Sa simpleng bayan ng St. Teresita may mag inang naninirahan. Si Martha na sobrang sipag na kayang gawin ang lahat para sa anak niya at ang kaniyang nag iisang anak na babae si Marie na napakabait at magalang sa lahat. Sila ay kontento,masaya at wala nang hihilingin pa kundi ang wag silang paghiwalayin ng Panginoon. Sa araw-araw nilang pamumuhay si Martha ay nagtratrabaho bilang isang waitress sa sikat na restaurant habang ang kanyang anak naman ay nag-aaral na nasa baitang tatlo palang.
Tuwing uuwi sila sa bahay sobrang sigla ni Marie ngunit ngayong araw ito'y matamlay at parang walang ganan makipag-usap. "Anak?Bakit matamlay ka masama ba pakiramdam mo?" tanong ni Martha sa anak. "Mama may tanong po sana ako sayo?" sagot ni Marie. "Ano yon anak?" sabi ni Martha "Mama saan po ang Papa ko? Ako lang po kasi ang walang papa sa aming room, tinanong po ako ng mga kaklase ko kanina at hindi ko alam ang isasagot ko." Pagkarinig ni Martha sa sinabi ng kaniyang anak parang pinipiga ang kaniyang puso.
(Flashback ) Dahan-dahan, at sobrang ingat ang mga hakbang ni Martha habang papalabas ng bahay. Hindi na niya kaya ang lahat ng pagmamaltrato ng kaniyang kinakasama. Oo at mahal niya ito ngunit simula ng gumamit ito ng ilegal na droga ito ay naging kasalungat kung ano ito dati. Kaya bago pa madamay ang kaniya dinadala sa sinapupunan aalis at magbabagong buhay na siya. Bumalik siya sa lugar ng Sta. Teresita dahil dito siya lumaki at minahal ng lubusan ng kaniyang mga magulang. Ngunit sa kasamaang palad sila ay maagang kinuha ng Panginoon. Nagsimula siyang magtrabaho sa isang karendirya upang makaipon sa kanyang panganganak. Kahit na sobrang hirap kinaya niya at nagpapasalamat siya na may mga mababait na tao ang tumulong sa kaniya.
Habang pinagmamasdan niya ang natutulog na anghel sa kaniyang tabi. Naawa siya rito dahil wala man lang siya naisagot dito kanina. Ayaw niya kasing malaman ng anak niya kung gaano kamiserable ang buhay ng kanyang ama at baka hindi pa ito nagbabago o patay na ba.
Kinabukasan, hindi niya maintindihan ang mga emosyon sa mata ng kaniyang anak. Parang galit na malungkot na parang lahat ng negatibong emosyon ay nakikita niya sa mga mata nito. Hindi na nga ito nagmano sa kaniyang pagkahatid niya dito sa paaralan.
Habang papunta na si Martha sa trabaho may nakita siya stuff toy na panda sa isang store. Pumasok at binili niya ito dahil paborito ito ni Marie para man lang ngumiti na ito gaya ng dati. Habang nasa trabaho si Martha bigla nalang siyang kinabahan na parang may masamang mangyayari. Habang naghahanda na siyang umalis at sunduin ang kaniyang anak may biglang tumawag ito ay ang guro ni Marie.
Nabitawan ni Martha ang kaniyang cellphone dahil sa narinig. Nawa-wala daw kasi si Marie at hindi nila mahanap sa buong eskwelahan. Tumakbo ng tumakbo si Martha papunta sa eskwelahan. Sinabi ng guro sa kaniya na pagkatapos ng tanghalian hindi na bumalik sa silid aralan si Marie. At may nakakitang estudyante dito na lumabas siya ng paaralan. Umalis si Martha at hinanap kahit sa saan ang kaniya anak at nakita niya. Ito ay umiiyak at parang hindi alam kung saan ito pupunta. "Marieeeee!" tawag niya dito lumingon ang anak na nasa kabilang dulo ng kalsada. Nakitaan niya ng pag-asa ang mga mata nito. Sa sobrang saya ito ay biglang tumawid habang may kotse na sobrang bilis at lakas ng busina. Nagmamadaling tinakbo ni Martha ang anak tinulak ito papunta sa tabing kalsada. Ang huling nakita niya ay ang anak bago nawalan ng malay.
Nagising si Martha sa isang puro puti na silid at nasa tabi ang kaniyang anak na mahimbing na natutulog. Tinapik niya ito at nagising naman. "Mama!" sabi ng anak at mahigpit siya nitong niyakap. "Mabuti at nagising kana mama sobrang nag-aalala ako sayo. Akala ko iiwan mo nako." dagdag pa nito. "Hinding-hindi ko gagawin sa iyo yun anak. Bakit ka ba umalis bigla at napadpad ka don? Alam mo bang sobra akong natakot at baka hindi kita makita." sagot niya dito. "Mama umalis po ako upang ako na mismo ang maghanap kay Papa pero nawala po ako at hindi ko na alam ang gagawin ko." sabi ni Marie. "Anak naman sana sinabi mo sakin. Marie makinig kang mabuit sa sasabihin ni mama sayo ha." (At sinabi ni Martha ang lahat bakit hindi nila kasama ang ama nito) "Madali lang naman sabihin yan mama e. Maiintindihan ko naman po at okay na okay na po ako na tayong dalawa lang. I love you mama." "I love you so much more anak ko." sagot niya dito.
Gagawin ni Martha ang lahat lahat para sa kaniya anak. Dahil ito ang kaniyang saya, kaniyang lungkot at kaniyang buhay.Hinding-hindi niya mapapatawad ang sarili kung may mangyaring masama dito.
blakekathryn
pixelskylines
kaledo-art
2087