Tam 1 yıl önce bu postu rblemiştim. En fazla ne değişebilirki diye düşünüyordum. Sonuçta hayatım hep aynıydı. Ev-okul bazende gezmeye çıkıyordum. Ama 1 yıl içinde çok şey değişti. Mesela ben değiştim. Babam öldü. Dayıma psikopat seri katilin biri çarptı ve arabadaki kuzenim öldü. Dayım aylarca tedavide kaldı. Ben birkez daha değiştim. Babamın istediği her şeyi o öldükten sonra yapmaya başladım,farkında olmadan. Tutunacak kimsem olmadığı için kendi başıma bir şeyleri yapmaya çalıştım. Pek beceremedim ama az da olsa babamın istediği biri oldum. Ama o yokken hiçbir işe yaramıyor. Çay içmemeye başladım. Çünkü babam çayı çok severdi ve ben o yokken çay içemem. Kimseye değer vermiyorum mesela. Dünyada tek gerçek ölüm olduğu sürece kendimi üzmemeye çalışıyorum. tabi birkaç oruspu çocuğu beni üzmeyi beceriyor orası ayrı. Ha birde şu var. 1 yıl önce babasından nedense hiç bahsetmeyen zavallı en yakın arkadaşım babamın ölümünden 1 ay sonra baba aşığı kesildi. Hayır tamam sev babanı ben mi dedim sevme diye,bari yanımda bahsetme. Yok babam çok iyi yok babam çok tatlı anladık amk baban iyi tamam hadi siktir git şimdi. İşte sonuç olarak 1 yıl içinde her şey o kadar çok değişti ki ben bile kendimi tanıyamıyorum artık.
