On Beauty

Language. Literature. Love. Life.

[ycordier]

Haiku.

Co ro na cri sis.

De natuur herwint aan kracht.

“Wauw, kijk, een vliegtuig.”

[ycordier]

Zoals ze daar zo onbewogen zat -

wat zouden ze van haar vinden?

Gouden lokken, als een gracieuze leden

waterval, een ontbroken vat

Wie zou haar toch verslinden?

Een sterke vrouw; karakter,

levenslust en pit.

Een kalme haven tijdens de plotse storm;

veilig, doch een rusteloos bezit.

Ogen, als de bodemloze vijvers uit

ieders jeugd.

De koi dobbert ginds rustig rond

Haar hart overvol van vreugd,

beide voeten op de grond.

Haar gedachten zijn gedichten

Haar levenslust, o zo prominent.

Niemand die niet voor haar zal zwichten.

Sta op; jij echte vent!

L’art pour l’art

Haar flair, een pauwenstaart die schrijdt.

Traag, oplettend voor onbestaand gevaar.

Zij, is het, die verleidt.

Vlug, haast je, het is je ene kans!

(Stil, zwijg, ze gaat nog nergens heen.)

Aanschouw haar fluwelen dans.

Wees stil, hou je mond:

“Staar naar schoonheid...

en ween!”

[ycordier]

Mijn mantelpakje doe ik aan. Make-up, diamanten oorringen. Zeuren over mijn drukke baan. Je kan je niet bedwingen. Beige handtas, die van leer. Jij je groene hemd. Draag je je zilveren horloge nog een keer?

[ycordier]

Zomer

De zon schijnt en er spelen kinderen buiten. Het is zomer. Zes augustus om precies te zijn. Men steekt barbecues aan, haalt bier in huis.

Het enige dat ik doe, echter, is het opsnuiven van de stank van de quasi droogstaande Scheldearm aan het einde van de Kerkstraat, nabij het Gentse Keizerpark.

[ycordier]

Opnieuw

Weerloos Weergaloos Zonder weerga een ultragave weergave.

Als ik naar je toe ga zie ik je weer in volle overgave, en geef ik me - volledig – aan jou

over.

[ycordier]

Wijsheid

Ver staand van alle rede; zonder reden, radeloos en los van alle raad, gok ik:

Doe ik een berekende zet.

Een niet geringe statistische kans in het voordeel. Dus deel voordelig voort.

Kaart na – kaart.

Wees wijs.

[ycordier]

Lieg ik soms? Ja. Maar hou ik van je? Ja.

[ycordier]

Het is twaalf voor twaalf. Jij bent negentien. Ik, een nul.

[ycordier]

Leen me je gedachten Ik zet ze op papier. Geef me je ideeën, en laat de deur maar op een kier.

Steek de open haard aan, laat me kijken naar je lijf. Strooi vonken in mijn ogen, je bent echt een lekker wijf.

Voer me dan gauw dronken, zet me aan tot wat nu mag. Hebben’t laatste glas nog niet geklonken, morgen is een nieuwe dag.

Doe je voordeel, grijp me met beide handen vast. Sla me, lik mijn wonden, Doe’t licht uit, op de tast.

Vlei je neer, laat me strelen door je haar. Geef me hoop en fluister zacht: ‘Dit wordt eens echt waar.’

[ycordier]

Alsof het nooit voorbij is.

Alsof het nooit voorbij is; ja, zo… zo denk ik aan jou.

Alsof ik na jaren, plots- kom aanwandelen en zomaar iets kan zeggen als ‘Euh, pardon maar uhm… Ik denk, ja, ik denk… dat ik van je hou’.

Alsof het nooit voorbij is, zo hoor ik je gefluister in het ruisen van de wind; zie ik je liefheid; ja, zie ik je liefheid… in d'ogen van een nieuwsgierig kind.

Alsof het nooit voorbij is, zo voel ik je adem in mijn shirt, rekenend, hopend en verwachtend… dat dit ook gewoon allemaal ook echt gebeurt.

[ycordier]

Gedachten

Soms maak je me wakker maar meestal neem ik je mee naar bed.

[lightstfu]

“Maar als het geschrevene soms al moeilijk te vergeten is, hoeveel moeilijker valt het dan niet datgene te vergeten waarvan men hoopte dat het ooit geschreven zou worden? Maar dat voor altijd ongeschreven is gebleven?”

Tom Lanoye (via lightstfu)

[ycordier]

Jij

Gelukkig nieuwjaar, jij. Want ik denk aan jou.

[ycordier]

Chunks of you will sink down to seals Blubber rich in mourning They'll nosh you up Yes, they'll nosh the love away But it's fair to say You will still haunt me.

[fleur-hofman]

Als ik het wist van tevoren Dan had ik alles anders willen doen Had ik vaker gezegd wat je wou horen En was er nooit die laatste zoen

(via eensgelijk)

[ycordier]

Sinterklaas

Jij, Robin Hood zonder moed; Aartsbisschop van mijn kloten. Ooit wandelde ik in jouw stoet en strooide kwistig met jouw noten. Smeerlap, huichelaar, o zo laf; Vuile leugenaar, blijf verdomme uit mijn straat! Ga weg met je rotpaard, je zak en je staf; O, wat ben ik blij, dat je niet echt bestaat. Een hartenbreker, een Spaanse DON JUAN Zwart is slaafs, racist tot in de kist. En als je dan tóch zogezegd alles kan... Waarom -Nicolaas, in godsnaam- heb je mijn schoentje dan gemist?

[ycordier]

Een dunne draad.

Een spin weeft haar web. Haar web is wat ze al wevend spint. Glijdend over de kristallen draden spuwt ze een weg voor zich uit, als van nat poedersuiker gemaakt. De dunne lijn kleeft, ze plakt; zo aanraakbaar, zo genaakbaar. Een kind raakt het rag aan. Het droomt. Ik blijf eraf want ik wil niet alles kapotmaken wat er ooit was en er nog is. Niet alles.