrendiğim şeyler, yıldızlar, gökyüzü,evren. Nasıl yaşarım bir başkası ile bunları birlikte izlemenin keyfini? Seninle yapacağımız hayalleri gerçekleştirmek senden başkası ile mümkün mü? Benim için çok zor bir durum kabul edilemez hatta. Senin varlığın dünyamda yeşillik, oksijen, güzel olan her şey. Hep vazgeçmeyi denettirdin bana sen istemedikçe ben üsteledim ısrarla, hep yanında olup bir şeyleri beraber başarabilmek, üstesinden gelmek istiyorum. Senin ve benim gerçekleştirmek istediğimiz her şeyi gerçekleştirmek, birlikte huzurlu ve mutlu bir hayat. Çok mu zor? Elbette bazı şeyler önümüzde engel her zaman olacak bu engeller çünkü mevcut düzen dahilinde çok zor gözükebilir bu dediklerim. Fakat imkansız değil. Sadece senin istemen önemli olan. Zaman sensiz yok gibi anlamıyorum hiçbir şey deniz’i izlerken sessiz sedasız aklımdasın her daim. Demiştin ya “Bir de benim için bak denize benim için dinle” aklımdan çıkmıyordun hiçbir zaman özellikle senin için bakıyorum artık deniz’e. Neden çekilmez birisi gibiyim sana neden hor görüyorsun beni. Bunca sevgim bunca emek hiç mi değemiyorum kalbine? Hiç mi uzanamıyorum yüreğine? Yarın sabah bu yazdıklarımı gördüğünde sinirleneceksin belki, off bi bıkmadı artık salmıyor beni gibi cümleler geçecek içinden ve okuduktan sonra belki “günaydın” yazıp sonra susacaksın her zaman ki gibi. Ben bekleme dediğin halde bekleyeceğim bir şeyler yazmanı. İçim kan ağlaya ağlaya. Mutluluğu hiç mi haketmedik biz?

Ben artık üstesinden gelip böyle yaşamak falan istemiyorum. Savrulsun hayatım umrumda değil. Sen gittikten sonra o boşluğu kimse dolduramaz kimse alamaz yerini benden, en saf haliyle sevdim seni sen pak haliyle kalbimin.

hiçbir şey hissetmediğim zamanlarda kendimi boşlukta yolun sonunda geldiğimi anladığımda gösterdin kendini elini uzattın bana yaşama sevincim canciğerim oldun. Anlaşamadığımız şeyler oldu çözemeyeceğimiz şeyler değildi bunlar. Mutluluk bize gökten inmedi kendimiz inşa etmeye çalıştık daha iyisini yapabilirdik. İnanmadın inandığın zamanlar olumsuzluk olur diye kendini hep kötüsüne hazırladın. Farkında değildin senden hiç gitmedim gitmeyi bile düşünmedim. Sadece acı kaldı bize, tutuğun ellerimi bıraktın kalbimdeki ağrı ile beni bir başıma.

vazgectimrahatol

unutMADIMAKlımda

men-wearing-masks

neler geldi geçti hayatımızdan

kimi sevdiysem arkadaşım oldu, ben sevmesini bilimiyorum galiba

eriyorum gittikçe yaşamak çok zor bir zanaat kafam kaldırmıyor bunca tantanayı demiştim ya ‘‘Yaşadıklarım benden uzundu yaşım ilerledikçe psikolojim bozuldu.’’ heh işte öyle. bir de çok harman kaldık özlüyor insan kadere bak nasıl olduk böyle terso güzel günler gelicek bizim için kısa ve anlamlı cümleler yok hayatımda yazamıyorum öyle uzun zaman sonra içimi dökeceğimi bilemezdim buraya ekşi sözlükte yazdıktan sonra ilk defa yazıyorum. bak yaşım geçiyor annem yaşlanıyor artık silahım yok. bize yakışmıyor böyle üzülmek.

yıkık

bak lan yaşamaya çalışıyoruz olmuyor kimi sevmeye kalksak istemiyor gibi nasıl olcak bunlar nasıl üstesinden geleceğiz anlamıyorum bazen durup düşünüyorum amaçsızca öyle acınacak hale geldik ki. seviyorsun anlamıyorlar sevmek istiyorsun anlamıyorlar. bu dünyada sevgiden çok ne ağır geliyor insana. eşkiya filminden ‘‘Hayatın sevda karşısında ne önemi var. ‘‘ sözü geliyor aklıma sonra bi film sahnesi bir film kader diyerek hayatın nasıl boka battığını izliyorsun ‘‘Kader’’ filminde uzaktan yaşamak isteksiz tadı tuzu yok hayatımın hiç bir şey beni tatmin etmiyor artık. ne fotoğraf çekmek ne graffiti güzel bir şeyler çizebilirim aslında canım istemiyor sadece. geçecek bugünler bulacağım gönlümün erbabını zaman geçmeden ölmeden onunla yaşamak istiyorum sadece mutlu olmak gayem. uzak değil yarınlar, bekletme beni.

yandikalbim

Bir ilişkiyi az seven yönetir. Çünkü çok seven kaybetme korkusundan her şeye olur der.

Bir gün sende yan benim gibi o zaman daha iyi anlarsın

İşte o gün çok geç kalacaksın dört duvara bakıp ağlarsın

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Vazgeçtimrahatol.