Ik ga u vertellen wat iemand me ooit eens zei: het is oké om uw eigen geluk te willen. Het is oké als je het meest om jezelf geeft. Het is oké om te doen wat goed is voor uzelf. Wanneer iemand u slaat, dan is het oké om terug te slaan en te vragen wat ze dan wel verdomme niet gedacht hadden. Het is oké. Je bent niet verplicht om daar te zitten en te glimlachen en alle zever die iedereen u toewerpt gewoon af te slikken. Je bent meer dan meubilair, je bent meer dan een gordijn, je bent hun schitterend speelgoed niet. Je bent een mens en je hebt het recht om te zeggen “dat was echt niet oké wat je net deed” en het recht om te zeggen “laat me dat eens terug doen bij u; vertel mij, hoe voelt dat nu?”. Je hebt het recht om uw onterechte behandeling in vraag te stellen en grenzen te stellen voor onrespectvolle interacties. De rest van de wereld realiseert zich niet dat jij dit recht hebt, en ze zullen beledigd zijn en geschokt als je het uitvoert, maar het is wel van u.
(via streeploos)
