@Âdemoğlu

[1ademoglu-blog]

#lie

Severiz aldığımız her nefes sonrasında söylediğimiz yalanları, kendimize karşı.Güneş doğuyor, yazın ardından bad-ı hazan gelir, ardından kış sonra gömülen topraklar aydınlık günler için hazırlık yapar. Güneş el verir yağmurlar bağrında birikenleri toprağa akıtır. Ay geceyi hüzne boğar, farabi ud ile tanburu ile hasarı tedavi eder, tomurcuklar çiçeklenir. Güneş elinden geldiğince hızlı çicek açsın diye çabalar yandıkça yanar.

Sen ey gölgesinden hayır uman dünya var gücü ile dönmeye çalışırken, senin çarklarındaki bu pas neden silinmez bir türlü.

Haydi el ver bir şehir kalksın ayağa.

[1ademoglu-blog]

Ya bir vakte kadar yazılmış,

Bir vakt-i kader olmuşsun.

Ben ölmeden gel.

Yanlızca bir nefes çekelim beraber,

Bana yeter.

[1ademoglu-blog]

Geç kalmış sevdasın, güneşle pencerem arasında bir duvar, geçmişten kurulmuş tuzak, yoluma azık, sevdama gözyaşı soluduğum nefes ve beklediğim yarın.

Belki hepsi olamazsın.

Dünyanın yarısı mutsuz, aç, hasta.Ölümü lütuf sayan dakikalar yaşayanlarla aynı arzı paylaşırken, bırak darılsın bize gelecek,

Boşver gelme ve zikrettiğim olma çünkü;

Çocuklar daha güzel bir yarına uyanmayacaklar

[1ademoglu-blog]

Kalbimin istikal mahkemesinde bilmem kaç masum duygunun boğazına geçirdim yağlı urganı.

[1ademoglu-blog]

Sen bilmezsin, senin kalbinden gelen meltemin bile, benim ruhumun direklerini yerinden oynatışını.

[1ademoglu-blog]

Baharın gelebilmesi için çözülmesi gereken ilk düğümsün, boğazımda. İlk merhabası belki bir kardelen çiçeğinin güneşe.