terra nullius @velvetbride-blog - Tumblr Blog

Posts

Savaş Bölgesinde Sinemayı Yeniden İnşa Etmek: Rojava Film Komünü ile Söyleşi http://www.altyazi.net/altyazi/savas-bolgesinde-sinemayi-yeniden-insa-etmek-rojava-film-komunu-ile-soylesi/

Rojava Film Komünü ile Söyleşi II. Kısım http://www.altyazi.net/altyazi/rojava-film-komunu-ile-soylesi-ii-kisim/

Türkiye’nin Sri Lanka Fantezisi, Vijay Prashad http://www.birgun.net/haber-detay/turkiye-nin-sri-lanka-fantezisi-99571.html

Faşizm ve Siyasetin Kutsallaştırılması, Kansu Yıldırım http://www.birgun.net/haber-detay/fasizm-ve-siyasetin-kutsallastirilmasi-99570.html

YDGH Milisleri Anlatıyor: Köprüden önce son çıkış mı? https://jiyan.us/2016/01/02/ydgh-milisleri-anlatiyor-kopruden-once-son-cikis-mi/

Siyaset Teorisi ve Felsefesinde Monokratik Yönetimler, Karizmatik Liderlik ve Başkanlık Sistemleri, Taha Parla http://birdirbir.org/baskanlik-sistemi-turkiyenin-goturuldugu-yer-neresi/

Doğurmayı Bilmeyen Kadını Cezalandırmak, Burçin Tetik http://bianet.org/biamag/kadin/170711-dogurmayi-bilmeyen-kadini-cezalandirmak

Ne bu hiddet bu celal, Ferda Koç http://sendika8.org/2016/01/ne-bu-hiddet-bu-celal-ferda-koc/

Gramsci: ‘Yılbaşı’ndan nefret ediyorum’ http://vesaire.org/gramsci-yilbasindan-nefret-ediyorum/

Cezasızlık Cumhuriyeti’nden Bir Hikaye: Allah Polis Abimizden Razı Olsun!, Kemal Ördek http://bianet.org/bianet/insan-haklari/170683-cezasizlik-cumhuriyeti-nden-bir-hikaye-allah-polis-abimizden-razi-olsun

Rojin Akın'la Söyleşi, "Hendeklerin Başındakiler O Mahallelerin Gençleri"

Benedict Anderson (1936–2015) http://www.yeniyol.org/benedict-anderson-1936-2015/

Zizek, Türkiye ve entelektüel ciddiyetsizlik, İbrahim Kalın http://www.aljazeera.com.tr/gorus/zizek-turkiye-ve-entelektuel-ciddiyetsizlik

Zizek'ten Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü'ne cevap: Çürümüş bir şey mi var Türkiye’nin hâlinde? http://t24.com.tr/haber/zizekten-cumhurbaskani-sozcusu-kalina-yanit,322617 "Diyarbakır’da Ermeni Kıyımı" üzerine, Fırat Aydınkaya http://www.agos.com.tr/tr/yazi/13821/diyarbakirda-ermeni-kiyimi-uzerine

Agamben: Hukuk devletinden güvenlik devletine http://vesaire.org/agamben-hukuk-devletinden-guvenlik-devletine/

Göm(ül)me Hakkı, Benan Molu http://bianet.org/bianet/insan-haklari/170595-gom-ul-me-hakki

Impressions of Rojava: a report from the revolution, Janet Biehl https://roarmag.org/essays/janet-biehl-report-rojava/

Why I Became a Feminist Socialist, Hilary Wainwright https://www.jacobinmag.com/2015/12/hilary-wainwright-feminism-socialism-womens-liberation-england/

Cemil Bayık: Gelecek aylarda iç savaş Türkiye'de ağırlaşacak http://haber.sol.org.tr/turkiye/cemil-bayik-gelecek-aylarda-ic-savas-turkiyede-agirlasacak-140815

America’s Addiction to Violence, Henry Giroux http://www.counterpunch.org/2015/12/25/americas-addiction-to-violence-2/

Gun control down, sales up as U.S. women take up arms http://nytlive.nytimes.com/womenintheworld/2015/12/26/gun-control-down-sales-up-as-u-s-women-take-up-arms/

DTK Sonuç Bildirgesi, Türkçe ve Kürtçe Tam Metin http://bianet.org/bianet/siyaset/170561-dtk-sonuc-bildirgesi-turkce-ve-kurtce-tam-metin?utm_content=bufferc174c&utm_medium=social&utm_source=twitter.com&utm_campaign=buffer

Jean-Luc Nancy: Uluslar-ötesi bir hadiseyle karşı karşıyayız; hem savaştayız, hem değiliz http://www.roportajgazetesi.com/jean-luc-nancy-roportaji-c5269.html

Erik Olin Wright on class, socialism, and the meaning of Marxism https://www.jacobinmag.com/2015/12/socialism-marxism-democracy-inequality-erik-olin-wright/

May 1968’s Black Sheep https://www.jacobinmag.com/2015/12/andre-glucksmann-foucault-nouveaux-philosophes-christofferson-french-new-left-may-1968/

Bir İnsan Olarak Anne http://www.5harfliler.com/bir-insan-olarak-anne/

Çavuşesku, romantizm ve gerçekler, Anıl Aba http://sendika8.org/2015/12/cavusesku-romantizm-ve-gercekler-anil-aba/

Neşe Özgen: Barbarları Beklerken... http://reportare.com/roportajlar/uzun-roportajlar/49-n/168-ne%C5%9Fe-%C3%B6zgen-endi%C5%9Felenmek-i%C3%A7in-de-iyimser-olmak-i%C3%A7in-de-%C3%A7ok-sebep-var.html#.Vn4kQRmtcrk.twitter

The Kurdish Self-Governance Movement in Turkey’s South East: an Interview with Haydar Darici http://www.criticatac.ro/lefteast/kurdish-self-governance/

Karakış gelirken devrimci egzersizler mümkün mü? http://www.servetdusmani.org/karakis-gelirken-devrimci-egzersizler-mumkun-mu/

Devlet, Adalet ve Yaşayan Ölülerin Gecesi, Kansu Yıldırım http://birdirbir.org/devlet-adalet-ve-yasayan-olulerin-gecesi/

Asgari Ücret Neden Arttırılıyor?, Abdullah Damar http://baslangicdergi.org/asgari-ucret-neden-arttiriliyor/

Üç kuşak Ağırnaslıların öyküsü; Deniz Gezmişlerin avukatı Niyazi, 68'lilerden Nuran, IŞİD'le savaşırken ölen Nejat... http://m.t24.com.tr/haber/uc-kusak-agirnaslilarin-oykusu-deniz-gezmislerin-avukati-niyazi-68lilerden-nuran-isidle-savasirken-olen-nejat,321465

Why Do Men Kill Trans Women? Gender Theorist Judith Butler Explains https://broadly.vice.com/en_us/article/why-do-men-kill-trans-women-gender-theorist-judith-butler-explains?utm_source=broadlytwitterus

Yoksulun barikatı, Ferda Koç http://sendika8.org/2015/12/yoksulun-barikati-ferda-koc/

Dostluk ve Ortaklık Kavramları, Ulus Baker http://etilen.net/dostluk-ve-ortaklik-kavramlari/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+etilen+%28etilen%29

Cenk Özbay & Özlem Ünsal ile Yeni İstanbul üzerine http://dortyuzbes.com/cenkozbay-ozlemunsal/

Kürt hareketinin özyönetim hastalığı, Ezgi Başaran http://www.radikal.com.tr/yazarlar/ezgi-basaran/kurt-hareketinin-ozyonetim-hastaligi-1495927/

Kürt hareketinin ruh hastalığı ve egemenin teşhisçiliği, İrfan Aktan http://zete.com/makaleler/kurt-hareketinin-ruh-hastaligi-ve-egemenin-teshisciligi/

Alain Badiou: Our Wound is Not So Recent – On the Paris Atrocities http://blog.urbanomic.com/urbanomic/archives/2015/12/our-wound-is-no.html

Hala şafaklara inanıyoruz.

Günlerdir düşünüyorum, her cenazeyi uğurlarken, o dostla o yolu son kez adımlıyor olmanın ağrısıyla yavaşlattığımız her adımda iki bomba arasındaki birkaç saniyede aklıma gelenleri düşünüyorum. Önümüze düşen parçalanmış bedenleri tümlemeye çalışıyorum. Seslerini, sessizliklerini, durgunluklarını, adlarını, düşüncelerini çağırmak için gözümü diktiğim bir pencereye, duvara, yüze bakarken kalakalıyorum. Hrant Dink'in kaldırımda uzanmış gövdesine bakarken kalakaldığımız gibi. Roboski'deki battaniyeye sarılı ölülere bakarken kalakaldığımız gibi. Şafak'la Bahtiyar'ın o adliyede katledildiğini seyrettiğimizde, Şafak'ın mezarına beton döküldüğünde, Ali İsmail "vurmayın öldüm" dediğinde, Can Gürkan'ın mahkeme salonuna gülerek girdiği her celsede, Orhan'ı ve Muhammed'i Diyadin'de katlettiklerinde kalakaldığımız gibi. Evimiz dediğimiz Amara'nın bahçesinde arkadaşlarımızın kemiklerini gömdüğümüzdeki gibi. Yaşamak için değil, yaşatamadıklarımızın yaşayamadıklarının intikamını almak için, Hacı Birlik'in, Aziz'in, Ekin Wan'ın, Berfo Ana'nın mücadelelerinin hepimize verdiği sorumluluğun bilgisiyle uyanıyoruz, uyuyabilmişsek şayet.

Bazen yolculuğa çıkmak isteyen bizlerizdir, bazen de yol günün doğumunu izleyebilelim diye zarifçe uyandırmak ister bizi. Ormanın uğultusunun dindiği yerde bozkır, deli incirle sakanın susarak birbirlerine anlattıkları türden bir hikâye anlatmıştı bir keresinde; şimdi yeni hikâyelerin doğumunu mu haber veriyor kulağımdaki çınlayış?

Bu iki paragrafı -iş yapmanın alışılmış yollarında uyuşmak, keşfetmek, kaybolmak, çalışmanın sonunu arzulamak arasındaki gerilimi, kırılmayı, uzlaşmayı- birlikte düşünmek. (Şiirden konuşsaydık buracığa Efendimiz Acemilik'i ekleyivermek uygun düşerdi.)

"Dünyevilik", içinde barındırdığı iki anlam yüzünden sık sık kullanmakta yarar gördüğüm bir kavram: Bu anlamlardan biri, "öteki" dünyada olmanın karşıtı olarak seküler dünyada olma fikri; ikincisi ise Fransızca mondanite sözcüğünün taşıdığı anlam, deneyimli, hafif gönülsüz bir beceriklilik, yol yordam, edep erkân bilgisi olarak dünyevilik. Antropoloji ve (her iki anlamda) dünyevilik birbirlerine zorunlu olarak ihtiyaç duyarlar. Coğrafi yerinden-etme, seküler keşif ve üstü kapalı ya da içselleştirilmiş tarihlerin özenle açığa çıkarılması: Bütün bunlar etnografik arayışa, samimi olduğu su götürmez bir seküler enerjinin damgasını vururlar. Fakat otoriteleri, disiplinli katılıkları, soykütüksel haritaları, himaye ve itimatname sistemiyle antropolojinin artık yığılmış bulunan söylemleri, kodları ve pratik gelenekleri, birikerek, antropolojik olma'nın çeşitli tarzlarını oluşturmuşlardır. Masumiyet artık söz konusu değildir şüphesiz. Bütün bilimsel disiplinlerde söz konusu olduğu gibi, iş yapmanın alışılmış yolunun lonca üyesini hem uyuşturduğundan hem de yalıttığından şüpheleniyorsak, disipliner dünyeviliğin bütün biçimleri için geçerli olan bir şeyden söz ediyoruz demektir. Antropoloji buna bir istisna teşkil etmez.

"Sömürgenin Temsili: Antropolojinin Muhatapları", Kış Ruhu, Edward Said

Çalışma kendi içinde bitimsiz bir şeydir. Karşılaşılan her bir pasaj, el yazması, hatta harf yeni yollara gebe görünürken kitapların arasında uzun saatler geçirmeye alışkın olanlar, Warburg'un kütüphanesini düzenlerken dikkate aldığı "iyi komşular yasası"nın içerdiği kinayeyi tecrübe etmiş olanlar, çalışmanın sonunun olmadığını bilmekle kalmazlar, böyle bir şeyi arzu da etmezler. Studium sözcüğünün etimolojisi burada daha da açık hale gelir. Sözcük, çarpışmayı, şoku işaret eden st- ya da sp- köküne kadar gider. Çalışmak (studiare) ve aptallaşmak (stupire) bu anlamda birbirine yakın kelimelerdir: Çalışan kişi, bir şoka maruz kalıp kendisine çarpan şeyden dolayı aptallaşan, onun ne olduğunu anlayamayan ve onu geride bırakacak gücü kendisinde bulamayan kişiyle aynı konumdadır. Yani âlim her zaman "aptaldır". Bir yönüyle, âlim şaşkın halde kendini kaybeder, o yüzden de çalışma bir tür acıya ve sabretmeye dönüşür; diğer yandan da çalışmanın barındırdığı mesihçi miras onu hızla sonuca götürür. Şaşkınlıkla berraklık:, keşifle kayıp, harekete geçenle bekleyen arasındaki bu salınım, bu festina lente [Yavaş yavaş acele et!], çalışmanın ritmidir.

"Çalışma Fikri", Nesir Fikri, Giorgio Agamben

> Atay ironisi bir dilsel krize verilmiş bir cevaptı; ama sonrakilerin elinde hazır bir anlatım kalıbına, bir anlatım kolaylığına dönüştü. Bir huzursuzluk tekniğiydi, bir huzur tekniğine dönüştü. Bir yazarın dilinde o yazarın kendisinin rahat etmediği kadar rahat edersek o yazarın ışığını da karartırız. Ama edebiyatta çare tükenmez, araya zaman girer, başka yazarlar gelir...

> Aslında Proust'un lafıdır: "Bütün güzel kitaplar bir tür yabancı dilde yazılmışlardır." Yani kendi anadillerinin içinde bir yabancı dil yaratırlar. Aynı şeyi kültür ya da cinsiyet için de söyleyebiliriz. Kültürün içinde bir yabancı kültür, cinsiyetin içinde bir yabancı cinsiyet, alışık olmadığımız bir kadınlık, o zamana kadar görmediğimiz bir erkeklik yaratmak. Bu da biraz önce sorduğunuz şeye, estetik hazza getiriyor bizi. Tamam, estetik haz da tarihin-coğrafyanın izlerini taşır, ama bu izlerden de ibaret değildir. Yeni eleştiri anlayışlarını eleştirirken belki en çok burada haklıydı Bloom. Güçlü bir metni yerinden etmek, ona yeni bir şey katmak ya da yeni bir estetik yaratabilmek için sadece politik ya da ahlaki doğrular yetmez. O yapıtın problemine bir biçimde yakalanmış olmanız gerekir. Bu olmadan, tamamen dışarıdan yapılan eleştiri hızla tüketilecek bir kamusallıktan ibaret kalır.

> Yazı dediğin başka yazılar üzerine de düşünür. Edebiyat yapıtları üzerine neden düşünelim diye soruyorsan... Dünyayı yadırgamamıza, onu başka bir dille konuşmamıza yol açtıkları için. Bizim de belli belirsiz hissettiğimiz bir şeye bir biçim kazandırdıkları, bu da bizi heyecanlandırdığı için. Bir yapıtın içindeki hemen duyulmayan bazı seslerin silinip gitmesine razı olmadığımız için. Edebiyat yapıtını biraz daha konuşmaya zorlarsak birlikte bir problem alanını netleştirebileceğimizi hissettiğimiz için...

> Estetiği politik doğrularla özdeş kılarsak -ki Said'in yaptığı bu değildir- sırf politik doğruları dile getiriyor diye bir yapıtı iyi bir yapıt saymaya başlarız. Buradan yalnızca estetik değil, aslında politik doğrular da yara alarak çıkar. Ya da kamusallık dediğimiz şeyin kendisi bir estetik ölçüte dönüşürse, edebiyat bugün bu kamusallığın, yarın bir başkasının etkisine girer; ömrü de onunla sınırlı olur. Bütün bunlar elbette edebiyatta izini bırakır, ama edebiyattan bundan çok daha fazlasını beklemek hakkımız. Edebiyatın da okurundan daha fazlasını beklemek hakkı.

> Çok konuşunca söylenenler yazının önüne geçiyor. Konuşurken yapamadığımız bir şeyi yapmaya çalışırız oysa yazıda. Sadece bir fikri değil, o fikre yol açan bütün bir yolu paylaşırız. Bir şeyi ilk aklımıza geldiği biçimiyle değil, işleyerek düşünmeye çalışırız. Aklımıza ilk gelen sözcüklerle değil, onları sınaya sınaya ilerleriz. Fazla konuşma kaldıran şeyler değil bunlar; çünkü o zaman söylenenler kanaate dönüşmeye başlıyor, otomatik tepkilere dönüşüyor.

Nurdan Gürbilek İle Söyleşi "Biri gelir, yerdeki oku alır...", Duvar Dergisi Sayı 22

"Uzun süredir kendimi nasıl sıktığımı, duygularımı bastırdığımı, devamlı ölçülü ve hesaplı olmaya çaba göstermekten çok çok yorulmuş olduğumu anladım. Anlatırken, başım havada, taş gibi yaşamış olduğum olayların, aslında yüreği kaç parçaya bölebilecek yönlerini kavradım ansızın. Ansızın üzülmenin hayatın parçası olduğunu hatırladım, burada, herkesin «ah, of» çektiği, küfredip dövüştüğü, kaderine ağladığı, aslında iç açıcı olmayan bu yerde ben, taş bir heykelden bir canlıya dönüştüm yeniden. Bana burada yeniden «merhaba» diyen hayatı coşkuyla karşıladım ve en kötü yüzüyle de olsa beni yeniden insanca karşılayan, yüksek duvarlarıyla dış dünyadan koparılmış da olsa, içinde hayatı, memleketimi, insanlarımı yeniden bulduğum bu yeri sevdim. Belki de Merkez Cezaevi’ni ilk seven insanım. Ama insan hayata, insanca olana, benim kadar bağlı olup, bundan böylesine koparılmışsa, başka türlü duyamaz. Sonra, adım söylendi."

Sevgi Soysal: Merhaba Diyen Hayat

Kalktım dedemin bastonuna dayanıp yürüyerek, sapı kakma, ne eller görmüş, nerelere gitmiş bastona, düştüm yollara. Ey! Bu bastonu ve beni kapattılar bir odaya! Aradım aradım; atlar, öküzler, inekler... Nerede ameleler? Kızım, "Kendine oy ver baba! Sen bir işçisin," dedi, işçi kibar adı, bu ameleler nerede... Kendime oy vereceğim, kendim nerede? Başladılar kapıyı güm güm vurmaya: — Rica ederim beyefendi sizi bekliyoruz bu kadar saat ne yapıyorsunuz? dedi gençten bir ses. — Durun bakalım bekleyin biraz geliyorum. — Çıkın çıkın ne yapıyorsunuz orada? — Ne yapacağım kendimi arıyorum resmimi arıyorum. — Ne resmi? — Ne olacak amele resmi, bana benzer kimse yok bu resimlerde.

Tuhaf Bir Kadın, Leylâ Erbil

#Leylâ Erbil #Tuhaf Bir Kadın

"Al bu paraları, bunları, bunları hepsini, hepsini, bu nişan yüzüklerini ve bu iki şamdanı. Git, oteller, pansiyonlar ve bu kent senindir." Adam ses etmeden gitti. Bir şey başlamadan biterse. Tekrar tekrar çirkinlikleri yaşamaktır ihtiyarlık. Bir insan erken gelen yaşlılıklarından sorumludur. Çok konuşmak hiçbir şeyi düzeltmedi. İstediğin kadar yeniden başla anlatmaya, bütün sözcükleri evir çevir; çirkin tekrarları sıvayamazsın. Bir kadının bir kez yalancıktan inlemesi bile fazladır. Bir kez yalancıktan sokulması. Çirkinlikleri tekrarlamaktansa enayi başlangıçlara koşturmalı.

Tante Rosa, Sevgi Soysal

Her dostluğun, her birlikteliğin göğünde yalnızca o gökte öylesine candan ışıldayacak yıldızlar, berraklığının lal ettiği su dipleri, o suların taşkınca kabarışları, ağzında sonsuzluğun uykusuna dalınmış taşları yontan ellerin insancıllığı olduğu kadar toyluğumuzun, anlatmadan söze devam edemeyeceklerimizin tercümesine giriştiğimiz anlarda göğsümüze kuruluveren tatminsizliğin, anlatamamanın ıssızlığını bir başımıza adımlayışımızın, suskunluklarımız, geri çekilişlerimiz, yorgunluklarımız ile birbirimizi hırçınca ya da çaresizce cezalandırmalarımızın, arzularımızın coşkunluğu ve kendilerini durmaksızın hatırlatışları ile bizi yollara düşmekten, dile gelmekten alıkoyan, arzunun ısrarından duyduğumuz hicabın saklandığı kuytuluklar da var. Kaç zamandır attığımız adımdan, soluduğumuz havadan, uyandığımız sabahın duruluğundan dahi utandığımız, bu utancı farkında olarak yahut bilisizce yaşamasızlığın yaban ellerine taşıdığımız, tekinsizliğine yana yana inzivanın kuytusunda gölgelikler aradığımız zamanlarda ne ağrılarımızı ne şaşalamalarımızı küçük görmeden, derdimize usuldan yaklaşmak, derdimizle söyleşmek, utancımızın, havsalamıza sığdıramadıklarımızın, yaralarımızın karşısına geçmek, onların kendilerini aşikar etmelerini, edebilmelerini mümkün kılmak için, kendimizi ve birbirimizi bunlara hazırlamak için ne yapabiliriz diye düşünüyorum; düşüncenin her seferinde bir yolunu bulup bizi sözün ve aktarımın alanından dilsizliğin ve belirsizliğin alanına savuran o kuytuluklara kaçışına kırgınlıkla bakakalıyorum sonra. O adsız yabancılığı dillendirmek, ona doğru yürüyecek cesareti toplayabilmek zorunluluğu birden apaçıklaşıyor gözümün önünde.

Eylül

Yenişehir'de Bir Öğle Vakti'nden

Şükran ayağa kalkmış eteklerini silkeliyordu. Tırnağının biri kırılmıştı. Ayı, ne olacak. Üç kez sinemaya getirdin, beş-on kez sandviç yedirdin, pasta yedirdin, Gençlik Parkı'na getirdin diye, hemen ödetecen, değil mi? Benimle yatacak, sonra da kız kardeşinin sümüklü arkadaşlarından biriyle evlenecek. Yatmıycam işte. Onlarla yatsın. Yatsam bile, böyle karanlık, izbe, soğuk, Büyük Mağaza bodrumunda hiç yatmam. Ne sanıyor kendini? O kadar düşmedik. Orospu olacaksak, edebiyle oluruz. Filmlerdeki en kötü erkekler bile, kızı hiç olmazsa bir motele, lüks otele falan götürüyorlar, dans ediyorlar, içki içiyorlar, hatta hatta pahalı yemekler yiyorlar, kürkler, mücevherler alıyorlar, ne bileyim... Geneleve gitse daha pahalıya oturacak. Utanmaz. Bundan hayır yok. Günseli kaç kez söyledi. Tecrübeli kız. O bile nişanlısından zokayı yemeden kendisini Ankara'ya getirtmeyi bildi. Tabii hayat görmüş kız, boşuna bana, kendisini durmadan vitrin camında seyreden erkekten koca moca çıkmaz, demiyor. Gönlünü kaptırdınsa iyi, gönlünü eğlendir, ama ciddiye alma sakın, böylesi sana ne yapmak istiyorsa, aynısını sen ona yapacaksın, onunla sen eğleneceksin, sen onu eve atacaksın, sonra selam bile vermeden geçip gideceksin yanından, bak nasıl kudurur, erkekliği başına vurur da, kıskançlıktan seni vurmaya bile kalkar. Akıllı, güzel konuşur şu Günseli. Şükran Ahmet'e bir daha baktı. Seviyorum işte, seviyorum, ne yapayım? Yoksa, bundan hayır çıkmayacağını bile bile, peşine takılıp buralara gelir miyim? Düşlerine giriyor Ahmet, deli deli düşlerine. Öf... delicesine coşan bir sıcaklık yayıldı içine yeniden. Ahmet'e alıcı gözlerle bir daha baktı göz ucuyla. Vallahi, tıpkı Alain Delon. Aynı onun gibi. Gözyaşlarını sildi. Gözleri yumuşamıştı, dargın dargın bakıyordu sadece. Şu oğlanın şansı yaver gitse, Avrupalarda meşhur olur, bize yüz vermez elbet. Niye tersleniyorum sanki. Buraya tıpış tıpış kendi ayaklarımla gelmedim mi? İçim ona böyle kaynamasa, doğru dürüst naz etmeyi, ağırdan almayı ben de bilirim ya! Anası hep, altının ağırı para eder, kızın ağırı koca bulur, der. Sen gel de bunu gönlüme anlat. Ahmet aramayacak, diye ödüm patlıyor. Bir daha aramayacağını bilsem, hemen... Aman bu namus belası da bizim gibilerin derdi. Bak Elizabeth Taylor'a. Beş kocayı, ağırlıkla mı buldu? Benim de kürklerim, elmaslarım, arabalarım, öyle dünyalara yayılmış şöhretim olsun da, bak nasıl benimle, değil evlenmeye, şöyle iki laf etmeye bile can atar. Pis, kendisine pay çıkarmak için pezevenkliğimi bile eder.

#Yenişehir'de Bir Öğle Vakti #Sevgi Soysal

Geometride olduğu gibi psikolojide de vücutsuz bir zihnin önünde uzanan yekpare, homojen bir uzam düşüncesinin yerini, vücudumuzun özellikleriyle ve dünyaya fırlatılmış varlıklar olarak bizim durumumuzla ilişki kuran, ayrıcalıklı doğrultuları olan heterojen bir uzam aldı. İnsan bir vücut ve bir ruh değil, bir vücut ile bir ruhtur. İnsan vücudu adeta şeylere çakılı olduğu içindir ki onların hakikatine erebiliyoruz - bunlar yeni yeni aklımıza geliyor bizim.

Algılanan Dünya, Maurice Merleau-Ponty

İki insanın birlikteliğini mümkün kılan yüzlerimiz arasındaki bu mesafenin aşılamazlığının bilgisidir.

#Intimacy #Patrice Chéreau

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

terra nullius