#woordjes

[stormvanwoorden]

Langzaam, als een droom, vergeet ik jou

[ochtendstorm]

[thebittertasteofalmost]

Put.

[woordjesuitmijnhoofd]

Dankzij jou

Kan ik nu voelen

Wat ze

Met thuiskomen bedoelen

[diep-in-het-bos]

Mijn ankerpunten zijn verdwenen. En ik weet even niet waar de haven is gebleven.

Het kompas in mij heeft nooit gewerkt.

Tragisch, verloren op zee.

[vijzewijsjes]

Hij vertelde me metaforisch over het weer: "na regen komt zonneschijn".

Ik voelde vooral nattigheid: "Ik hoop dat je me niet bedonderd".

[whatsuphereisshittypoetry]

Aan de jongen wiens hart nog aan een ander behoorde

ik zie rouw overal. ik zie het in mijn moeder, als ze het raam uitstaart, denkende aan de dromen die ze los heeft gelaten, van een goede man en kinderen, maar in plaats daarvan woont met mijn vader en zijn extensies. ik zie het in mijn oma, wanneer ze op de verjaardag van haar geliefde een kaarsje namens hem uitblaast, en verlangend kijkt naar zijn foto op de muur. ik zie het in mijn zus, die met tranen in haar ogen de versie van haar moet rouwen die nog niet wist hoe gruwelijk het hart van een man kan zijn. en hier zit ik dan, verdoofd door mijn egotistische verlangen, rouwende om iets, wat nooit bestemd was voor meer. je was nooit de mijne om te verliezen. - September 2022

[ikmoetwatkwijt]

Kus me vanavond, en blus gauw het vuur dat ik ben

als ik mij niet weet te gedragen.

Kus mij tot bedaren.