#seerwrite

[misterkerby-blog]

A poem about “Pearl”

Author: Kerby I. Bandong

[kleyrsblog-blog]

ANG ATING AYMPTOTANG PAGIIBIGAN

Asymptote- is a straight line that gets closer and closer but never touches the curve.

Exam na ng mga araw na yon at nandoon si Aleeza sa kanilang silid-aralan ng may biglang nagsalita "Magandang umaga!Ako ang magiging proctor niyo ngayon.Ako nga pala si Propesor Nathan Abrantes".At lahat ng estudyante ay natulala sa kanilang nakita na para bang nakakita sila ng anghel at hindi namalayan ni Aleeza na tinatanong pala siya ng Propesor.At di mapigilan ni Aleeza na mapatingin sa Ginoo at tila umulan ng malakas na para bang nakikisabay rin sa kanya ang ulan.Uwian na at hindi pa tumitigil ang ulan at pilit na pumunta si Aleeza sa isang Store at biglang bumuhos ang malakas na ulan at wala itong dalang payong bigla namang dumating si Nathan at inalok sa kanya ang payong at tinanggap niya rin naman ito.Lumipas ang ilang araw at naging guro nila si Sir Nathan sa Algebra.Ilang araw ang lumipas nilapitan ni Nathan si Aleeza para ialok ang kompetesyong tungkol sa math at bilang kilalang isang math wizard si Aleeza kaya pumayag at naging mentor niya si Sir Nathan.

Unang Kabanata(Sinaunang Panahon)

Si Salome ay galing lamang sa isang mahirap na pamilya at nais nitong mamasukan at dahil may kilala siyang kaibigan na makakatulong kaya tinanong niya ito.At pumayag naman ito kaya isinama si Salome sa bahay kung saan namamasukan ang kanyang kaibigan.At doon sila una nagkakilala at nagkita sina Salome at Fidel.At nang makapagpaalam na si Fidel at tumalikod na agad na napahawak si Salome sa kanyang puso "Katulad ng biglang pagbubos ng ulan nang hindi inaasahan...Ang pagdating ng aking Unang Pagibig"

Kasalukuyan

Dumaan ang ilang linggo at mas naging malapit sina Nathan at Aleeza sa isa't-isa.Habang naglalakad silang dalawa sa daanan papunta sa silid-aklatan may nakabunggo na lalaki si Aleeza at si Bryan iyon.(Si Bryan ay kilala bilang isang playboy sa paaralan kaya galit na galit sa kanya si Aleeza)"Magandang umaga sayo,Binibini"bati nito."Magkakilala pala kayo?"tanong ni Nathan,"Of course kuya hinding-hindi ko siya makakalimutan"sagot naman ni Bryan.At tulala lang si Aleeza sa mga narinig niyang detalye tungkol sa dalawa at dahil rin di niya kilala ang lalaki.

Ikalawang kabanata

Si Señor Fidel ay mahilig magturo ng mga bata at magaling gumamit ng baybayin kaya tinuruan niya si Salome na nais matuto.At di nagtagal ay naging malapit na sa isa't-isa sina Fidel at Salome.Isang araw dumating na ang pinsan ni Fidel na si Señor Patricio ang may-ari ng Hacienda Montecarlos kaya napagisipan nila itong magluto ng kaldereta.At ang inatasan na magluto nito ay si Salome.At di nagtagal dumating na si Señor Patricio at nagsimula na silang kumain at nagulat si Señor Patricio sa kakaibang lasa nito kaya nagtanong siya kung ano ang pangalan ng kinain niya at sumagot naman agad si Fidel "Kaldereta ala Montecarlos" at naging ganito na bersyon ng kaldereta sa pamamahay ng Montecarlos.

Kasalukuyan

At hinatid ni Bryan si Aleeza sa pamamahay nito.Naging masaya ang kanilang gabi ng magkasama at walang halong bangayan at mas naging malapit na ang dalawa sa isa't-isa.At dumaan ang ilang araw ay nagkaroon ng pagtitipon-tipon na pamilya nila at inimbita ng kanyang bespren.At hinihintay ang kanyang dalawang pamangkin na lalaki.Ilang oras ang lumipas ay dumating na sinasabing pamangkin nito at laking gulat niya ng makita niya si Sir Nathan.Naguusap sina Nathan at Aleeza ng biglang may pumatak na ulan at magpapasilong na sana si Aleeza ng makita niya ang ginawa ng binata.Gumuhit ito ng araw at nilagyan niya ito ng ngiti at biglang huminto ang ulan at namangha naman si Aleeza sa mga nangyari."Katulad ng larawan ng Haring araw na nakangiti...Gusto kong makitang lagi kang nakangiti...Aleeza"biglang tugon ni Nathan na nakapagpahinto ng tibok ng kanyang puso "dahil ang ibig sabihin ng pangalan mo ay...kasiyahan na ang kabaliktaran ay kalungkutan...Aleeza"dugtong pa nito.

Ikatatlong Kabanata

Namamasyal si Salome at ang kaniyang manok sa Hacienda ng makarinig siya ng magandang himig na biyolin na nagmumula sa loob kaya sinilip niya ito at nakita si Señor Fidel at may narinig siyang naglalakad mula sa likod niya at si Señor Patricio iyon. "Bago paman magumpisa tumugtog ang musika mas makakabuti kung lumayo ka na at huwag mo nang tapusin pang pakinggan ito dahil sa huli masasaktan ka lang" wika ni Patricio kay Salome.Narinig ni Salome sa mga binibini kanina na hahanapin ang ama niya kaya agad itong nagtungo sa Hacienda at sinabi ang mga detalyeng narinig niya.Labis ang takot na naramdaman ng pamilya ni Salome kung kaya't umalis na sila sa lugar na iyon.Kinabukasan ay naalimpungtan sila ng may kumatok sa bahay nila at nakita ni Salome na ang dalawang magpinsan ang dumalaw at sinalubong nila ito ng mainit.Dumalaw ang magpinsan para kamustahin ang kalagayan nilang lahat lalo na kay Salome.Ipinakilala ni Salome ang kaniyang nakakatandang kapatid kay Señor Patricio ngunit wala itong sinabi kahit ngiti man lang kaya humingi agad ng paumanhin si Fidel sa kanya.Kinahapunan nagkita muli si Fidel at Salome sa loob ng simbahan habang ang pari ay binabasa ang berso mula sa bibliya. Corinto 13:4-7 at ibinahagi pa ng malalim ni Fidel ang ibig sabihin nito "Ngunit hindi lahat nagtatapos sa pagibig dahil kung minsan...hindi man makamtan ang pagibig,mahalaga pa rin makamtan ang kapayapaan sa puso"wika ni Fidel.At bigla nalang may sumigaw na isa sa mga Guardia Civil kaya dali-daling tumakas ang pamilya.

Kasalukuyan

At namulat si Aleeza at nalaman niya na ang dalawang lalaki na laging bumabagabag sa kanyang isipan ay si Nathan(Fidel) at Bryan(Patricio).At hinding-hindi makapaniwala si Aleeza sa panaginip niyang iyon.At habang nasa klase pa si Aleeza at biglang napatawag ang kanyang kapatid at nagulat sa sinabi kaya agad-agad itong tumakbo sa ospital sapagkat nabaril ang kanyang ama.At oras ang lumipas ay nabalitaan nilang patay na ang kanilang ama.

Ikaapat na Kabanata

"Te esperares por siglo...Lumeng" pagpapaalam ni Fidel kay Salome na ngayon ay magtatago na muna.At di nagtagal ay nahuli parin ang pamilya ni Salome at pinatay isa-isa ang kaniyang pamilya tanging ina at nakakabatang kapatid na lalaki nalang ang naiwan labis ang poot at galit na naramdaman ni Salome ngunit nagpigil lang ito." Te amo Salom é... y segur é diciendo eso hasta que nos encontrenos de nuevo" tugon nito bago halikan si Salome at kahit na natatakot ito pero mas nangingibabaw pa rin ang pananabik ng dalawa sa isa't-isa.At dahil si Salome ay mayroong malaking pagkakasala ay hindi ito makalabas sa selda kaya inalok nalang ni Señor Patricio si Salome na pakasalan ito at gayunpaman para malinis na rin ang kaniyang pangalan.Kahit labag sa kalooban ni Salome ay tinggap niya nalang ito.Sa lalong madaling panahon ay ikinasal agad si Salome at Patricio ngunit hindi makikita sa kanyang mga mata ang kasiyahan kaya kung minsan ay iniiwasan ni Salome si Patricio ngunit nahahalata na niya ito kaya nag-away ang dalawa at sinabi rin ni Patricio na pinatay na niya ang natitira nitong pamilya at bigla nalang may nangyari sa dalawa. Dumaan ang mga araw at parang napapansin ni Salome na parang buntis siya kaya nais niyang mamatay sa mga oras na yun dahil di pa rin niya matanggap ang tungkol sa kanila ni Patricio ngunit dahil naaawa siya sa kaniyang dala-dala kaya binuhay niya nalang ito.Nagtangkang tumakas si Salome ngunit nahuli siya ni Patricio kaya galit na galit ito sa kanya at sinabing hindi talaga siya nararapat kay Fidel sapagkat ang kinuhang kurso ni Fidel ay "Licenciatura en teologia Sagrada" sabi ni Patricio. Kinabukasan ay pumunta ng simbahan sina Patricio upang subaybayan ang binabasbasang Fidel.At tuluyan ng pumatak ang luha nito ng makita sa di-kalayuan si Fidel.Nagkaroon ng handaan sa pamamahay nila dahil bibisita ang ina at ang pinsan ni Patricio sa kanila.Alas 9 na ng gabi habang nasa labas si Fidel na gumagamit sa kanyang biyolin at nakita ni Salome kaya lumabas na rin ito nagusap ang dalawa at humingi ng pasensya si Fidel sa kaniyang kabiguan.Ilang sandali palang ay humakbang papalapit si Fidel kay Salome at hinawakan ang mga kamay nito at dahan-dahan niya itong niyakap "Lo siento.Te amo...Salome" sabi nito. "Y a ún dir éeso...hasta que nos volvamos e contrar" patuloy nito,nang mga sandaling iyon dahan-dahan ng bumitaw si Fidel sa pagkakayakap at tuluyan na itong umalis.Sa muli nitong pagmulat ng mga mata...naiwan na siyang magisa.

At dumaan na ang 9 na buwan ay nanganak na si Salome ng kambal at dahil don ay binawian siya ng buhay malungkot ng mga araw na yon si Patricio.At mas lalo pa itong naging malungkot ng namatay ang kaniyang babaeng anak na kahawig ni Salome.At sa edad na 74 ay namatay si Patricio kaya ang lahat ng ari-arian ay napunta sa kanyang anak na lalaki.

Kasalukuyan

Graduation Day ni Aleeza ng may batang nagbigay sa kanya ng pirasong papel at ang nakasulat ay (Neytan 1521-1688-1841-2014). Sa pagkakataong yon di na mapigilan ni Aleeza na maiyak at nalaman na rin niyang bumalik na sa Spain si Nathan.

Pagkatapos ang 1 taon...

Nakasalubong ni Aleeza si Bryan sa daan.Bigla itong ngumiti at pumunta kay Aleeza nais sana nitong magusap sila at humingi ng tawad kaya nakinig lang si Aleeza.At pinatawad na agad ni Aleeza si Bryan.

Kinabukasan...

Maagang nagising si Aleeza dahil pupunga ito sa Hacienda Montecarlos.Pagkadating niya ay inikot niya na agad ang bahay at pumunta sa kung saan unang nagkita sina Salome at Fidel.Humingi ng pasensya si Nathan sa kanya at pinatawad ito naguusap pa sila ng kung ano-ano at magpapaalam  na si Nathan "M-maraming Salamat...Mahal na mahal kita Sinagtala,Esmeng,Lumeng at Aleng,paalam na" pagpapaalam nito habang tumutulo ang luha, "Maraming salamat rin Franco,Delong,Landong at Natong.Mahal na mahal rin kita" sagot ni Aleeza. Sa pagkakataong iyon ay bumuhos ang luha ko kasabay ang pagbuhos ng malakas na ulan.At ngayon alam na ni Aleeza na kahit ano ang mangyari ang kapalaran naming dalawa ay parehong...mabubuhay sa mundong iyo na magisa.

Lumipas ang 7 taon...

At kasal na si Aleeza kay Oscar na kanyang katrabaho at kababata at sila ay bumuo ng masayang pamilya.At sa edad na  87 ay namatay si Aleeza ng masaya at nakita ang kapayapaan sa kaniyang puso.At doon nagtatapos ang kwento.

-wakas-

"Once you accept the version of reality you'll be in peace" AAPI

[fafa-berto-blog]

My brother prayed at the bar club

  All his life he was labeled as a bad boy. My brother was a kind of guy who does not like to do things the right way, he would always do things on his own norm. He would not do chores in the house, goes out drinking with big guys and hot girls, has no job, the typical hot idiot guy we see in school. One night while drinking at the local pub he spotted this very hot lady at the counter who he obviously approached, he asked “Hi there cutie, can I get your number?”, the lady surprisingly gave her number to him and he was so filled with excitement.

  they talked and talked and talked that night and suddenly my brother, was falling in love with the lady which is not a sight you will see very often. He was so attached he would talk to her every now and then, texting her from time to time. He would see her like if possible every day at least one glance he would be the happiest person on earth. My brother changed dramatically from his bad boy days to cleaning-the-house type of person and doing-homework and all that stuff. He was finally not a pain in the ass.

  After a few weeks of flirting and all they finally became official and I approved to it because who doesn’t? having to see your pain-in-the-ass bro turn to be more like a brother since they met was a sight for sore eyes. It was great and all until the moment of truth had been revealed. The time he has been waiting for has finally come. they got in bed together and alas he was puzzled by what he saw and felt. he was moved to tears by the shocking truth he had known. He was thrusted to full anger mode and was disgusted by the thing he felt. the lady was actually a dude.

  He broke up with “him” since that day and he was so sad and angry all at the same time. He would walk around the house all quiet and thinking deeply why he had not seen the signs. Me and my family felt very sorry for him. Since then he would always go grab a drink and pray that he could turn back time into the day he met the hot dude chick and slap himself or even just forget about what happened. 

[fafa-berto-blog]

artificial intelligence: worth trying?

      Time has been passing this whole time and change seems to be going the same direction. The advancement of modern technology has brought us to a time where you can get your own food by a click of a button and shop groceries by touching your mobile phones too, crazy right? even more so when we would be able to have company with someone we created out of mere tech. It’s such a breathtaking concept, I know that, but have we considered ethical factors and outcomes of such discoveries? 

      All our life we dream of a better mode of living and even easier decision makings such as “when to turn?”, “what to cook for dinner?”, “who to date?”, “how fast should we drive?” and many more. If this were to be possible we would automatically think it might a be heck of a life and we would think it to be good but the question is, Is it? I have mentioned ethical factors, to create something that could make decisions for itself like that of a human being would be a shocking and all but I think it would be a big insult to your own kind, think about it. Imagine a time when our world is fully controlled by the power of Artificial Intelligence from cooking our dinners to driving us to our workplaces, it would be one heck of a show. 

     I would rather die a free man than being controlled by something somebody has just created. If Artificial intelligence would somehow succeed in dominating this world mistakes and accidents would obviously go down but I think that would hinder us to discover new things because for instance take the discovery of fire for example, it was discovered accidentally by cavemen who wanted to have a good meal. Artificial intelligence would prevent us from being more creative because we would rely every bit of about anything we do to them and for me that is the worst thing that could ever happen to me because I myself like to be creative too.

      The power of the mind can do things nobody could have ever think about doing, the continuous science of pushing boundaries to immeasurable extents has brought us a more easy kind of world but I think the science of Artificial Intelligence is way out of line and sometimes some things are just not made to be invented. I would not allow my life to be dictated by some crazy invented tech and I believe you should too.

[odongniuzziel-blog]

                                                        Taki

           Taki is a celebrated student because of his great display of intelligence. He is a genius at his young age, excelling both in academics and arts. Purely ahead of his generation- they say, and his peers acknowledge him for it. He was popular for this very reason and has taken the liking of his teachers because of his talent. He was a curious boy who enjoys studying history, and has always been encouraged by his teachers to go forward and explore things.

           Unknown from the knowledge of his friends, Taki grew in a violent society where the law is easily violated without the query of the authorities. It was a tough time. Being exposed to this environment, Taki grew an obsession in achieving peace in all aspects of human perception. It was a goal that he himself made a promise to complete. Experiencing a violent environment as a child and witnessing the dangers of living, Taki developed a rational mind, always putting into account different factors of every situation with verdict decided based from his goals- to achieving a greater peace.

           It was not much later when things started to change. These changes happened slowly that it was later for Taki to realize the accumulated effect of this situation. For some reason, he was slowly observed- for his actions to be used for the downfall of his image. But being the rational person that he is, he did not stop the situation and instead disregard the whole idea. However, his decision was a mistake. Because of the false information that was circulated concerning him, people started to talk about him to the extreme of hating and throwing rude comments on him. It was a mess. This continued outrageously to the point that most of his peers believe the false information without verification.

           Taki found himself in a situation where his actions are forcedly misunderstood. Much to his surprise even his peers. This was undecided but this cornered him to act arrogant to deem himself the recognition he deserves, because solving that issue through saying the right thing would only add information to the issue, and this will not erase the first impression that was perceived. Just for a single unverified information, he was totally rumored and hated, disregarding his status and achievements. Being arrogant means directly showing them his accomplishments and creating a deep understanding of how ahead and advanced he is compared to them.

           This action had isolated Taki from the rest of his peers, though he is always been seen as ahead of them. It was a difficult time for Taki but it made him realize of what society as a whole. A society generally rejoiced your achievements as their own and encouraged you to explore the unfamiliar with great support, but once a single fault is seen in you the same society generally disregard you.

           Taki realized that being excellent has its own problems too. It’s as if that if you have power, you'll become isolated and eventually get arrogant, even if you were everything people wished for from the start. In a real society, being excellent somehow hinders those below you to be recognized. This creates a strain that breaks rapidly once it detects an opportunity to do so.

[fafa-berto-blog]

Francis Albert E. Celeste

11- pythagoras

[odongniuzziel-blog]

Dato Kaayo

by: Uzziel C. Lavisores

Ang kinabuhi nga gikinadak-an                                                                             Wala juy lisod kundi sayon tanan                                                                          Brayt na, buotan pa ug kini tanan                                                                        Gikan sa tass ug dako nga ginikanan

Samtang ako nagadako                                                                                       Wala juy pait nga halo                                                                                           Kinabuhi ko astang katam-is                                                                                 Murag jowlen perti ka hamis                                                                                 

Kinabuhi ko, si Tomas kahayahay                                                                         Wala juy makita nga pakay                                                                                   Watermelon astang pulaha                                                                                 Ing-ani akong kinabuhi timan-i ha                                                                      

Ka perfect ba!                                                                                                 lips,aping, ilong ug uban pa                                                                                Kining akong kinabuhing gidak-an                                                                      Dato kaayo, dili jud mi malabwan                                                                                                                                                    

[a-lyssas-blog]

Ang Dakilang Ina

Sa simpleng bayan ng St. Teresita may mag inang naninirahan. Si Martha na sobrang sipag na kayang gawin ang lahat para sa anak niya at ang kaniyang nag iisang anak na babae si Marie na napakabait at magalang sa lahat. Sila ay kontento,masaya at wala nang hihilingin pa kundi ang wag silang paghiwalayin ng Panginoon. Sa araw-araw nilang pamumuhay si Martha ay nagtratrabaho bilang isang waitress sa sikat na restaurant habang ang kanyang anak naman ay nag-aaral na nasa baitang tatlo palang.

Tuwing uuwi sila sa bahay sobrang sigla ni Marie ngunit ngayong araw ito'y matamlay at parang walang ganan makipag-usap. "Anak?Bakit matamlay ka masama ba pakiramdam mo?" tanong ni Martha sa anak. "Mama may tanong po sana ako sayo?" sagot ni Marie. "Ano yon anak?" sabi ni Martha "Mama saan po ang Papa ko? Ako lang po kasi ang walang papa sa aming room, tinanong po ako ng mga kaklase ko kanina at hindi ko alam ang isasagot ko." Pagkarinig ni Martha sa sinabi ng kaniyang anak parang pinipiga ang kaniyang puso.

(Flashback ) Dahan-dahan, at sobrang ingat ang mga hakbang ni Martha habang papalabas ng bahay. Hindi na niya kaya ang lahat ng pagmamaltrato ng kaniyang kinakasama. Oo at mahal niya ito ngunit simula ng gumamit ito ng ilegal na droga ito ay naging kasalungat kung ano ito dati. Kaya bago pa madamay ang kaniya dinadala sa sinapupunan aalis at magbabagong buhay na siya. Bumalik siya sa lugar ng Sta. Teresita dahil dito siya lumaki at minahal ng lubusan ng kaniyang mga magulang. Ngunit sa kasamaang palad sila ay maagang kinuha ng Panginoon. Nagsimula siyang magtrabaho sa isang karendirya upang makaipon sa kanyang panganganak. Kahit na sobrang hirap kinaya niya at nagpapasalamat siya na may mga mababait na tao ang tumulong sa kaniya.

Habang pinagmamasdan niya ang natutulog na anghel sa kaniyang tabi. Naawa siya rito dahil wala man lang siya naisagot dito kanina. Ayaw niya kasing malaman ng anak niya kung gaano kamiserable ang buhay ng kanyang ama at baka hindi pa ito nagbabago o patay na ba.

Kinabukasan, hindi niya maintindihan ang mga emosyon sa mata ng kaniyang anak. Parang galit na malungkot na parang lahat ng negatibong emosyon ay nakikita niya sa mga mata nito. Hindi na nga ito nagmano sa kaniyang pagkahatid niya dito sa paaralan.

Habang papunta na si Martha sa trabaho may nakita siya stuff toy na panda sa isang store. Pumasok at binili niya ito dahil paborito ito ni Marie para man lang ngumiti na ito gaya ng dati. Habang nasa trabaho si Martha bigla nalang siyang kinabahan na parang may masamang mangyayari. Habang naghahanda na siyang umalis at sunduin ang kaniyang anak may biglang tumawag ito ay ang guro ni Marie.

Nabitawan ni Martha ang kaniyang cellphone dahil sa narinig. Nawa-wala daw kasi si Marie at hindi nila mahanap sa buong eskwelahan. Tumakbo ng tumakbo si Martha papunta sa eskwelahan. Sinabi ng guro sa kaniya na pagkatapos ng tanghalian hindi na bumalik sa silid aralan si Marie. At may nakakitang estudyante dito na lumabas siya ng paaralan. Umalis si Martha at hinanap kahit sa saan ang kaniya anak at nakita niya. Ito ay umiiyak at parang hindi alam kung saan ito pupunta. "Marieeeee!" tawag niya dito lumingon ang anak na nasa kabilang dulo ng kalsada. Nakitaan niya ng pag-asa ang mga mata nito. Sa sobrang saya ito ay biglang tumawid habang may kotse na sobrang bilis at lakas ng busina. Nagmamadaling tinakbo ni Martha ang anak tinulak ito papunta sa tabing kalsada. Ang huling nakita niya ay ang anak bago nawalan ng malay.

Nagising si Martha sa isang puro puti na silid at nasa tabi ang kaniyang anak na mahimbing na natutulog. Tinapik niya ito at nagising naman. "Mama!" sabi ng anak at mahigpit siya nitong niyakap. "Mabuti at nagising kana mama sobrang nag-aalala ako sayo. Akala ko iiwan mo nako." dagdag pa nito. "Hinding-hindi ko gagawin sa iyo yun anak. Bakit ka ba umalis bigla at napadpad ka don? Alam mo bang sobra akong natakot at baka hindi kita makita." sagot niya dito. "Mama umalis po ako upang ako na mismo ang maghanap kay Papa pero nawala po ako at hindi ko na alam ang gagawin ko." sabi ni Marie. "Anak naman sana sinabi mo sakin. Marie makinig kang mabuit sa sasabihin ni mama sayo ha." (At sinabi ni Martha ang lahat bakit hindi nila kasama ang ama nito) "Madali lang naman sabihin yan mama e. Maiintindihan ko naman po at okay na okay na po ako na tayong dalawa lang. I love you mama." "I love you so much more anak ko." sagot niya dito.

Gagawin ni Martha ang lahat lahat para sa kaniya anak. Dahil ito ang kaniyang saya, kaniyang lungkot at kaniyang buhay.Hinding-hindi niya mapapatawad ang sarili kung may mangyaring masama dito.