[alievablogs]

dünyaya pəri olmaqçün gəlib səhvən insan olmuşam

[alievablogs]

Taylandda belə bir ənənə var, stressiz həyata başlamaq üçün özünün simvolik dəfn mərasimini keçirməlisən. İnsanlar gül dəstəsi götürür, üzləri örtülür, dualar oxunur və şamlar yandırılır.

Bundan sonra yeni nəfəs ilə həyatlarına dəvam edirlər, yaşamağa ikinci şans verilir sanki və depressiyaları, problemləri, dərdləri sıfırlayırlar. Əslində bu belədir, yaşamaq üçün ölməlisən. Ən dibi görməlisən, yaşaya bilməyəcəyini sanmalısan, öz tabutuna uzanmalısan ki, qalxanda yeni "mən" ilə yenidən başlayasan.

[alievablogs]

yoxluğumun fərqinə özüm belə yeni vardım, kimdən niyə inciyim

[alievablogs]

yoxluğunun verdiyi bu acı hiss həmişə eyni qalacaq.

[esmiramst]

Bəzi gerçəklər qarşımda dayanıb ama inanmaq istəmirəm.

[alievablogs]

Birazdan doğum günümdü. Açığı əvvəlki qədər həvəsli deyiləm. Bu yaşımdan , bu doğum günümdən istədiyim odur ki, hamı üçün hər şey çox yolunda getsin. Bu yaşım tək mənə deyil hamıya çox xoş anlar yaşatsın. İçi mən qarışıq hamının bütün xəyal qırıqlıqları bu gündə qalsın.

[zynlva-deactivated20210719]

Mən və mən arasındaki problemi hələ də tapa bilməmişəm.

[alievablogs]

anonim

[lsdx13-deactivated20210717]

Üzərimə gələn sıxıntılar...

Bilmirəm,amma gələndə hamsı birlikdə gələr. Yoruldum belə deməyə qoymur insanı.Üstümə gələn insanlara necə başa sala bilərəm ki,mən həqiqətən yorğunam. Yükləri daşıya bilmirəm,altında əzilirəm.Mən insanlara necə deyə bilərəm axı,yazdığım hər müsbət yazı altında yorğun olan hisslərim var.Qaçıb getmək istədiyim böyük şəhər var. Mən necə deyə bilərəm axı, gülümsəyən simamda kədər doğur.Necə başa salım ki, ətrafımda o qədər insan varkən mən hələ də yalnızlıq hisslərindən yazmaqdan çəkinmirəm.İnsanların məni pozitiv tanımasını istəyərkən necə beynimin içini yeyən suallardan yazım axı. Qarşımda olanlar, keçmiş, bu gün belə böyük səssizlik. Qəlbimdə toplanıb qalan ağrıların yüklərini daşıya bilməyəcəyimi, amma buna məcbur olduğumu necə bölüşə bilərəm axi. Məni başa düşməyə bilərsiz, çünki gördüyünüz olan hər şeyin normal olmasıdır. Kimsə tərəfdən sevgi gözləmirəm, amma bəzən ən böyük boşluğun elə qayğı görmədiyimin nəticəsi olduğunu hiss edirəm. Bu şəhərdən yorulmuş olan ayaqlarım var, kədəri qanima hopmuş olan xatirələrim var. Bəlkə də gülməyə səbəb axtararkən gülməyə səbəb tapmayıb ən çox yorulan tək mənəm.Nəysə, üzümdə yaranan bir təbəssüm ilə sonlandırıram. Ən böyük təsəllim məhz budur. "insan güldüyü zaman ən güclüdür."

[alievablogs]

Yaş kaç

19

[alievablogs]

nə bilim cümlələrimə baxıram daha doğru cümləni də seçə bilmirəm və bu gedişat məni bitirir.

[alievablogs]

heç kim həqiqətən soruşmur necəyəm, ehtiyac da duymuram çox ama bəzən həqiqətən necə olduğunu danışmaq istəyir insan

[alievablogs]

Vercenmi

exhanied (şahsi hesap yok).

[alievablogs]

evin divarları alnımı əzməkçün sözləşiblər

[alievablogs]

Instagram varmı

var

[kurbnvv-deactivated20221113]

İndi elə ağrıdıb ki, özləmin

görən ölsəm keçər mi?

[alievablogs]

anonim