[visneseverdegilbagimli]

Gereksiz bir kalabalığın içindeyim. Sanırım burası dünya.

[visneseverdegilbagimli]

Farklı olan kalabalıkta, ışığı olan karanlıkta gizlenemez.

[visneseverdegilbagimli]

Hani bir laf vardır " Güven ruh gibidir, terk ettiği bedene asla geri dönmez." İşte ben o lafın oralarda gezip duruyorum. Dönüyorum arkama bakıyorum ama o laf hala orada biliyorum. Nerde biliyor musun? Tam aramızda.

[visneseverdegilbagimli]

Ben dostlarımı kaybettiğime yanmam. Onlar beni kaybettiğine yansın.

[visneseverdegilbagimli]

Sabrımın sınırlarındayım.

[visneseverdegilbagimli]

Güvendiğim dağlara kış lastiği olmadan gidilmiyor artık.

[visneseverdegilbagimli]

Hayat ne garip değil mi ? Sevdikçe sevilirim, önemsedikçe önemsenirim sanıyoruz. Hep kendimizden vererek insanların hayatında yer edinmeye çabalıyoruz. Hep daha anlayışlı yaklaşmaya çalıştıkça daha çok inciniyoruz onlar tarafından ve en boktan tarafı da bunun suçunu da kendimizde görüyoruz. Halbuki bu seninle veya benimle ilgili değil bu tamamen karşındakilerle ilgili. Onların vefasızlığı, onların nankörlüğü, onların düşüncesizliği. Sen elinden geleni yaptın ama anla işte kendini onlar için yok etsen de bu değişmeyecek. Varlığının ya da yokluğunun bir anlamı olmayan yerde kalmak için çabalamaya değmez. " Önce ben " demediğin sürece üzgünüm üzülmeye mahkumsun.

[ahududulugazoz]

[visneseverdegilbagimli]

Kendimi tek bir görselle anlatacak olsam net bu olurdu .

[visneseverdegilbagimli]

Suskunluğum, duygusuzluktan değil; duygularımın fazla olmasından.

[visneseverdegilbagimli]

Erkeklerden yana hiç yüzüm gülmedi be. Arkadaş desen zaten bir elin parmağını geçmez ama onlara da içimi dökemiyorum. Onların haricindekiler zaten iyi gün dostu hatta dost bile değil. Hep ben çabaladım insanları hayatımda tutabilmek için. Ne zaman zor zamanları olsa kendimi unuttum onlara koştum. Ama sıra bana geldiğinde herkes kapı duvar oldu. Kırıldım içime kapandım yazmadım. Bu sefer ben suçlu oldum anlatmadım diye. Bir gün geçtim aynanın karşısına. Bana bak dedim kimse senden daha değerli değil bunu o kafana iyice sok. Kimse için asla gözyaşı dökme. Sonra aldım elime telefonu. Ağladığımda arayamayacağım, beni değersiz hissettiren kim varsa sildim anasını satayım. En ufak bir pişmanlık bile hissetmedim. Akraba desen zaten yarıdan çoğu çöp. Anca açığını ararlar seni çekemezler. Ailem desen hepsi kendi derdinde bir de ben onların kalbine yük etmek istemedim kendimi. Çevremdeki herkes ne kadar çok gülüyorsun diyo. Ama beni tanısalar o gülüşün sahte olduğunu anlarlar. Bazen diyorum ki iyi ki çevremde kalbimi tanıyan kimse yok.

[visneseverdegilbagimli]

Sana arkasını dönenin yüzüne bakmaya çalışma.

[visneseverdegilbagimli]

Dönsen her şey daha mı güzel olacak? Sen daha mı farklı bir sen olacaksın? Yine yıpranan ben olacağım. Gittiğin yerde kal o yüzden.

[visneseverdegilbagimli]

Benim gönlüm gelene, gidene bir hayli alışık.

[visneseverdegilbagimli]

Beni sevdiğini sandığın için girdin hayatıma ve sevmediğini anladığında arkanda nasıl bir enkaz bıraktığını bile bilmeden defolup gittin. Senin için bir hataydı ya bu. Bunun adı hata değil. Bunun adı şerefsizlikti. Kalbin gibi bir hayatın olur umarım.

[visneseverdegilbagimli]

Oluruna bıraktıkça,

Olmazlar çıktı karşımıza.

[visneseverdegilbagimli]

Görmeden seni isteyen gönlüm, görünce nasıl dayansın.

[visneseverdegilbagimli]

Gözlerin...

İçinde kaybolmak istediğim derin bir mezar gibi

Her bakışımda yer ayaklarımın altından çekilir sanki

Öyle savunmasız aynı zamanda güvende hissettiren

Beni uçsuz bucaksız galaksiler de yaşatan ah o gözlerin