Yok olma, geberip gitme arzusu. Hemen yanında yaşama hevesi, gelecek merakı. Büyüme sancısı, ilk defa tanıştığım sorumluluklar. Kendi kendine yetme hissinin gururu ile hâla ilgiye ihtiyaç duyduğunu fark ettiğin o aciz an. İçimdeki küçük Ahu gerçeklerin sancısıyla oturmuş bi bebek gibi ağlarken yine içimdeki güçlü ve kendi kendine yetebilen bi kadın olan Ahu ise bebek Ahuyu avutup susturmakla meşgul. Hani içimizdeki çocuk bizi ayakta tutacaktı?












