Mayıs, 2020
Today's Document
🪼
he wasn't even looking at me and he found me
Monterey Bay Aquarium

⁂
d e v o n
No title available
sheepfilms

No title available
i don't do bad sauce passes

oozey mess

@theartofmadeline

Origami Around
Claire Keane

Discoholic 🪩
Mike Driver

祝日 / Permanent Vacation
Sweet Seals For You, Always

Love Begins
One Nice Bug Per Day

seen from Belgium

seen from United States
seen from Indonesia

seen from Germany

seen from Australia
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Bangladesh
seen from United States
seen from Maldives

seen from Indonesia

seen from Malaysia

seen from United Kingdom
seen from Germany
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United Kingdom
@afewlifetimesago
Mayıs, 2020
Saatin 03:00 olduğunu görmeden yatamıyorum son zamanlarda. Keskin bir yaz kokusu sinmiş oluyor yatağa. Camı aralıyorum. Perdeyi de. Penceremin önündeki sokak lambası bu gece biraz sönük. Arızalanıyor sıklıkla. Bazen aniden sönüveriyor. Etraf zifiri karanlık olunca tüm sesler bir anda susmuş gibi geliyor. Karanlık ve sessizlik arasındaki dostluğa özeniyorum. İkilik çıkarmadan yan yana yaşam süren niteliklerimden ikiden fazlasını sayamıyorum. Gece çok hızlı geçiyor. Sabah olduğundaysa yorgunluğum için pişmanlık duyuyorum. Yeniden geceyi ve ona dek yeniden ortadan kalkmayı arzuluyorum. Geceyi seviyorum. Gece yaptığım her şeyin imzası saatiyle atılır. Böyle bir gelenek belki on beş yıldır süren. Ve şimdiki gibi. 17 Mayıs 2020, 03:25.
Günler için plan yapmadan uyanmak, evde bulunup da göz önünde olmayan objelerle yeniden tanışmak, gözün daldığı dar alanlardaki toz kümelerine daha bir aşina olmak, yerinden memnun görünmeyen eşyalarla birlikte yeni yerlerine iştirak etmek, koltuk ve sehpadan ziyade masa ve sandalyeyle daha fazla vakit geçirmek, bazı bitkilerin gözünden camdan dışarıya bakmayı deneyimleme pratiği geliştirmek, bozuk bir televizyonu günde iki kere açmaya çalışmak, ev aletlerinden gelen olağan dışı seslere olan duyarlılığımı geliştirmek, rafine şeker ile biten ilişkimin kararlılığında kalmayı sürdürmek, megafonla konuşarak geçen seyyah manavlara çok sinirlenmek, beklemeyi alışkanlık haline getirmek, daha az öğünle beslenmek, daha çok resim yapmak ve yaz meyveleri için duyulan ufak bir heyecanla birlikte mayıs ayının ortasındayız. Saat 23:10 ve söyleyecek yeni bir şeyim yok.
Bu bildirime gözüm daldı- hatırladığım en sevimsiz beklenmedik an bedenimin içinde gerçekleşmişti- bu gibi beklenmedik vakaların vücut bulduğu yere dikkat etmek önemliydi. Onu bir kaldırım taşında, bir aracın dikiz aynasında ya da sokak otları arasında sessizce gerçekleştirebilirsek olaysız dağılabilirdik.
Yeniden döneceğimi bildiğim yerler arasında burası da vardı.