Sue zhao/Ryan O'Connell
Mary Oliver, from “When Did It Happen?,” Felicity: Poems (Penguin Press, 2015)
Monterey Bay Aquarium

shark vs the universe
🪼
d e v o n
Keni
No title available
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr
RMH

tannertan36
almost home

Game Changer & Make Some Noise

oozey mess
No title available
Cosimo Galluzzi
noise dept.
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Mike Driver
sheepfilms
The Bowery Presents
Lint Roller? I Barely Know Her

seen from Saudi Arabia

seen from United States
seen from Spain

seen from United States
seen from Brazil
seen from United States
seen from Colombia
seen from United States
seen from Croatia
seen from Laos
seen from United States

seen from Colombia

seen from United States
seen from Slovakia

seen from South Africa
seen from United Kingdom

seen from Venezuela
seen from United States
seen from Lebanon
seen from Singapore
@xamenoi-kairoi
Sue zhao/Ryan O'Connell
Mary Oliver, from “When Did It Happen?,” Felicity: Poems (Penguin Press, 2015)
Προτού καν σ' αγγίξω,
η σκέψη μου σου ανήκε...
“Την αγάπησα, και κάποιες φορές με αγάπησε κι αυτή.”
— Pablo Nerouda, Το πιο μελαγχολικό ποίημα
Σε είδα ξανά, μετά από καιρό...
[Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου] Κοίτα που έφτανε μια μικρή στιγμή, μια τυχαία μικρή στιγμή για να καταλάβω πως όσο κι αν πάλεψα, όσο κι αν προσπάθησα, όσο κι αν πολέμησα, δεν κατάφερα ποτέ να σε στριμώξω στο παρελθόν, δεν κατάφερα ποτέ να σε κλειδώσω στις ξεχασμένες αναμνήσεις. Κοίτα που τελικά, δεν κατάφερα ποτέ να σε νικήσω...
Κι εκεί που νόμιζα πως βρισκόσουν πια κρυμμένος μέσα σε μια χούφτα αναμνήσεις, εκεί που νόμιζα πως ανήκες στο παρελθόν, σε ένα παρελθόν που δεν μπορούσε να μ’ αγγίξει πια, να που έφτανε μια στιγμή, μια μικρή τυχαία στιγμή, για να διαλύσει όσα νόμιζα πως είχα χτίσει αφότου έφυγες… Χαμογελούσες… Θεέ μου, πόσο όμορφα χαμογελούσες! Πάντα φώτιζαν τα πάντα γύρω σου όταν χαμογελούσες! Χαμογελούσες και…
View On WordPress
Θα έρθει μια μέρα που όλα τα καλοκαίρια που μου χρωστάς θα μου τα δώσεις πίσω.
Πιο αληθινά.
Πιο ευτυχισμένα.
Και στο τέλος του είπε:
"Ήθελα μόνο να μείνεις.Αφου επέλεξες να φύγεις,επιλέγω να σε αποχαιρετήσω με όση αγάπη μου απέμεινε.Ετσι,να μην έχω να δώσω σε κανέναν άλλον ξανά."
Κι αν νικηθήκαμε
δεν ήταν απ’ την τύχη ή τις αντιξοότητες,
Αλλά απ’ το πάθος μας
για κάτι πιο μακρινό.
- Τάσος Λειβαδίτης
Παντοτε θα μου αφηνεις την πιο πικρη γευση.
Αντίο Αυγουστε.
όπως σε κοιτούσα εσύ δεν κοίταγες.
κάτι μέσα φύλαγες που όσο και αν πλησίαζα,
θεούς είχες για φύλακες.
- ΤΑΦ ΛΑΘΟΣ
Δεν ήταν πληγωμένη πια. Ήταν κενή. Και αυτό ήταν κάτι τέρμα χειρότερο.
όταν σ'είχα πρωτοδεί κάτι στη ζωή μου ειλικρινά είχε παιχτεί
κάτι είχε συμβεί μα δεν το χα καταλάβει
όταν έβγαλες φωνή μπορώ να πω
πως αρχικά είχα σοκαριστεί
το μήνυμα εστάλη μα δεν το είχα λάβει
Και τελικά δεν μάθαμε
Αξίζει η αναμονή για έναν έρωτα που ποτε δεν έρχεται;
είμαι απλός άνθρωπος. το μόνο που ζητώ είναι μια κούπα καφέ, ένα μπαλκόνι, και έναν ήλιο να δύει κάπου εκεί μακριά.
δε τη ζήσαμε ακόμη
Όταν σου φώναξα μη φύγεις.
Όταν σου 'πα πως τα χάνω.
Δεν ήταν απλά δύο λέξεις.
Ήταν κάτι παραπάνω.
Lobo x Novel729 στιγμές
~Euripides, tr. by Anne Carson, Grief Lessons: Four Plays by Euripides