Als ge het mij vraagt... @annelenaerts - Tumblr Blog

‘There is simply nothing else like it.’

The New York Times

The Lion King-musical, Broadway, NY

In de paasvakantie ging ik met nog 9 andere meisjes( waaronder ook Sofie Tordeurs) met mijn dansgroep naar New York om daar te dansen bij Alvin Ailey. De ideale gelegenheid om ook aan cultuur te doen… Deze reis was al zo verbazingwekkend op zich, maar van de Lion King heb ik toch het meest genoten. De recensie is dan wel afkomstig van 1 van de weinige opvoeringen die er is geweest in Nederland, maar zeg nu zelf,: Waar ben je beter dan op Broadway als het om musicals gaat? In de beginscène was ik precies op reis in Afrika Alle troeven werden meteen uit de kast gehaald: Een houten girafconstructie die als ‘ net echt ‘ loopt, de zonsondergang, herten, vastgemaakt op een megagrote constructie waardoor ze galopperen! Om nog maar te zwijgen over de rest van de decors en kostuums, op enkele seconden wandel je mee van de savanne langs het oerwoud naar het rijk der hyena’s – die trouwens echt geslaagd waren met hun koppen tot op de grond-. Ik had op voorhand, moet ik toegeven, wat schrik dat het Engels een obstakel zou zijn, maar met het verhaal in het achterhoofd, viel dat heel goed mee. Wat in de recensie wordt vermeld over hoe acteurs en dieren één worden is ook volgens mij één van de grootste troeven. Enkel bij het Timon-duo( acteur-pop) was er iets goed mis waardoor je het niet kon laten naar de acteur te kijken die achter zijn feloranje pop liep in een felgroen pak. Verder wil ik nog even de aandacht vestigen op de subliem vertolkte kinderrollen( o.a. Simba). Ongelofelijk hoe behendig zij alle obstakels van het decor beklimmen én dan ook nog eens perfect juist kunnen samenzingen ( op de begeleiding van live-percussie en met die geweldige akoestiek daar verwacht je eigenlijk ook niet anders) Kortom: niets dan lof dus voor deze must-see-once-in-your-live musical!

#must-see-once-in-your-live

recensies: the Lion king

1)Musical.nl goes London: The Lion King Datum: 08 juli 2009 Een magisch verhaal vertolkt in een legendarische film. Dát was The Lion King toen de film uitkwam in 1994. In Nederland beter bekend onder de naam ‘De Leeuwenkoning’. De film is één van Disney’s meesterwerken en dus reden genoeg om drie jaar later een gelijknamige musical op de planken te zetten.

Vanaf 1997 is The Lion King onophoudelijk te zien in de Verenigde-Staten en vanaf 1999 kreeg ook het Lyceum Theatre in Londen de eer de productie op te zetten. Tot de dag van vandaag is de musical hier nog steeds te vinden.

Voor iedereen die de afgelopen 15 jaar in een grot heeft gewoond is het misschien handig kort het verhaal te vertellen van The Lion King. Op een stralende dag wordt Simba geboren en vol trots getoond aan het dierenrijk. Zijn oom Scar verraadt de familie en grijpt de macht in het rijk. Simba moet vluchten en keert als volwassenen terug met zijn jeugdliefde Nala om het dierenrijk te redden van Scar en zijn hyena’s.

De musical speelt al ruim tien jaar in Londen en is nog steeds steengoed! The Lion King is daardoor niet meer de meest moderne productie in Londen maar weet nog steeds een fantastisch decor plus kostuums neer te zetten. Vooral de kostuums laten zien hoe de acteur en het dier één kunnen worden. Door handig gebruik te maken van een pop/marionet die aan het kostuum vast zit worden de dieren in de musical tot leven gebracht en komt het dierenrijk dus ook prachtig naar voren.

Samen met de Afrikaanse deuntjes en liedjes trekt The Lion King je mee het dierenrijk in. En net als bij de Wicked is ook hier de CD achteraf weer een must-have! Het zijn de originele liedjes van Elton John en Tim Rice uitgevoert door de cast van Broadway en zeker nog eens het beluisteren waard.

Natuurlijk deed The Lion King in 2004 ook een ruim tweejarig bezoekje aan Nederland. Het mag dan ook meteen gezegd worden dat dit een vertaling was van de Broadway productie en indien je de Nederlandse versie al gezien hebt kun je misschien beter een andere musical in Londen bezoeken. Dit geld echter niet voor de liefhebbers want de prachtige Afrikaanse muziek in The Lion King is in het engels, dus origineel wel stukken mooier om te horen. Heb je de Nederlandse versie nog nooit gezien of ben je liefhebber, dan is The Lion King een echte must-see!

Geschreven door: Dennis Piek | Musical.nl

2)http://www.thelionking.co.uk/about-the-show/

Disney’s award-winning musical THE LION KING is now in its 16th year at London’s Lyceum Theatre. Julie Taymor’s reimagining of Disney’s beloved animated film is a theatrical event you will never forget. Set against the majesty of the Serengeti Plains to the evocative rhythms of Africa, this spectacular production explodes with glorious colours, stunning effects and enchanting music to tell the timeless story of Simba and his epic journey to fulfil his destiny as King of the Pridelands. Julie Taymor, one of the world’s most innovative directors, brought a vast array of disciplines to THE LION KING, including extensive experience staging epic theatre and opera productions, exploring classic myths through ritualised puppetry, mask, and movement. THE LION KING was the first musical she directed in the commercial theatre, and Taymor made Broadway history by becoming the first woman to win the Tony Award® for ’Best Director of a Musical’. This acclaimed production has been seen by over 75 million people around the world, and in addition to the London production can currently be seen in New York, Hamburg, Tokyo, Madrid, Mexico City, Brisbane, Basel and on tour across North America, and Japan.

Soetkin Baptist en Eddy Peremans

#wateenstem

Extra: Duo Dès- Soetkin Baptist & Eddy Peremans HET LIED, EEUWEN JONG

De aankondiging: Een zachte vrouwenstem legt zoete dichterlijkheid, onweerstaanbaar sentiment en vurige hartstocht in de muziek van een man.Soetkin Baptist (zang) en Eddy Peremans( gitaar) volgen een eigenzinnige route doorheen 6 eeuwen muziek. Van Dowland tot Schubert, van Brahms tot Bob Dylan, Linda Rondstad, The Beatles en eigen composities. De covers worden afgegooid, een nieuw jasje wordt aangemeten. Ze klinken fris, uitdagend en tezelfdertijd puur, dankzij het rijmen van de karakteristieke klankkleur van Godingitaar en Soetkins welluidende stem.

wat kan ik daar nog aan toevoegen? I was op het einde van de avond echt ontroerd omdat ze zo puur en fragiel overkwam en tegelijkertijd zo sympathiek. Yersterday vind ik een prachtnummer net als ‘ Don’t think twice, it’s all right’ van Bob Dylan.Ook de Zweedse, oudere volksliederen bracht ze weer tot leven en soms leek het wel alsof ze met haar stem 2 stemmen tegelijk kon zingen. Dit werd dan ook beloont met een staande ovatie van heel het publiek op het einde , gevolgd door 3(!) bisnummers waarna zij zich moesten excuseren dat ze niets meer hadden voorbereid;)

Hij wilde met het schilderij laten zien dat de boeren die model stonden ‘met die handen die zij in den schotel steken zelf de aarde hebben omgespit en (…) dat zij hun eten zoo eerlijk verdiend hebben’, schreef hij op 30 april 1885 aan zijn broer Theo.

#aardappeleters

Korenveld met kraaien, Van Gogh, 1890

De aardappeleters, Vincent Van Gogh, 1885

2 schiderijen in het bijzonder...

1)de aardappeleters( 1885) Commentaar(http://www.vangoghmuseum.nl/nl/collectie/s0005V1962): Van Gogh zag De aardappeleters als een soort meesterproef. Hij koos een moeilijke compositie om te bewijzen dat hij op weg was een goede figuurschilder te worden. Hij wilde met het schilderij laten zien dat de boeren die model stonden ‘met die handen die zij in den schotel steken zelf de aarde hebben omgespit en (…) dat zij hun eten zoo eerlijk verdiend hebben’, schreef hij op 30 april 1885 aan zijn broer Theo. Van Gogh was zeer tevreden met het resultaat: ‘het zou wel kunnen blijken het een ECHT BOERENSCHILDERIJ is. ik weet dat het dit is.’ De aardappeleters is nu een van zijn beroemdste werken. Maar destijds werd het kritisch ontvangen omdat het zo donker van kleur is en de figuren vol fouten zitten. Van Gogh meende dat deze onvolkomenheden juist bijdroegen aan het primitieve karakter van het onderwerp.

Dit is het prille begin van het post- impressionisme. Alhoewel ik dacht toen ik er voor stond dat dit schilderij toch nog heel wat weg heeft van het realisme, zie je wel duidelijk dat van Gogh juist overdrijft om die realiteit weer te geven. Volgens mij wou hij het harde leven van een boerengezin uit die tijd weergeven. Handen(symbool voor werk) werden uitvergroot, de al schaars verlichte kamer werd waarschijnlijk toch nog wat donkerder gemaakt , net als de gezichten werden bewerkt tot ze die perfecte uitdrukking van het boerenbestaan konden overbrengen aan de kijker. Het schilderij slorpt je echt op en het is alsof je zelf in die kamer staat, daarom vind ik het zo goed!

2)Korenveld met kraaien(1890) commmentaar(http://www.vangoghmuseum.nl/nl/collectie/s0149V1962):Dit monumentale landschap werd lange tijd gezien als het laatste werk dat Van Gogh schilderde. De dreigende onweerslucht met kraaien en het doodlopende pad zouden een aankondiging van zijn zelfmoord zijn. In werkelijkheid maakte hij hierna nog een paar schilderijen. Bovendien wilde Van Gogh met dit schilderij juist iets positiefs en troostrijks uitdrukken: door de overweldigende somberheid wordt de natuur groots en indrukwekkend. Van Gogh gebruikte voor Korenveld met kraaien sterke kleurencombinaties: de blauwe lucht contrasteert met het geeloranje van het koren, terwijl het rood van het pad wordt versterkt door groene banen van het gras. De penseelstreek geeft veel dynamiek aan het werk, wat nog wordt versterkt door de opvliegende kraaien. Wat ik hier zo goed aan vind is dat het wel lijkt alsof je het zo zelf had kunnen maken ( enkel een illusie dus) Ook hier overheersen de streepjes weer. Bij dit schilderij kreeg ik spontaan een dubbel gevoel: Het felle geel van het korenveld deed me spontaan verlangen naar de zomermaanden, wat dan weer in contrast staat met de kraaien en de onheilspellende lucht die zijn zelfmoord zouden aankondigen. Overheersend. In dit schilderij komen eigenlijk relatief weinig kleuren voor en wat ik zeker subliem vind is hoe de basiskleuren geel en blauw dit contrast in de verf zetten en tegelijkertijd loopt er in het midden dan een groene strook, waardoor het schilderij toch een geheel vormt voor het oog.

mijn ervaring: Van Gogh -museum:algemeen

Ik vond, als je eenmaal de kans krijgt, zou het natuurlijk zonde zijn m niet naar het van Gogh- museum te gaan. Zo gezegd, zo gedaan, na de kerstexamens was er de mogelijkheid om met de school naar Amsterdam te gaan voor een dagje…

Ik heb bijzonder veel respect voor ‘grote schilders ‘ als Van Gogh, omdat het voor mij ondenkbaar is zelfs maar iets te maken van dat niveau. Je merkt ook wel dat Van Gogh een hele ontwikkeling heeft doorgemaakt in zijn schilderijen, zo lijkt hij van het realisme over te gaan naar het (post)impressionisme . Hij werkt ook vaak met heel fijne streepjes naast elkaar wat een bepaald effect geeft. Wat ik ook wel interessant vond, waren de brieven die je kon beluisteren over de dingen die hij zag op zijn vele reizen en die je dan ook daadwerkelijk ziet terugkomen in zijn schilderijen. Wat wel heel ontgoochelend was, was dat het zo bekende schilderij ‘ De sterrennacht’ niet tentoongesteld is in Amsterdam, zo bleek , maar in New York hangt,( maar geen probleem hoor, daar ga ik in de paasvakantie dan wel eventjes naar toe, dacht ik ;)

recensie: het Van Gogh-museum

Kunstrecensie: Het vernieuwde Van Gogh Museum Gepubliceerd: 08 december 2014 12:53 Laatste update: 08 december 2014 13:18 De vernieuwde presentatie in het Van Gogh Museum neemt overtuigend afscheid van Van Goghs imago als geniale, getroebleerde eenling. Toch blijft iets van de mythe behouden. Waarom spreekt Vincent van Gogh (1853-1890) nog altijd zo aan? Vanwege zijn sprankelende kleuren, de krachtige toets? Het herkenbare, dagelijkse geploeter dat uit zijn brieven spreekt? Of toch die hardnekkige mythe van geniale, geïsoleerd werkende gek? Het komt allemaal aan bod in de nieuwe presentatie van de vaste collectie in het Van Gogh Museum. Maar over Van Goghs geestesgesteldheid, zijn afgesneden oor en tragische dood is het museum kort en zakelijk, al het getheoretiseer daarover ten spijt. Meer dan ooit presenteert het Van Gogh als hardwerkende, gedreven kunstenaar en kind van zijn tijd. Het liep daarop al vooruit met de presentatie in de Hermitage Amsterdam in 2012 en de jubileumtentoonstelling Van Gogh aan het werk vorig jaar. Deze waren ingericht rond schilderkunstige thema's en Van Goghs kunstenaarspraktijk. Nu krijgen ook brieven en tekeningen, relaties met familieleden en (kunstenaars)vrienden nadrukkelijker aandacht en wordt de rol van de familie Van Gogh in de museale geschiedenis belicht. Voorlopers en tijdgenoten hangen voortaan tussen zijn doeken. De Brit Francis Bacon (1909-1992) opent een nieuwe reeks bruiklenen van meer eigentijdse reflecties op Van Gogh. Zijn hommage Study for a Portrait of Van Gogh IV (1957) vat dat dubbele beeld van serieuze kunstenaar en gekwelde eenzaat mooi samen. Kleur op zaal Vooral de benedenzaal is erop vooruitgegaan. Eerst waren hier alleen voorlopers te zien, nu sta je oog in oog met de schilder. Zelfportretten omringen een forse uitvergroting van zijn onderzoekende ogen. Drie portretten uit 1887 staan in vitrines omdat de achterkanten in datzelfde jaar of kort daarvoor zijn beschilderd met een stilleven en knoestige boerenkoppen. Je ziet direct de enorme ontwikkeling die de kunstenaar binnen enkele jaren doormaakte. Het museum kreeg ook meer allure. Gaven tussenwandjes de presentatie soms het aanzien van een beursstand, nu reiken ze tot het plafond en hebben alle muren kleur gekregen. In de laatste tentoonstellingen werkte dat al heel goed omdat je aan het denken werd gezet over effecten van kleurcombinaties, maar waren de kleuren soms te hard en overheersend. De huidige gradaties van bruin, groen en blauw zijn subtieler. De sombere schilderijen uit de Brabantse en Belgische periode krijgen meer diepte en kleuraccenten in het latere werk vallen meer op. Variaties in de ophanging maken de presentatie dynamischer. Zo hangt op de tussenwanden slechts een enkel 'sleutelwerk'. Iconische schilderijen natuurlijk als Zonnebloemen (1889) maar ook het onopvallende Tuin met geliefden; Place Saint-Pierre (1887) omdat dat iets zegt over Van Gogh als kunstenaar en mens. Het illustreert zowel de invloed van pointillistische schildertechniek als zijn verlangen naar liefde en geborgenheid. Kunst staat voorop Je krijgt inderdaad een completer beeld van de kunstenaar en zijn nalatenschap omdat die veel meer in een context worden geplaatst. En ondanks de brede opzet, die wordt verlevendigd door objecten (waaronder de kast waarin Theo Vincents brieven bewaarde), foto's, citaten en ingesproken brieven blijft Van Goghs kunst vooropstaan, al hadden de tekeningen meer ruimte mogen krijgen. Maar iets van de mythe blijft. Gold lange tijd Korenveld met kraaien (1890) als Van Goghs omineuze slotakkoord, inmiddels beschouwt het museum het onvoltooide Boomwortels uit hetzelfde jaar als zijn laatste werk. Toch besluit het kraaienschilderij de presentatie van zijn oeuvre. Met, terecht, de vermelding dat Van Gogh nadien wel vrolijker schilderijen heeft gemaakt. Door: Museumtijdschrift/Vera Ros

trailer Rain Man

Extra: Rain Man, een Amerikaanse film uit 1988, geregiseerd door Barry Levinson.

Korte samenvatting van het verhaal:

Wanneer Charlie Babbitt hoort dat zijn rijke vader, van wie hij lange tijd vervreemd was, is overleden, reist hij van Los Angeles naar Cincinnati om de erfenis op te halen. Daar ontdekt hij dat het meeste geld gaat naar een onbekende partij en hij slechts de Buick Roadmaster van zijn vader krijgt. Hij ontdekt dat de onbekende partij zijn oudere broer Raymond is. Raymond heeft het syndroom van Kanner (autisme) en kan eenvoudigweg de lastigste wiskundeopgaven oplossen, trivia uit zijn hoofd leren en heeft een dwangmatige dagelijkse routine. Hij heeft echter lage sociale vaardigheden. Charlie neemt Raymond mee op een reis, in de eerste plaats om Raymond ervan te overtuigen om hem een gedeelte van het geërfde fortuin te geven. In Las Vegas hoopt Charlie misbruik te maken van Raymonds wiskundeknobbel bij blackjack. Uiteindelijk realiseert Charlie hoe geldzuchtig hij is en betert hij zijn leven.

mijn persoonlijke ervaring:

Lang geleden dat ik nog eens een goeie film op tv zag. Nadat deze film (over de band die geleidelijk aan ontstaat tussen Charlie Babbit en zijn broer Raymond, die aan een zware vorm van autisme lijdt) zo’n 25 jaar gelden werd gemaakt, begon dit onderwerp, autisme , meer en meer ter sprake te komen. Ik ken meerdere mensen die aan autisme lijden, maar deze extreme vorm ervan, geniaal vertolkt door Dustin Hoffman, is hier , tot het lachwekkende toe in de kijker gezet.Het heeft mij geraakt hoe in de film de op geld beluste Charlie weet door te dringen tot de wereld waarin zijn broer dag in dag uit leeft.Zals wanneer hij hem leert dansen of wanneer hij aanbelt bij een boerderijtje en smeekt hen binnen te laten omdat zijn broer hysterisch wordt als hij niet naar zijn programma, dat precies om elf uur begint , kan kijken.

Verder wordt hier ook in de verf gezet dat autisten meestal uitblinken in rationele dingen , zoals rekenen.de oscars voor beste fim, beste acteur, beste regie en beste originele scenario zijn dan ook –wat mij betreft – dik verdiend!!

Eigenlijk kan je Amoras beschouwen als Suske en Wiske voor volwassenen. Ze zien er ouder uit en durven ook al eens te vloeken. De stripreeks werd gestart in mei 2013, ter ere van de verjaardag van Willy Vandersteen, de bedenker van Suske en Wiske. Het verhaal speelt zich af op het eiland Amoras, dat een rol speelde in het eerste Suske en Wiske-album ooit.

Extra: graffic novel: Amoras van Marc Legendre en Charel Cambré

Zoals u misschien wel weet is Amoras de herwerking van Suske & Wiske en dus zeker geen kinderstrip. Het “recept” van Amoras ziet er als volgt uit:Haal al het leerijke uit de suske en wiske-strips, voeg heel wat bloed en geweld toe en een chaotischere tekenstijl. Op zich een leuk concept om deze klassieke stripreeks wat hedendaagser te maken. Zeker omdat de personnages hun karakter hebben behouden en herkenbaar blijven. Ik had wel de indruk dat men er een goedkope versie van James-bond wil van maken. Verder is het ook Ook is het heel voorspelbaar en heeft het weinig inhoud. Ik ben dus niet echt overtuigd in tegenstelling tot vele anderen.

trailer mockingjay part 1

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Als ge het mij vraagt...