#letterstodear

[ampanonymous]

We started talking again. It felt nice. It felt very comforting. It’s like we never even stopped.

06022020, AA

[ampanonymous]

I tried

Yes I did. I tried reaching out. I texted you couple of times. And you know what hurts the most? Me being all excited whenever I see your name pop up my screen. It's been a year. Still trying to get over you. 08day2016, AA

[ampanonymous]

Bakit nga ba

Ansaket. Di ko maexplain yung pqngingilid sa mata ko ngayon. Nakikinig sa "You're Still The One" ni Shania Twain. Ansaket talaga. Sinusubukan kong mag breathe in breathe out. Ansaket pa rin. Di ko naman talaga alam anong araw ngayon. Promise. July 22. Alam ko birthday lang to ng isa ko kakilala. Yun lang talaga. Pero nung tinext na kita. Nagpapatulong. Tapos wala man lang ni haha o hehe. Parang ang seryeso mo. Tapos boom. Monthsary niyo pala. Kala mo siguro aawayun kita no? Hay nako bakit pa kade ngayon ako na lss sa ad nga smart na free instagram? Bakit? At bakit di ko ma google yun title? Yan tuloy. Tss Alex bakit?! I miss you ni Miley Cyrus yung next na nagplay. Wala na. Tuluyan nang tunulo yug luha. Jeeez. Nights like these. Di ko alam ba't ako umiiyak. Di ba nasaktan na ako? Di ba ako naman pala unang bumitaw? Di ba ako naman yug may ayaw? Di ba dapat okay ako? Di ba? Pero bakit hanggang ngayon pagkarinig o pagkakita palang ng pangalan mo, nasasaktan pa rin ako? Di ba dapat move on na? Pero paano?" Wala namang pag move-on eh. Di naman naging kayo" almost lover. Pinakasakit sa lahat. Yung tipong walang kang karapatan na magalit o magselos o ano man kase nga di ba di naman talaga naging kayo. There was just a point in your life that you kinda felt the same thing for each other. Di naman kase ako dating ganto. Isang gabing iyakan lang yun. Dec 5, 2011. Buong gabi. Tapos nakita ko pa sya pagkasunod na araw. Pero sa'yo? Grabe. Ilang luha na napalabas ko? Ilang gabing akong di nakatulog sa kakaisip anong nagawa ko at sana nagawa ko para manatili ka? Ba't ang hirap hirap ng ganto? Bakit? Btw. Happy 22nd sa inyo! 07222015, AA

[ampanonymous]

Di talaga eh.

Di ko kaya. Di ko matiis. Dalawang number pa yung sinendan ko. Globe at smart. Pero bakit nagka-smart ka? Anyway di ko talaga kaya. Bakit ang tanga tanga ko? Bakit di ko nalang sya tantanan? Bakit? Ano ba ineexpect ko? Na sa text kong, "Dude. TBBT8 is on jack tv" magrereply sya at babalik sa dati ang lahat? Ganon ba yun? Well sorry ka. Natapos yung dalawang episodes di sya nagreply. Inumaga ka na sa kakahintay at wag kang magkunwari na gusto mo manood ng series sa laptop mo, alam mo bakit di ka parin makatulog. Alam na laam mo kung bakit. At habang tunatype mo to, umaasa ka mag pop up yung pangalan niya sa screen mo. Ugh. Bakit kase ako umuwi eh. 07102015, AA

[ampanonymous]

Let's contemplate

Umuwi ako. Wala lang. Namiss ko nanay ko. Namiss ko tatay ko. Namiss ko lolo ko. Namiss ko aso ko. Namiss ko yung kama ko. Namiss ko yung pagkain. Ahhh basta. May dala dala akong red velvet para sa nanay ko. Sabi ng ate eh pasalubong daw. Sa bayan at di sa bagay ako nagderetso. Wala kase akong susi sa gate. Nadaanan namin yung <i><b>Catholic Center</b></i> Dyan kami dati nagrereview para makapasa sa special class ng high school. Ewan, lahat andun eh, kaya go with the flow. Nagflashback kung pano nag umpisa ang lahat. Hayyy high school nga naman. Isa pa nga. Magbabago na ko. Please. Di na ko magpapa hard to get. Arte din kase. Kaya ayan. Hard life. Pero half of me still wants to stay in the city. And never come back home. Bakit? Sa sobrang peaceful at tahimik kase ng buhay ko dito, napapadalas kang sumasagi sa isip ko. Ang hirap mag move on kapag chill ka lang. Di ka busy eh, pati utak mo nakikijoin na lang din kay puso para mag <i>contemplate</i>. 07092015, AA

[ampanonymous]

U know me better

"I'm watching guardians of galaxy" "Umiyak ka na naman noh?" Siguro ito yung convo pag pinili kong tinext kita nung araw na yon. Kase di ba ganyan naman lagi. Sasabihan kitang nanood ng kung anu ano jan, yan lagi sagot mo. It's like you know me better than myself. Minsan inuunahan mo pa ko, "Nood ka ng ganto. Sigurado iiyak ka" Di ko alam kung oa nga talaga ako or sadyang kilala mo talaga ako. Pinipigilan ko sarili ko. Kahit dun na sa scene na nagsarifice na si groot para sa kanila. Tapos tinanong ni Rocket(?) "Why are you doing this?" Tapos sagot niya, "because.. We.. Are.. Groot" eh hanggang i am groot lang kaya sya. Iyak. Alex iyak. Pero baka kaya ko. Kaya ko na di ko paalam sa'yo anong pinapanonood ko. Kaya ko na di ko paalam sa'yo kung ano naramramdaman ko. Fade to black. Show the names. Tentenenen!!! Credits na. Nakayanan ko!!! Step by step lang siguro to. One movie or tv show at a time. I can do this. Kaya ko to. 07072015, AA

[ampanonymous]

One with the stars

Putang ina. Dapat kasi di nalang ako nag attend eh. Dapat kase yung turn over party nalang yung pinuntahan kong party. Tapos dyahe pa yung kaibigan ko. Iniwan ako sa ere. Sabing pumunta din eh. Putang ina. Wala daw hahatid sa kanya. Putang ina. Sana inagahan niya. Alam naman niyang di ko pa kaya harapin yung loko na yun. Pero wala eh. Andun na ko nang nagtext syang di sya makakapunta. Buti nalang nandun pa yung isa kong kaibigan. Pero ang di ko alam. She's looking forward pala to be with our other friend, who turns out to be one of her "special friend". Saklap pag walang lovelife. Di ko alam anong dapat kong gawin. Wala naman ako textmate. Tinatamad naman akong magkunwaring magbusybusyhan. Lahat ng kaklase ko may "own world". Isa sa pinaka-awkward na situation sa tanang buhay ko. Nagpalipat lipat ako ng upuan. Nakihiram ng phone ng iba. Naki-connect sa 3g ng iba. Wala eh. S i n g l e nga di ba. So wala akong p i n a g k a k a a b a l a h a n. Bigo. Sawi. Wasak. Walang patutunguhan. Sige, Alex, aliwin mo pa sarili mo. Pero alam mo? Gustong gusto kitang kausapin nu'n. Pero putanginang paninindigan. Putanginang dignidad. Putangina Alexandra! Ganon ka katanga para talagang kausapin sya? Di mo sya kakausapin!!! Hindi pwede!!! Pero bakit gumanda yung aura mo? Madilim lang ba masyado kaya ma appeal ka? Oh dahil putangina in love ka! Kaya ka glowing! Yung ngiti mong di ko pa minsan nakita. Kahit andaming bituin nung gabing yon, nakiisa rin yung ngiti mo. Korny man pero it seems that your eyes sparkle like the stars. Ang saya saya mo. At ang sakit sakit na. Putangina. Nakakadiri ako. Buong gabi kong piniligan yung sarili ko. Pinigilan yung sarili ko sa'yo. Putangina. Torture. You're so close yet so far. 06012015 2/3

[ampanonymous]

"Closure" daw

Debut ng kaklase ko. Di lang basta kaklase. Isa sya sa mga pinakamalapit sakin nung high school. Eh syempre. Alam na. High school eh. Alam nang pupunta ka din.

Kaklase 1: Lex overnight ka dito sa bahay. Overnight na para masaya!!!! Dali Ako: Gumawa ng reasons K1: Dito sa bahay! Pahihiramin pa kita ng damit.

Di ko alam kung ilang dosage ng katangahan naluklok ko at pumayag ako. Gusto ko ba talaga mag overnight? Oh nasilaw lang ako sa thought na alam kong nandun ka din ay kelangan ko nang i grab ang opportunity na to? Gusto kitang bang kausapin? Eto na ba yung closure? Pagkatapos ba neto ilelet go na kita ng tuluyan? O talagang namiss kita ng sobra kaya kahit gano kasakit yung naramdaman ko okay lang. Okay lang. Okay lang dahil makikita kita ulit. Yun lang naman yung importante dba? Makita ko nga na nagchat ka sa group chat naten, di na ko mapakali. Ang makita ka pa kaya?

Bakit?

06012015 1/3