Naalala ko noong ako’y bata pa, madalas kaming kumain ni Mama sa Jollibee. Tuwing sweldo niya, tuwing mataas ang grade na nakukuha ko sa eskwela, tuwing nagkakaroon ako ng medalya, tuwing birthday ko, at sa tuwing namamatay ang inaalagaan kong ibon...
Naaalala ko pa noon, ika-pitong kaarawan ko. Doon rin ginanap ang birthday ko. Sobrang saya ko nung mga panahon na ‘yun. Maraming handa, maraming bisita at mga lobo. Ngunit ayun din pala ang huling araw na makikita ko ang Mama ko....
Hindi ko alam kung anong nangyari at bigla nalang nawala si Mama sa paningin ko noong araw na ‘yun. Pagka-uwi ko ay tinatanong ko si Papa, Lola ko, mga Tita ko pero di nila sinasagot ang tanong ko kung nasaan na si Mama..
Lumipas ang ilang taon pero hindi pa rin umuuwi si Mama saamin. At kahit na dalawang dekada na ang nakakalipas ay hindi ko pa rin alam ang dahilan kung nasaan si Mama at anong nangyari sa kanya.
Ngayon ay bente syete anyos na ako. Naka-graduate na, may trabaho na at may asawa’t anak na ‘din pero hanggang ngayon ay lagi pa rin akong kumakain sa Jollibee dahil dito ko lang nagugunita ang masasayang alaala namin ni Mama.
May nakita akong bata habang kumakain sa Jolibee. Sobrang cute niya at napaka-bibbo. Naalala ko tuloy nung bata pa ako kasi pagpasok na pagpasok palang niya sa Jollibee ay kitang kita na sa kanyang mga ngiti ang labis na kasiyahan. Ganun rin kasi ako ka-excited tuwing papasok ako sa Jollibee. Omorder sila ng Tatay niya at umupo sa hindi kalayuan sa kinauupuan ko. Maya maya ay napansin ko na biglang nalungkot ‘yung bata at tinanong sa Tatay niya kung nasaan ang Mama niya. Maya maya ay biglang may lumapit na mascot ng Jollibee sa kinauupuan nila at binigyan ‘yung bata ng isang bucket ng chickenjoy at may kasama pang cake. Marahil ay birthday nung bata. Maya maya ay tinanggal nung mascot ‘yung ulo niya. Nagulat ako kasi babae pala ‘yung nasa loob ng mascot saka parang medyo matanda na. ‘Di ko nakita ‘yung itsura kasi nakatalikod siya saakin.
“HAPPY BIRTHDAY ANAK!” Sambit nung Mama niya dun sa bata na kanina ko pang pinagmamasdan.
Medyo naluha ako ng bahagya kasi naalala ko ‘yung pagkabata ko. Medyo naiinggit lang ako sa bata kasi kasama niya ‘yung Mama niya.
Tumayo na ko sa kinauupuan ko para umalis pero laking gulat ko nang makita ko ‘yung Ale na nakamascot.....
Si Mama.... Bumilis ang pintig ng puso ko at kusang bumalong ang luha sa aking mga mata. Dali dali akong tumakbo sa cr para doon ipagpatuloy ang aking pag-iyak. Hindi ko alam ang gagawin ko. Lumabas muli ako para tignan kung si Mama nga ang nakita ko. Tama nga ako, si Mama ang nakita ko. Si Mama ang Nanay ng batang kanina ko pang pinagmamasdan. Habang pinagmamasdan ko silang magpapamilya ay hindi ko pa rin maiwasang lumuha. Tinignan komg muli ang bata at kitang kita ko sa mga mata niya ang labis na kagalakan. Bago ako umalis ay umorder muna ako ng peach mango pie at pinakausapan ‘yung crew na ipabigay sa babaeng itinuro ‘ko. (Kay Mama) Favorite niya kasi ‘yun e.
Bago ako lumabas ng pinto ay tinanaw ko muna si Mama. Nakita kong inabot ng crew sa Mama ko ‘yung peach mango pie na may kasamang note na, “Ma, I miss you”. Agad niyang tinanong kung sino ‘yung nagpapabigay at dali dali akong itinuro ng crew mula sa pintuan ng Jollibee.
Nagkatitigan kami ni Mama at agad na bumalong ang luha sa aming mga mata. Binalak niya akong lapitan pero kinapitan siya nung bata at tinanong kung saan siya pupunta. Tumingin ulit sa’kin si Mama pero umiling ako sa kanya at agad na lumabas ng pinto. Tumakbo akong lumuluha at tinanggap sa sarili na sadyang may mga taong mas pinipili ang sarili nilang kaligayahan kesa sa kaligayahan ng taong mahal nila.
jacobvanloon
jbbartram-illu
stormborns
annaxmalina
2087
pixelskylines
kaledo-art
ellievsbear
