Εμείς.
Θέλω να κάνω μαζί σου όσα δεν έκανα με κανέναν άλλο. Θέλω να σου μάθω και να μου μάθεις τα πάντα. Θέλω να μάθω εσένα. Θέλω να μάθω αυτή την πλευρά που δε δείχνεις σε κανέναν. Θέλω να γίνω ο κανένας σου. Μου έμαθες να παλεύω. Να παλεύω για ό,τι θέλω. Να παλεύω για ό,τι αγαπάω. Μου έμαθες πως τίποτα στη ζωή δεν σου έρχεται έτσι, πρέπει να το κερδίσεις. Θέλω να παλέψω για σένα, θέλω να σε κερδίσω. Μου λείπει το χαμόγελό σου όταν με κοίταζες. Μου λείπει το αυθόρμητο γέλιο σου όταν σε κοίταζα εγώ. Είσαι ό,τι πιο όμορφο έχω δει. Ό,τι πιο δυνατό έχω νιώσει. Μου έμαθες πως δε χρειάζονται πολλά για να είσαι χαρούμενος. Μου έμαθες πως όσο έχουμε εμάς, έχουμε τα πάντα. Κοίταγα τα μάτια σου και ένιωθα πως μπορούσα να κάνω τα πάντα. Έπιανα το χέρι σου και ένιωθα πως κρατάω ολόκληρο τον κόσμο στα δυο μου χέρια. Μου λείπεις. Μου λείπει η φωνή σου, η ανάσα σου. Μου λείπουν τα φιλιά σου. Δεν έχω ξαναθελήσει ποτέ κάτι τόσο στη ζωή μου όσο θέλω εσένα. Εκείνο το βράδυ.. Είχαμε πολύ καιρό να μιλήσουμε στο τηλέφωνο, να ακούσω τη φωνή σου. Μετά από τόσο καιρό, με το που το σήκωσες και άκουσα την ανάσα σου, δάκρυσα. Νιώθω τόσο δυνατά για σένα. Νιώθω τόσα πολλά για σένα. Θέλω τόσο πολύ να σε σφίξω στην αγκαλιά μου και να χαϊδέψω το πρόσωπό σου. Μου λείπεις. Μου λείπουν τα γέλια και οι καυγάδες μας, οι φωνές και οι σιωπές μας. Εμείς.. Θέλω να σε ακούσω. Έχουν περάσει 2 χρόνια και 6 μήνες και ακόμη νιώθω τον ίδιο κόμπο στο στομάχι όπως τότε στο τηλέφωνο.
Αν το δεις ποτέ αυτό, πάρε με.
Μου λείπεις , σ'αγαπάω
-Only yours
