To the right, Eghisapet Sultanian, great grandmother of musician Derek Sherinian during the 1895 Hamidian massacres
“My grandmother’s mother, Yeghisapet, lost her husband to the massacres. The [Ottoman] Turks killed all the men in the Armenian villages, and thus, the women—their wives—were forced to take up arms and fight back. I have a photograph of my great grandmother, some time after March, with gun in hand. But my grandma was only two or three years old at the time. A family friend had promised to take my grandma out of Turkey and bring her safely to Boston[, Massachusetts], where his acquaintances would care for her. Turns out, that family friend, once in Boston, gave my grandma away to a very wealthy Armenian family. Yeghisapet miraculously survived the Genocide, and after many years of searching for her child, finally found her. “
Աջ կողմի կինը Եղիսաբեթն է՝ ռոք երաժիշտ-կոմպոզիտոր Դերեք Շիրինյանի տատիկի մայրը: “Տատիս մայրը` Եղիսաբեթը, Ցեղասպանության ժամանակ կորցրել է ամուսնուն: Երբ թուրքերը գյուղի գրեթե բոլոր տղամարդկանց սպանում են, կանայք հարկադրված զենք են վերցնում եւ կռվում: Ես ունեմ մի լուսանկար, որտեղ Եղիսաբեթը պատկերված է մարտից հետո, զենքը ձեռքին: Իսկ տատս այդ ժամանակ երկու-երեք տարեկան էր: Մեր ընտանիքի մոտ մի ընկեր խոստանում է աղջկան, այսինքն` տատիս, դուրս բերել Թուրքիայից եւ հասցնել Ամերիկա` Բոստոն, ուր ծանոթ մարդիկ պետք է պահեին նրան: Սակայն այդ մարդը Բոստոնում տատիս վաճառում է մի շատ հարուստ հայ ընտանիքի: Այնուհետեւ Եղիսաբեթը` հրաշքով փրկվելով Ցեղասպանությունից, երկար ժամանակ փնտրելուց հետո վերջապես կարողանում է գտնել իր աղջկան` տատիս…”
tangentwithtanner
blakekathryn
origamiaround
vaporwave
pixelskylines
areudirty
