aynaya bakacak mısın? artık utanmıyorum. şoföre uzatılan yüz lira kağıt para, şaşkınlıkla gözlerini büyüten bir teyze kahkaha atıyor en arka koltukta. aşktan, diyerek parayı geri alıyorum, teyzeyi görmeden ön koltuğuna kuruluveriyor bizimki. karnın aç mı, doyurayım mı, nereye gidelim, sen böyle konuşmayı seversin, sen bunu dinlemeyi de seversin, bunları ben nereden biliyorum diye hiç sormadın. üzerime üzerime erişen dalgalar, gözlerinde kayalar var, baksan ağır mıdır? kafamın üzerinde sallanacak kadar ağır ama küçükler. ağzın ne güzel. kırmızı mı? artık mor. bazı şeyler unutulmuyor. unutturmak için gelmedim ki diyor, başım omzunda yürüyorum. o sokak senin evine çıkıyor.
bunlar aslında hiç konuşulmadı. kimin umrunda.
kırmızı ışıktan karşıya koşarak geçen bir kadının ayakkabıları şimdi aklımda.
konuşmak için biriktirdiğim şeyler var ama ileride seni üzmek için kullanacağım onları. beni üzecek misin. seve seve! müsait bir yerde inebilir miyim diyeceksin çünkü ben- utanıyorsun. yalnızca üzgündüm, çok üzgün. üzgünken ses tellerim iki parmağımın arasında zikzak benim. sen minibüsten ayaklarını indirmiştin. bana bazı şeylerden bahsediyordun. bunları daha önce söylemiştin, ama susuyordum. sesindeki heyecanı ben en son kaç yaşımda duydum, hiç hatırlamıyorum. sen benim yaşayan halimsin, dizindeki yosun kokusuna eğiyorum başımı, eğiyorum öylece, sınırsızca uyuyorum- ölüyor mu yoksa.
ben çok konuştum ağzım senin olsun, başını yorgunlukla devirdiğin taksi koltuğu kıymetini bilsin. o dokunduğun sehpalar, elinle iteklediğin taşlar, avucunun içinden üflediğin kum taneleri, birazına göz yaşım bulaşmış, oradan bir daha bir daha hadi! üz beni.
seni unutmamam için üz beni.
sabah kalktığımda aynaya bakabilmem için üz beni.
sabah kalkabilmem için üz beni.
- ben mutlu olmak istemiyorum.
- mutlu değiliz ki.
siz yeni mi kavuştunuz, diyor taksici. kırmızı ışıkta geçiyoruz ama o da aşktandır diye kimse ses etmedi. gözüne çarptığımız beton yığınları arasında o güvenlik görevlisi, otobüsünün arkasında koştum diye beni o otobüse geç kaldım sanan şoför beyefendi -yok, birini geçirdim de, şimdi müsaadenizle ağlayacağım dediğimde yan banktan sigarasını benimle paylaşan üzgün deli.
ben buradan geçmeyeceğim. hayır orada evi var ben bu sokağı sevmeyeceğim. inan bana ben kendime hiç güvenmeyeceğim ama yolun sonundaki uçurumu bilerek koştuğunu gördüğümde, sen ne yaptığını sanıyorsun diye bağıracakken senin sesin daha yüksek çıktığında, sabah olduğunda ben yine evimin yolunu bulamadığımda, on iki şişe birayı annem kolayca suçladığında, babam yüzüme hastasın sen! der gibi baktığında, bütün bu garip şeyler olurken, duyuyor musun ben yalnızca, sana aşıktım.
2087
blakekathryn
gamechangershow
tangentwithtanner
romaincrisis
izzy806
