2023 ya benim için bir başlangıç, ya da sonum olacak.

❣ Chile in a Photography ❣

if i look back, i am lost

oozey mess
noise dept.
Xuebing Du

tannertan36
h
Keni
TVSTRANGERTHINGS
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

blake kathryn
No title available
tumblr dot com
Not today Justin
Monterey Bay Aquarium
Jules of Nature

ellievsbear

izzy's playlists!
trying on a metaphor
hello vonnie
seen from United States
seen from United States

seen from Morocco
seen from Morocco
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Taiwan
seen from Venezuela

seen from United States
seen from Venezuela
@zaroglumehmet
2023 ya benim için bir başlangıç, ya da sonum olacak.
Vakti gelince bir gün ben de bu dünyadan herkes gibi gideceğim…
O zaman burasi ölü bir insanın
Günlügü olacak...,
~
Sevim Batur
Geçsin istiyorum zaman. Mümkün olduğunca hızlı her şey olacağına varsın. Ben de öleceksem eğer.. Bu belirsizlik artık bitsin.
Ben de öleceğime varayım.
'… Ben hâlâ, ölmeyi bile becerememiş utanmaz, aptal bir hayaletten, ‘yaşayan bir cesetten’ başka bir şey değildim.”
biraz yürürsem geçer dediğim o his, beni sokak ortasında ağlattı.
Kaç kış geçmesi gerekir ömrümüzün baharına ulaşmak için.
Ölümü düşünmediğim bir güne uyanmak istiyorum artık...
Kalp atışlarımı dinliyorum. Bir gün duracak olması ürkütmüyor beni. Yaşlar akamıyor gözlerimden çünkü ağlamam bir şeyi değiştirmeyecek. İçim daralıyor ama sanki göğüs kafesim birbirine giriyor gibi bir his. Biliyorum mutlak son yaklaşıyor. Dün gece bir şey paylaştım kendi snapchatimden arkadaşlarım" gelip dövelim, hele bi dene" gibi şeyler yazdı. Ölmeyi istemek gerçekten suç muydu? Birçok olayda kendimi açıklayamadım, keşke daha açık olsaydım diyorum. Korkaktım galiba, o zamandan başlamıştı anksiyetem. Benim için bazı durumları açıklamak insanlardan korkmamı sağlıyordu. Verecekleri cevaplardan delicesine korkuyordum. Hala korkuyorum. Dolabıma girdim geçen, oturdum içine. Karton kutudan bana kalan o küçük yere. Biraz oturdum. Dünyadan saklandım, kendimden saklandım. Hedefim yok. Hepsini sildim. Tüm hayallerim benliğimle yok olup gibiyor benden bir bir. Uzun zamandır gökyüzünü izlemiyorum geceleri. Kilo almışım biraz ama bu gidişle yok olacağım zaten. Anlatabileceğim kimsemin olmayışı sızlatıyor zihnimi. Kötü olduğumu görenler bile sormuyorlar neden diye. Onları da anlıyorum. İnsan yanında ölümü taşımak istemez, ruhsuz birini taşımak istemez. Dudaklarım çatlak uzun zamandır. Gülünce gerilip kanıyorlar. Sahte gülüşümün gözyaşları o kanlar. Bir yandan gün belirlemeye çalışıyorum. Ne zaman gitsem acaba? Vedaları sevmem. Vedalar mide bulandırıcıdır. Vedalar...
Hiç bir zaman benim hislerimin bir önemi olmadı. İnsanlar benim bir şeyler hissettiğime bile inanmadı. İnsanların gözünde hep hissiz, soğuk biri oldum. Üzgün müyüm ya da bir derdim mi var kimsenin umurunda olmadı. Duygularımla hiç kimse ilgilenmedi. Çabamı hiç kimse görmedi.
Hiç evim olmadı mesela. Kendimi hiç bir yere ait hissetmedim. Uzun süredir mutlu hissetmiyorum ve çevremdeki herkes bunun farkında olmasına rağmen destek olmak yerine köstek oluyor. Çünkü umurlarında bile değilim. Herkes düşmemi bekliyor. Düşmemden keyif alıyor insanlar.
Hayatım boyunca hiç sevilmedim. Sevilmeye layık bile görülmedim. Sevilme ihtimalimle bile dalga geçildi. İnsanlar beni yanında arkadaş olarak bile istemedi. Sonuçta çirkin biri kimin yanına yakışır ki? Kim böyle biriyle dışarda yan yana görünmek ister ki?
Ölsem ne fark eder kalsam ne fark eder? Yokum ki zaten. Hiç olmadım. Hiç görünmedim. Ömrüm boyunca hep görünmezdim. Ve bunların hiçbiri benim tercihim değildi. Beni bu yalnızlığa ailem, çevrem ve diğer insanlar mahkum etti.
O kadar yalnız kaldım ki. O kadar sıkıldım ki bu hayatta istenmeyen olmaktan. Ailem yüzüme sürekli maddi konuları vuruyor. Nereye iş için başvursam reddediliyorum. Zaten hayatımda genel olarak reddedilmeye ve istenmemeye alışmaya başladım ve sanırım en kötüsü de bu. İstenmeyen, gereksiz, olmasa da olur biri olduğunu bilmek ve buna alışmak. Bazen neden yaşadığımı sorguluyorum, bazen de neden ölmediğimi. Umarım hala hayatta olmamın bir amacı vardır ve umarım ben o amacı bulabilirim.
“İstesem düzeltirim. Elimden de gelir ama bir kez daha benim gayretimle düzelmiş bir şeyi görmeye tahammülüm kalmadı.”
instagram gizli hesap görme
"Biliyor musun, her şeyden haberim var ama bazı şeyleri bilmek istemiyorum."
~Tolstoy~
01.54 // 15.07.2024
bu gece korkuyorum. korku, ne kadar garip ve ne kadar acınası. yapabildiğim tek şey korkmak. ne kadar istesem de olmayacak şeylerden korkuyorum. olmamasını diliyorum ama olsun istiyorum. ve olmayacak bir şey için korkuyorum. gururum. ah o gurur yok mudur insanı çürüten, ilmek ilmek işliyor ruhuma. bu şehir bizi karşılaştırmaz, biliyorum. hiçbir sokak beni o kadar sevmez. hiçbir köşe başı beni beklemez, kaldırımlar sevmez, o park beni benimsemez. bazı geceler olur ya… neden diye düşünürsünüz. neden? tam olarak o gece bu gece. sildiğim fotoğrafların beni boğazladığı o gece. elimde kalan birkaç videonun bana masumca baktığı o gece. bunu okur musun bilmiyorum? neredesin, ne yapıyorsun bilmiyorum. tek bildiğim şey gururun bu dünyadaki en yenik ve en küstah duygu olduğu. ve sevilmemenin en vurucu olduğu saatlerdeyiz. neden? aklım almıyor ki benim. bunu yazdığım için bile suçlu hissediyorum kendimi deli gibi. bana bunu neden yaptın? algılayamıyorum. gururum beni yiyip bitirirken içimdeki o gaddar kişi ayakta nöbet tutuyor. “iyiliğim için” , kesin öyledir. o zaman dario moreno’dan her akşam votka, rakı ve şarap sana gelsin bu gece. gururum şayet bir gün ölürse o gün benim sarhoş olduğum gün olacak. evet, eminim. o günü iple çekmemeliyim. biliyorum.