αλκοόλα

"όσα είναι τα τσιγάρα μας, τόσες είναι και οι ελπίδες μας για τον κόσμο"

[05am]

[lunartes]

[inter-stellar-dust]

Everyday schedule

[alkoola]

[ustrap]

[alkoola]

Today i saw a girl.

She was the weirdest person I've ever seen.

Her bags under her eyes were huge.

Her stomach wasn't flat, she wishes she could cut it off.

Her thighs were bigger than the last time i saw her.

Her smile wasn't bright enough.

I was disgusted because she was ugly and fat.

Alcohol floating through her veins, black lungs.

she was the worst and didn't deserve to live because as she always used to say "bad people have no place on earth, this planet is too good for them".

When she realized that she was becoming one the "bad people" she described, she decided that she wouldn't be here for too long.

I felt sorry for her but no, she deserves all these thoughts.

I saw some butterflies drawn on her arms.

After all, i saw her crying without me speaking a word.

Wait, why am I crying? She is all this, not me.

But wait, I'm this girl I saw.

[alkoola]

Home.

Sadness is a instant situation and I feel so comfortable in it that it kind of reminds me home.

I wake up and I have this bad feeling all over my chest and it only leaves when I fall asleep. The fact that I have the ability to end my life whenever I want gives me the feeling of comfort and freedom.

I slit my wrists and I am home again, I drink a little, smoke a little and the thought that I am destroying myself makes me feel like I am home even though I'm not

I have this talent to destroy myself and be happy with it, this is my home.

Sadness is such a comfortable feeling, it is the feeling that you don't need to apologize for not being yourself, it is the feeling that you can give yourself some time and space to just be and suddenly, this is home.

[alkoola]

Χάνω ελπίδα μα ακόμα ζω,

οι σκέψεις μου μετατράπηκαν στο απόλυτο κενό.

Μάνα φοβαμαι πως άλλο δε μπορώ,

αυτό το σκοτεινό τέρας να νικω.

Η κάθε μέρα είναι ίδια,

με το στομάχι μου να γεμίζει με ξίδια.

Σπάω ένα-ένα τα μολύβια,

γιατί κάπου πρέπει να βγάλω αυτή την πίκρα.

Σαν ζωγραφίζω ένα χαμόγελο πάνω στο χαρτί,

θυμάμαι το τότε, τις εποχές που ήμουνα παιδί.

Θυμαμαι το πόσο γλυκιά ήταν κάποτε η ζωή,

μα τώρα όλα έχουν μια γεύση κακή.

Παππού τα λόγια σου κρατώ σαν φυλαχτό,

τότε που μου είπες πως δίχως θυγατέρα έμεινες, και ξαφνικά έμεινα μονάχα εγώ.

Παππού αυτό με κράτησε λίγο πριν σπάσω,

και ποτέ δεν πρόκειται να το ξεχάσω.

[alkoola]

Μάνα, δεν είμαι άνθρωπος όμορφος,

είμαι ο πόνος ανθρωπόμορφος.

Δεν είμαι σαν το δικό σου το φως,

μέσα μου έχει φωλιασει μόνο σκότος.

Πατέρα, μη μου θυμώνεις που βρίζω,

μη φοβάσαι πως σε ξεφτιλίζω.

Ξέρω πως δε με μεγάλωσες έτσι εσύ,

έτσι τα ρίχνω όλα στις αϋπνίες και το κρασί.

Θεία, περίμενε με εκεί που ηρεμούν οι θνητοί,

λίγο ακόμα μόνο, δε θα αργήσω πολύ.

Εδώ οι άνθρωποι είναι κακοί και με κάνουν

να θέλω να πάω εκεί που βρίσκεσαι εσύ.

Το χασα στη στροφή, επίτηδες κατά λάθος

υποθέτω πως εκεί καταλήγουν οι δειλοί,

βυθισμένοι μεσ' στη θλίψη και το άγχος.

[ifuck]

[anxietyproblem]

[nevriasmenos-deactivated2025050]

Ψιτ εσύ

Ναι εσύ που βλεπεις το ποστ

Πάμε μια βόλτα να σε κεράσω καμια μπύρα , να πάμε σε μια θέα να μου πεις τι συμβαίνει στο κεφάλι σου αυτό τον καιρό ;

[alkoola]

ψησου, μπεσα

[nevriasmenos-deactivated2025050]

Thelw apla xeimwna, formes kai fouter me koukoula.

[ambrossiel]

Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου.

Και να σου τρίβω το σβέρκο σου,

Και να σου κρατάω το χέρι σου,

Και να βγαίνουμε για φαγητό, και να μη με νοιάζει που θα μου τρως το δικό μου,

Και να γελάω με την παράνοια σου,

Και να βλέπουμε καταπληκτικές ταινίες, και να βλέπουμε απαίσιες ταινίες,και να μαλώνουμε για το ραδιόφωνο, και να σε βγάζω φωτογραφίες όταν κοιμάσαι, και να σηκώνομαι πρώτος για να σου φέρω καφέ και κουλούρια και γεμιστά κρουασάν,

Και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση χτες το βράδυ,

Και να μη γελάω με τα αστεία σου, και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ’ αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα.

Και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου.

Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου, τα χείλη σου, το λαιμό σου, το στήθος σου,

Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να γυρίσεις σπίτι εσύ,

Και να τρελαίνομαι όταν αργείς,

Και να σου χαρίζω ηλιοτρόπια,

Και να ‘μαι δυστυχισμένος όταν έχω άδικο,

Και να ‘μαι ευτυχισμένος όταν με συγχωρείς,

Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου,

Και να παρακαλάω να σ’ ήξερα μια ζωή.

Και ν’ ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου,

Και να νοιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου,

Και να τρομάζω όταν θυμώνεις,

Και να σ’ αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία,

Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς,

Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω,

Και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω,

Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου, και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι,

Και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες,

Και να ξεπαγιάζω όταν μου παίρνεις τις κουβέρτες, και να ζεσταίνομαι όταν δεν μου τις παίρνεις,

Και να λιώνω όταν χαμογελάς και να διαλύομαι όταν γελάς,

Και να μην καταλαβαίνω οταν λες ότι σε απορρίπτω

Και ν’ αναρωτιέμαι πώς σου πέρασε ποτέ απ’ το νου ότι εγώ θα μπορούσα ποτέ να σε απορρίψω,

Και ν’ αναρωτιέμαι ποια είσαι αλλά να σε δέχομαι έτσι όπως είσαι,

Και να σου λέω για το μαγεμένο δάσος, τον άγγελο του δέντρου, το αγόρι που πέρασε πετώντας τον ωκεανό επειδή σ’ αγαπούσε,

Και να σου γράφω ποιήματα, και να αναρωτιέμαι γιατί δεν με πιστεύεις,

Και να σ’ αγαπάω τόσο βαθιά που να μην μπορώ να το βάλω σε λόγια,

Και να μη σ’ αφήνω να σηκωθείς απ’ το κρεβάτι όταν πρέπει να φύγεις,

Και να σου λέω να παντρευτούμε, και συ να μου λες πάλι όχι, αλλά εγώ να στο λέω και να στο ξαναλέω, γιατί όσο κι αν νομίζεις πως δεν το λέω σοβαρά εγώ πάντα σοβαρά το έλεγα, από την πρώτη φορά που στο είπα,

Και να τριγυρίζω στη πόλη και να τη νοιώθω άδειος χωρίς εσένα,

Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής,

Και να σου μιλάω για ό,τι χειρότερο έχω μέσα μου,

Και να προσπαθώ να σου δίνω ότι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο

Και να σου λέω την αλήθεια αν και κατά βάθος δεν θέλω

Και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς,

Και να νομίζω πως όλα τέλειωσαν, κι ωστόσο να περιμένω άλλα δέκα λεπτά πριν με πετάξεις έξω απ’ ζωή σου,Και να ξεχνάω ποιος είμαι,

Και κάπως με κάποιο τρόπο να σου εκφράζω έστω και λίγο

Τον άνευ όρων τον τα πάντα πληρούντα, τον δίχως τέλος και δίχως αρχή, έρωτα μου για σενα

Sarah Kane ( ..)

[photografya-deactivated20230917]

[apogoiteuomaiii]

-gatomaana

[mytholgy]

I want to go on a roadtrip. I want to sleep in crappy motels. I want to sing along to happy songs while driving. I want to watch the sun rise in a different city every morning. I want to take pictures of new places. I just want to go.