Ampalaya Anonymous

Susulat ako ng mga love letters. Di sya gaya ng iba. Di to puro pagtatapat ng pagmamahal. Para to sa taong gusto kong makalimutan. Kaya pasensya na, masyado syang bitter.

[ampanonymous]

We started talking again. It felt nice. It felt very comforting. It’s like we never even stopped.

06022020, AA

[escafeism]

“It’s unfair that we are both looking at the same sky but feeling opposite emotions.”

— 𝒅.𝒓.𝒏 

[ampanonymous]

Oh well

It’s been almost a decade. But somehow, your touch still feels welcoming. Makes me feel safe. Makes me think I can do all things. Makes me realize why the fuck did i ever let you go, im—. Oh well, papel. It’s been a decade already. I should be over all the butterflies. But what the damn hell :( I’m not sure if I’m still into you? Or was I ever over you? I don’t know. Did I just miss the feeling? Of being needed? Of having someone to call yours? Of someone to check up on you if you’ve eaten already? Gosh the feeling of having a jowa! :( Again, oh well, papel. Ive got work to focus on and you have your jowa na, right?

Oh well. Anyway, I just want you to know that I missed you! Badly! (But not in a i-want-you-back-in-my-life kind of miss just i miss you i miss you)

12292019, AA

[ampanonymous]

Dear Alex,

Gusto kong balikan yung 5yrs ago self ko :( Sabihan na wag i-take for granted ang mga tao sa paligid niya. Pa-feel na importante sila. Pa-feel na na-aappreciate ko sila. Pa-feel na di ko kakayanin kapag wala sila. Kasi ang totoo, miss na miss ko na yung Alex 5 yrs ago :( pati na din yung mga taong part ng ganung phase sa buhay ko :(

Gusto ko nalang isiksik sarili ko sa tabi ng nanay at tatay ko :( o di kaya mga ate ko :( o kunin yung aso ko sa tulugan niya at tatabi ko sakin :(

Di ko alam bakit despite meron na ‘kong freedom ay mas pipiliin at pipiliin ko i-trade lahat mabalik lang sa dati yung buhay ko :(

Pwede ba balik nalang ako sa dati na hinihintay yung parents ko para umuwi na kami. Tatanong ko sa nanay ko ano ba gagawin or pano gawin ang bagay bagay :( Okay lang masermonan ako ng nanay ko kahit ilang ulit na basta alam ko magiging okay naman lahat. Pwede ba magla-late night talks nalang kami ng mga ate ko? Pwede ba magsleepover nalang yung mga pinsan ko? Pwede ba reunion nalang palagi? Pwede ba gawa nalang kami ng papee na due na next day? Pwede ba tambay nalang kami somewhere with friends? Pwede ba mag stream nalang ako ng kdramas or mga series? Kahit nung wala pang netflix, basta may torrent. Pwede ba may weekly allowance lang uli ako?

Siguro ito talaga plans ni Lord. Nilagay niya ko dito kasi may purpose. Di man ako sure kung ano yon pero tangina kelangan ko na talaga humingi ng enlightenment sa kanya. Lost na ako masyado. Di ko alam ano ba talaga gusto ko sa buhay. 🙏🏻

Kaya mo yan,

Alex

09212019, AA

[ampanonymous]

Hanggang ngayon

Tama nga siguro si Ricky Lee. May quota ang pag-ibig. Nakakainis lang dahil hanggang ngayon para binebase ko pa rin ung buhay ko sa mga librong nabasa ko. Nagbabasakaling makatuluyan mo yung "fictional character" ng isang lovestory na nabasa mo. Yung mga gigantic writings in the sky and all other romantic gestures. Alam mo yung simpleng mga bagay na walang pagdadalawang isip na talagang hinihintay ng mga babae. Soulmate. Destiny. 

Fate. Serendipity. Grade 6 ako at grade 5 ka. Ewan. Sa totoo lang, dapat biro lang yun. Manghang mangha lang ako sa pagsayaw niya. Napakagaling kse! Yung ala Vhong Navarro na tiyak mapapatili ka. Pilit kong nililimot yung ginawa ko dati habang sumasayaw sya. Doon kase nagumpisa yung lahat. Nakakainis. My fangirl-ing moments were referred to as desperate moves. Summer ng 2009. Nagumpisa tayong magtext text. Tinanong mo ko if crush kita. Napatawa pa nga ako no'n. Sabi ko, oo, pero sa totoo lang, hindi. Kunqati lang. Feeling ko kase, yun yung hinihintay mong isagot ko. Ang unfair no? Paasa lang pala. Pero what goes around comes around nga talaga, 2014 na, at andito ako ngayon, tandang tanda pa ang lahat.

Originally 09182014, AA

[ampanonymous]

I tried

Yes I did. I tried reaching out. I texted you couple of times. And you know what hurts the most? Me being all excited whenever I see your name pop up my screen. It's been a year. Still trying to get over you. 08day2016, AA

[hplyrikz]

Sometimes, it’s easier to tell a stranger something very personal. It`s like there’s less risk, opening yourself up to someone who doesn’t know you.

Linwood Barclay (via hplyrikz)

[escafeism]

Here’s to the girl who lost herself when she fell in love: Before you became his girl, you were once another soul’s friend. So don’t forget the people who were there for you when you still don’t have him. Don’t distance yourself from your friends just because you think you already have someone constant in your life. Remember that they have put up with your messed up life and random dramas more than he has ever put up with yours. Before you became his girl, you were once a sister to your siblings. Don’t let them down. Don’t cling on to your guy as if he’s more important than your siblings. Remember that they made you laugh and cry and mad way before he made you feel all those insane emotions you are feeling now. They’re your family. Before you became his girl, you were once a daughter - a daddy’s girl, your mother’s pride. Never hurt them in any way. Do not become a disappointment to them in any way. Remember that they’ve shown you and made you feel what love is like before your boyfriend did. And their love will always be unconditional. They’ll always take you back no matter how grave your mistakes were. They’ll always welcome you home to their loving arms. Never take that for granted. Do good things for your actions will always reflect the way they have raised you. People won’t be talking about your mistakes. They’ll be talking about how your parents failed to instill in you the right values. Never dispose them just to have your own version of forever with someone whom you think is meant for you. Your boyfriend can leave you for another; your parents won’t. Before you became his girl, you were once a child - a child of God. Do not compromise your faith, beliefs and principles for someone who would make you turn your back against Him. Remember that you are His princess and He wants nothing but the best for you. The right guy would help you grow in His love and won’t encourage you to commit sin. The right guy should love God more than he loves you. If he doesn’t, let him go.

m.b (via escafeism)

@beayoooutiful @omgitsjle hahahahahahahaah 😂✌🏼️💞

[ampanonymous]

Bakit nga ba

Ansaket. Di ko maexplain yung pqngingilid sa mata ko ngayon. Nakikinig sa "You're Still The One" ni Shania Twain. Ansaket talaga. Sinusubukan kong mag breathe in breathe out. Ansaket pa rin. Di ko naman talaga alam anong araw ngayon. Promise. July 22. Alam ko birthday lang to ng isa ko kakilala. Yun lang talaga. Pero nung tinext na kita. Nagpapatulong. Tapos wala man lang ni haha o hehe. Parang ang seryeso mo. Tapos boom. Monthsary niyo pala. Kala mo siguro aawayun kita no? Hay nako bakit pa kade ngayon ako na lss sa ad nga smart na free instagram? Bakit? At bakit di ko ma google yun title? Yan tuloy. Tss Alex bakit?! I miss you ni Miley Cyrus yung next na nagplay. Wala na. Tuluyan nang tunulo yug luha. Jeeez. Nights like these. Di ko alam ba't ako umiiyak. Di ba nasaktan na ako? Di ba ako naman pala unang bumitaw? Di ba ako naman yug may ayaw? Di ba dapat okay ako? Di ba? Pero bakit hanggang ngayon pagkarinig o pagkakita palang ng pangalan mo, nasasaktan pa rin ako? Di ba dapat move on na? Pero paano?" Wala namang pag move-on eh. Di naman naging kayo" almost lover. Pinakasakit sa lahat. Yung tipong walang kang karapatan na magalit o magselos o ano man kase nga di ba di naman talaga naging kayo. There was just a point in your life that you kinda felt the same thing for each other. Di naman kase ako dating ganto. Isang gabing iyakan lang yun. Dec 5, 2011. Buong gabi. Tapos nakita ko pa sya pagkasunod na araw. Pero sa'yo? Grabe. Ilang luha na napalabas ko? Ilang gabing akong di nakatulog sa kakaisip anong nagawa ko at sana nagawa ko para manatili ka? Ba't ang hirap hirap ng ganto? Bakit? Btw. Happy 22nd sa inyo! 07222015, AA

[ampanonymous]

I will be forever thankful that our paths have crossed at some point. But for now, I have to l e t g o

Candy, "Open letter to the new girl in his life"

[ampanonymous]

Di talaga eh.

Di ko kaya. Di ko matiis. Dalawang number pa yung sinendan ko. Globe at smart. Pero bakit nagka-smart ka? Anyway di ko talaga kaya. Bakit ang tanga tanga ko? Bakit di ko nalang sya tantanan? Bakit? Ano ba ineexpect ko? Na sa text kong, "Dude. TBBT8 is on jack tv" magrereply sya at babalik sa dati ang lahat? Ganon ba yun? Well sorry ka. Natapos yung dalawang episodes di sya nagreply. Inumaga ka na sa kakahintay at wag kang magkunwari na gusto mo manood ng series sa laptop mo, alam mo bakit di ka parin makatulog. Alam na laam mo kung bakit. At habang tunatype mo to, umaasa ka mag pop up yung pangalan niya sa screen mo. Ugh. Bakit kase ako umuwi eh. 07102015, AA

[hplyrikz]

[hplyrikz]

Clear your mind here

[ampanonymous]

Let's contemplate

Umuwi ako. Wala lang. Namiss ko nanay ko. Namiss ko tatay ko. Namiss ko lolo ko. Namiss ko aso ko. Namiss ko yung kama ko. Namiss ko yung pagkain. Ahhh basta. May dala dala akong red velvet para sa nanay ko. Sabi ng ate eh pasalubong daw. Sa bayan at di sa bagay ako nagderetso. Wala kase akong susi sa gate. Nadaanan namin yung <i><b>Catholic Center</b></i> Dyan kami dati nagrereview para makapasa sa special class ng high school. Ewan, lahat andun eh, kaya go with the flow. Nagflashback kung pano nag umpisa ang lahat. Hayyy high school nga naman. Isa pa nga. Magbabago na ko. Please. Di na ko magpapa hard to get. Arte din kase. Kaya ayan. Hard life. Pero half of me still wants to stay in the city. And never come back home. Bakit? Sa sobrang peaceful at tahimik kase ng buhay ko dito, napapadalas kang sumasagi sa isip ko. Ang hirap mag move on kapag chill ka lang. Di ka busy eh, pati utak mo nakikijoin na lang din kay puso para mag <i>contemplate</i>. 07092015, AA

[ampanonymous]

U know me better

"I'm watching guardians of galaxy" "Umiyak ka na naman noh?" Siguro ito yung convo pag pinili kong tinext kita nung araw na yon. Kase di ba ganyan naman lagi. Sasabihan kitang nanood ng kung anu ano jan, yan lagi sagot mo. It's like you know me better than myself. Minsan inuunahan mo pa ko, "Nood ka ng ganto. Sigurado iiyak ka" Di ko alam kung oa nga talaga ako or sadyang kilala mo talaga ako. Pinipigilan ko sarili ko. Kahit dun na sa scene na nagsarifice na si groot para sa kanila. Tapos tinanong ni Rocket(?) "Why are you doing this?" Tapos sagot niya, "because.. We.. Are.. Groot" eh hanggang i am groot lang kaya sya. Iyak. Alex iyak. Pero baka kaya ko. Kaya ko na di ko paalam sa'yo anong pinapanonood ko. Kaya ko na di ko paalam sa'yo kung ano naramramdaman ko. Fade to black. Show the names. Tentenenen!!! Credits na. Nakayanan ko!!! Step by step lang siguro to. One movie or tv show at a time. I can do this. Kaya ko to. 07072015, AA

[ampanonymous]

One with the stars

Putang ina. Dapat kasi di nalang ako nag attend eh. Dapat kase yung turn over party nalang yung pinuntahan kong party. Tapos dyahe pa yung kaibigan ko. Iniwan ako sa ere. Sabing pumunta din eh. Putang ina. Wala daw hahatid sa kanya. Putang ina. Sana inagahan niya. Alam naman niyang di ko pa kaya harapin yung loko na yun. Pero wala eh. Andun na ko nang nagtext syang di sya makakapunta. Buti nalang nandun pa yung isa kong kaibigan. Pero ang di ko alam. She's looking forward pala to be with our other friend, who turns out to be one of her "special friend". Saklap pag walang lovelife. Di ko alam anong dapat kong gawin. Wala naman ako textmate. Tinatamad naman akong magkunwaring magbusybusyhan. Lahat ng kaklase ko may "own world". Isa sa pinaka-awkward na situation sa tanang buhay ko. Nagpalipat lipat ako ng upuan. Nakihiram ng phone ng iba. Naki-connect sa 3g ng iba. Wala eh. S i n g l e nga di ba. So wala akong p i n a g k a k a a b a l a h a n. Bigo. Sawi. Wasak. Walang patutunguhan. Sige, Alex, aliwin mo pa sarili mo. Pero alam mo? Gustong gusto kitang kausapin nu'n. Pero putanginang paninindigan. Putanginang dignidad. Putangina Alexandra! Ganon ka katanga para talagang kausapin sya? Di mo sya kakausapin!!! Hindi pwede!!! Pero bakit gumanda yung aura mo? Madilim lang ba masyado kaya ma appeal ka? Oh dahil putangina in love ka! Kaya ka glowing! Yung ngiti mong di ko pa minsan nakita. Kahit andaming bituin nung gabing yon, nakiisa rin yung ngiti mo. Korny man pero it seems that your eyes sparkle like the stars. Ang saya saya mo. At ang sakit sakit na. Putangina. Nakakadiri ako. Buong gabi kong piniligan yung sarili ko. Pinigilan yung sarili ko sa'yo. Putangina. Torture. You're so close yet so far. 06012015 2/3

[ampanonymous]

"Closure" daw

Debut ng kaklase ko. Di lang basta kaklase. Isa sya sa mga pinakamalapit sakin nung high school. Eh syempre. Alam na. High school eh. Alam nang pupunta ka din.

Kaklase 1: Lex overnight ka dito sa bahay. Overnight na para masaya!!!! Dali Ako: Gumawa ng reasons K1: Dito sa bahay! Pahihiramin pa kita ng damit.

Di ko alam kung ilang dosage ng katangahan naluklok ko at pumayag ako. Gusto ko ba talaga mag overnight? Oh nasilaw lang ako sa thought na alam kong nandun ka din ay kelangan ko nang i grab ang opportunity na to? Gusto kitang bang kausapin? Eto na ba yung closure? Pagkatapos ba neto ilelet go na kita ng tuluyan? O talagang namiss kita ng sobra kaya kahit gano kasakit yung naramdaman ko okay lang. Okay lang. Okay lang dahil makikita kita ulit. Yun lang naman yung importante dba? Makita ko nga na nagchat ka sa group chat naten, di na ko mapakali. Ang makita ka pa kaya?

Bakit?

06012015 1/3

[ampanonymous]

I wonder how bitter it tasted when you told me you love me

Chloelechin's, "yet unknown title for her new song"