No title available
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
todays bird
trying on a metaphor
Not today Justin
Xuebing Du
d e v o n
Keni
Andulka
Sweet Seals For You, Always
No title available
One Nice Bug Per Day
Product Placement
pixel skylines
blake kathryn
ellievsbear
No title available
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Kaledo Art
Discoholic 🪩
seen from Netherlands
seen from United States
seen from Russia
seen from United States
seen from United States
seen from Honduras
seen from Türkiye
seen from Germany
seen from United States
seen from South Africa
seen from United States
seen from United States
seen from Indonesia
seen from Poland
seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from Singapore
@yetersusun
Bak, neredeyse 10 aydır buraya arada müzik paylaşmak haricinde hiçbir şey yazmadım. Şu an ölsem twitterdaki son sözüm "arkadaslar gecen sene bu ay eve çıkmıştım da yıllık tefe+üfe artısının ortalamasına göre artması gerekiyormuş kiranın. yüzde kaç olıyı". Facebooktaki son fotoğrafımda ise kafamda poşet var. Resmen arkamdan yas tutamazsın, materyal yok çünkü. Bidon gibi yaşıyorum. Rezalete bak ya, allah belamı versin.
tam bir sabah ve yürüyüş şarkısı aslında ama sabahları vaktimin olmadığı zamanlardayız
günlerdir her sabah bununla uyanıyorum
yani, çok da bir şey söylemeye gerek yok aslında. adı clouds olan bir grubun albümünün ismini "we are above you" koymasından belli ortada ne kadar eğlenceli bir iş olduğu. dinlediğim andan beri aklımı çıldırıyorum
as we took in to the streets and lost cursing all that ties us took it to the streets and bled resting in the arms of death
soru: allahın gent köyünde bunların anası nasıl bu kadar sikildi?
geçtiğimiz seneden bahseden yazımı biraz geç olsa dahi birkaç gün önce yazmıştım ama neden bilmiyorum, tumblrda yayınlanmamış. o yüzden hiç uzun uzun sanatlı yazılara kalkışmadan, ufacık bir 2012 yazısı yazıp kapatacağım.
2011 ve öncesindeki birkaç berbat senenin ardından 2012 gibi bir seneyi yaşama fırsatı bulabildiğim için kendimi çok şanslı hissediyorum. gerek şu an oturduğum evi buluşum, gerek yaptığım seyahatler, gerek okula ve istanbula geri dönüşüm, gerek hayatıma giren insanlar, gerek başladığım ilişkiyle gerçekten güzel hatırlayacağım bir sene oldu 2012. birtakım manyaklıklar, ufak tefek sıkıntılar yaşanmış olsa da tek dert edebileceğim şeyin notlarım olduğu son birkaç ayla muhteşeme yakın bir kapanış yapan 2012, en gözde yıllarım arasına girdi sanıyorum. hoş, her ne kadar bu senenin bitişi aynı zamanda benim 25 yaşına neredeyse geldiğimin de habercisi olsa da böyle güzel bir seneyi geride bıraktığım için mutluyum galiba. aynı performansı 2013 de gösterir umarım
oha abi resmen 30'uma beş sene kaldı ya. amına koyıyım
ben eğer ona "bu yıl paylaşacağım son şarkı" dersem o asla son olmaz. tarzım bu.
bu artık son şarkı mıdır değil midir bilmiyorum ama çok enteresandır ki bu seneyi geride bırakmanın bende yarattığı his, scott kelly'i sahnede bu şarkıyı söylerken gördüğümde hissettiklerime çok benziyor.
güzel bir seneydi, çok.
neyse, bunun hakkında yazarım zaten.
muhtemelen bu sene buradan paylaşacağım son şarkı bu. albümü birkaç defa döndürdükten sonra haftada iki defa kadavar mırıldanarak evde kendi kendime kırıttığımı hesaba katarsak, paylaşmak için geç bile kaldım aslında.
gerçi siz de dinlemiyosunuz amına koyayım, neden paylaşıyosam?
orospu çocukları.
bu hakikaten dünyanın en güzel şarkılarından biri. "biraz" uzun ama değer.
ayda bir nezaketen güncelleme yapmam da nefismiş.
indirdiğim ama dinlemeye üşendiğim/unuttuğum albümlerden böyle şarkılar çıkınca galiba biraz utanıyorum. dün utandım mesela.
ananem: nasıldı italya? güzel miydi? ben: evet anane çok güzeldi ya.. ananem: ama bizim memleketimiz daha güzel dimi? ben: hayır? ananem: bizim memleketimiz gibisi yok. ben: İYİ DE ANANE SEN HİÇ İTALYAYA GİTMEDİN Kİ
heyecanıma hakim olamayıp arada buradan geri sayım yaptığım belçika seyahatinin üzerinden, saydığım günlerden çok daha hızlı iki hafta geçti. bu iki hafta içinde, gözlerimden yaşların boşaldığı korkunç bir sahne önü fotoğrafı bulup onu paylaşma ümidindeydim ama ne yazık ki fotoğrafçılar evlerinde arkadaşlarına gösterip gülmek maksadıyla kendilerine sakladılar sanıyorum. sonuçta bol çamurlu, bol yağmurlu, orta karar eziyetli, cenabetliklerle süslü dour festival'dan geriye birkaç setlist, iki pena, fotoğraf makinasındaki kötü kalitede bir sürü grup fotoğrafı ve bir festival bilekliği haricinde bir de bu kare kaldı.
bu şarkının lanetli olduğuna inanmaya başlıyorum artık. bunun benim ne baroness sevgimle ne başka bir şey ile alakası mevcut, direk lanetli.
This river flows to the South Like these thoughts flow from my veins Blood like fuel is fed to the fire Inspired by faces in the flames In the boats we crosses over the water The edge of the Earth fell away On the banks we stood alone As dreams were washed out to sea
