[allthesestories]

GLAM MAKEUP using products I don't use anymore | Almira Capistrano

[allthesestories]

RENDERING MATERIALS FOR ARCHITECTURE SCHOOL | Architecture Student Edition

[allthesestories]

twas one tough yet fruitful year. Maraming salamat sa lahat ng naituro mo sakin. No regrets. Mahal na mahal pa rin kita. Pero tama na para satin.

[allthesestories]

Everything is unfair

[allthesestories]

Its feb 2. Definitely one of the saddest night so far this 2020.

Today, I had to go out to accompay my mom at the mall. So habang nagiikot kami, i grabbed the opportunity to buy jeans for me. Kasi sabi ni enrico sakin i look good on them. Sabi ko i should try for him to see me better and prettier kasi he like me that way. Kaso while fitting, naiiyak ako because my thighs are so big na sobrang sikip na ng jeans. I was really teary eyed sa fitting room kasi im getting bigger and idk how to fix this kahit nagddiet ako thru not eating more than twice a day.

All day, my mom was talking abt my kuya whether if hes okay, may pera ba siya for allowance and so on. I could remember the nights I don’t eat because late si mama magpadala sakin. But here goes my kuya getting all the attention i didnt have. Its hard that i cant do anything, because im no one’s favorite.

Today for the first time, i asked enrico’s fb for me to connect sa spotify niya. Just that. At first naghhesitate pa ako. Only to get disappointed because he doesn’t want me to scroll his msgs. Kasi nasiraan niya ako sa friends niya nong nagbreak kami. Thats the last thing i will do in this relationship. Pero sakanya madali lang because he said he was hurt. Now i cant help it but doubt on his feelings for me. I cant also do anything abt it but just to cry alone, kasi anytime kaya niya ako iwan.

Why do i have a life na walang choice? Do i deserve this? Ganito nalang ba ko til the end? I dont wanna live anymore. Hindi na ako masaya. Tama na.

[allthesestories]

at Intramuros, Manila https://www.instagram.com/p/B7yeKPrlq_G/?igshid=1ny9dgvm1ckwd

[allthesestories]

[allthesestories]

My first time in Baguio (2018) | with itinerary

[allthesestories]

Things to bring in your College Dormitory | Dorm Tips

[allthesestories]

7 days in Iloilo 2018 | Almira

[allthesestories]

Best of 2019 | Almira Capistrano

[allthesestories]

How to renovate a bedroom | Tips on how I plan for a room makeover

This video will educate you on a step by step guide of things you need to consider when renovating a bedroom. Note: photos used for illustration are not mine...

Hello! check out my channel and don’t forget to subscribe! 

[allthesestories]

Pagod na pagod na akong maging ako. Ayoko na umiyak. Ang sakit sakit sa dibdib.

[allthesestories]

i dont need to tell everything to you

- to c.

[allthesestories]

August 1, 2019

I love you

My future

My home

[allthesestories]

My home // July 30, 2019

[allthesestories]

July 1 2019 // 11:37 pm

Nandito nanaman ako sa moment na hindi ko kayang sabihin na gusto kong mafeel na special ako sayo. Nagsimula lang naman to kasi nagsabi ka kagabi na babawi ka sakin ngayon kasi you said you were tired. And ngayon, kasalanan ko nanaman na wala ako masabi, na malungkot ako at hindi ko na kaya.

Alam mo ba sabi nila mama paguwi ko? Na bakit hindi ka maginitiate na makilala sila. Na naaawa sila sakin kasi kahit sanay daw ako bumyahe mag isa, hinahayaan mong puntahan kita. Na hinahayaan mong ako nalang lagi ang bumyahe dahil sanay ako. Para bang pinipilit ko yong sarili ko.

Hindi ko alam kung bakit gustong gusto ko pa rin, kahit minsan hindi ko na nakikita worth ko. Minsan iniisip ko bakit nandito pa rin ako kahit minsan feeling ko walang wala na akong natira sa sarili ko.

Maliban sa inggit ko sa pamilya mo, naisip ko na magkaiba nga talaga tayo. Kasi sabi ni mama kanina sakin, “hindi ko pa ba ginagawa ang lahat para sayo, na payagan ka sa kahit anong gusto mong gawin”. Siguro gusto ko rin lang mafeel yong pagkiss ng parents, paghug, pagintindi nila sakin. Nong narinig ko yong sinabi ng papa mo na sumuko ka nong 1st yr 1st sem mo, naisip ko ang swerte mo kasi naintindihan ka nila. Na informed and nauunawaan nila yong hirap ng college. Samantalang ako tatlong taon ko iniiyakan to pero kahit kailan hindi sila nakaramdam. Na bihira ko lang iyakan magulang ko, pag hindi ko na kaya.

Nong pag uwi ko sabi ni mama, wag ko daw ibuhos ang lahat sayo kasi di ko pa daw alam pwedeng mangyari sa future. Pero ginagawa ko na lahat e. Wala nang atrasan to kaya bahala na. Alam mo bang ang sad macompare yong dad mo sa ex niya. Lagi ko naririnig si mama na “baka sa pangasinan tayo nakatira ngayon” “baka arkitekto ang tatay mo ngayon” etc. Sobrang bitter ng nanay ko na dinadamay niya ako, at nadadamay nga talaga ako.

Alam mo naman yon diba na yong mga ex ko sa simula lang ako niligawan, pero never na nong kami na. Bakit feeling ko kagaya ka rin nila. After ng lahat ng sacrifices ko na ayaw kong isumbat sayo, nalulungkot ako kasi feeling ko mag isa pa rin ako.

Siguro nga deserve ko to no. Na maging ordinaryo lang kasi sino ba naman ako. Ang mapangarap ko masyado. E wala naman akong ambag sa lipunan lalo sa pamilya ko.