ahenk ve ay

saçmalıyor muyum? haksızsam söyleyin lütfen

[ahenkveay]

Bir başkası

Bir başkası olmak isterdim, beni daha iyi sevebilmek için

Gösterebilmek isterdim dünyaya, ben nasıl sevilmeliyim

Gözlerime bakar neler söyleyip neler sustuğumu dinlerdim

En güzel ben öperdim kendimi

Ellerimi okşar avuç içlerimi koklardım

Saçlarımı hafifçe geriye atar boynuma gömerdim yüzümü

Sımsıkı sarardım kollarımla kendimi göğsümde uyurdum

Bir başkası olmak isterdim heyecanla bahsettiğim şeylerdeki mimiklerime odaklanmak için

Bir başkası böyle sevseydi beni buna gerek kalmazdı

Bir başkasının görmek için can attığı, duymak için aradığı olmadım

Ben gösterebilmek isterdim, benim nasıl sevilebileceğimi

[cinayet-isleri-baskani-deactiva]

Bazen bir anlığına beni yerimden sıçratıp kendime getiren bir cesarete kapılıyorum; O an nereye gideceğimi bilsem, koşa koşa gideceğim..

[ahenkveay]

Amok koşucuları nereye varacaklarını bilmeden koşarlar, sadece yerlerinden sıçrayıp koşarlar.

[ahenkveay]

İhtiyaç

Seni özledim demek yanımda olmana ihtiyacım var mı demektir? Seni seviyorum demek senin de beni sevmene ihtiyacım var mı demektir?

Peki birine sana ihtiyacım var demek ne demek? Belki o da ne demek olduğunu bilemediği için cevap vermedi bana. Belki çok ağır bir cümle bu, kaldıramadı. Oysa güçlü kolları ve cesur ağzı kaldırabileceğini söylüyordu rahatça. Ruhu öyle demiyormuş. Hangisi göründüğü/ gösterdiği gibi ki? 

Neyse işte benim içmeye ihtiyacım var sevgili bireyler. Gidenlerin ardından kadehimi kaldırır göğe yaslarım başımı... evet düşerim ama zaten kimse seni tutacağına söz vermemişken düşmek acıtmıyor o kadar. İhtiyacın olan elin orada olup olmaması değil mesele. Asıl mesele sana varlığının güvencesini veren elin veda etmeden kaybolması. 

İşte bu kaybolan bireylerle yüzleşmeye ihtiyacım var. Sertçe. Kendi kendimi beton zeminlerden son anda kurtardıkça nasır tuttu bu eller, beton zemin diyorum, şehir hayatı malum. İşte bu ellerimin sertleşmesine sebep olan kim varsa, suratına tüm gözyaşlarımın ağırlığı etkisinde sert tokatlar atmaya ihtiyacım var.

[ahenkveay]

Tanım

Seni hiç tanımayan bir insana kendini nasıl tanıtmaya başlarsın?

Nereden başlarsın anlatmaya? Önce yaralar mı sevinçler mi?

Yoksa birkaç numarayla mı kodlarsın kendini karşındakine,

Şu numara yaşındayım şu numaralı sokakta oturuyorum.

Peki ben hangi ardından baktığımın kokusunu anlatayım size?

Ardından baktıklarımız tanımlar mı bizi?

Nasıl baktığımız, belki

Sahi nasıl tanımlanır bir koku? 

Ama nasıl da anımsanır değil mi?

O koku etrafta değilken sadece anıyı çekersin içine, yapabileceğin budur.

Peki hiç kokusunu duyamadığın ona bir yerde rastlayınca nasıl anlarsın?

[ahenkveay]

Başlarken

Merhaba bunu okuyan herkes ve gelecekteki ben, ne işim var burada söyleyeyim hemen.. Yetmedi bana kalemle yazmak, yetmedi arkadaşlarıma anlatmak. Elimde bir bilgisayar vardı, klavye çekti parmaklarımı, gerçekten ben bir şey yapmadım. İsimsiz cisimsiz bir şekilde dökmek istiyorum parmağımdaki yüzükleri önünüze. Bazıları altın bazıları paslı bazıları parmağımda durmuyor bazıları parmağımdan çıkmıyor. Bakacağız dert etmeyelim. Neler yazacağımı düşünüyorum ama şu an bunları bile düşünerek yazmadığım ve tamamen kendimi akışa bıraktığım için kaygılanmıyorum. Umarım ulaşır insanlara yüzüklerim. Teşekkür ederim. He bir de tekrar okuyunca farkettim, ne devrik konuşan biriyim.