New chapter.. last chapter. :)
Month of May, 2015. (Hindi ko na matandaan anong date)
As far as I know, naging part na siya ng ilang post ko dito, sa diary section. Pero hindi ko inaasahan na ang supporting actor ng buhay ko ay magiging lead actor ko pala. Drama noh? Parang movie lang lakas makaplot twist. Hehe tanders and #K, yan yung natatandaan kong codename ko sakaniya before.
May, 2015. Dumating siya sa lugar namin. Kapalitan siya ni #B sa lokal namin as E. Worker sa church. During that time, nasa stage ako ng pagmmove-on kay #B, kahit wala namang kami ni #B kasi nga one sided love. And that month, I start my devotional prayer for my feelings, kay #B. Nakakapagod din kasi maghintay sa wala, sa di ka naman papangakuang balikan, sa bagay na ikaw lang naman ang umaasa. Sa natatandaan ko, I prayed na sana kung hindi man si #B ang niloob ni God sakin sana mawala na yung feelings ko sakaniya. That’s the only thing na pinagppray ko.
But then, andyan si #K. In the duration from may to october, may mga naririnig akong tsismis na may nagkakacrush daw sakin, siya daw. Pero hindi ako naniniwala, tsismis lang naman yun lagi ang sinasabi ko unless magsabi siya sakin ng feelings, maniniwala na ko.
October, 2015. Premiere night ng isang movie sa church namin. Ubusan ticket pero nagkachance ako na makapunta. Bakit at paano? Dahil sakaniya. Yung isa sa mga kaibigan ko, nagmessage sakin na may ticket na daw ako, may nagpapabigay sakin. At first, hindi siya yung naisip ko kasi asado padin ako #B pero sabi ni friend hindi daw si #B. Ayaw daw magpasabi kung sino. Nagkaroon ako ng instinct na siya yon kasi ayoko nga mag assume.
After ng premiere night. Binabagabag ako nung ticket. Di ko kasi alam kung kanino galing at kanino ako magtthank you. Naglakas ng loob ako na imessage siya sa fb since friends naman kami don. And confirmed, sakaniya nga galing yung ticket ko. Ayaw niya daw ipasabi baka daw maissue siya, I understand his point and I didn’t assume with his kindness for me. But then, I thank him for his kindness. :) Take note: Wala padin akong feelings sakaniya, na kay #B pa din.
Many months past, the rumors we’re still bothering me. Every tupad ko ng sunday nandun siya, nag oobserve sa worship service (children). Hindi ko binibigyan ng malisya yung pag simpleng good morning niya every time na daan siya sa pwesto namin.
December, 2015. Year-end gathering sa lokal. Nagkaroon kami ng 1st picture together. Pano? Asaran. Yung isa sa mga kasama niya tinawag ako, “Ann papicture daw si #K.” Since wala lang naman sakin so I answered, “Sure po.” And that’s it. Then after ng gathering pagkauwi ko nagmessage siya sakin.
“Salamat po sa picture. :)”
“Yung number po ba binigay niyo po sa mga available na receptionist sa mga aktibidad is yung active number niyo po?”
Medyo nakaramdam ako ng 5% sa rumors na kumakalat. Pero dahil ayoko padin, di ko nga siya type. Masyadong malayo agwat niya sakin, yun talaga yung main reason bat ayaw ko. 8 years gap.
Since the day na naconfirm niya na number ko nga yun. He always texted me ng, “Good morning” and “Good night” consistent yon. Minsan nirereplyan ko, minsan hindi. Depende sa mood.
January, 2016. I received a box 5 ferrero and mason jar from him. Tinext niya ko na may new year’s gift daw siya sakin. At first, ayoko tanggapin kasi nakakahiya at tinanong ko bakit niya ko reregaluhan. Sabi niya, “Baka kasi bigla akong malipat ng destino para naman may remembrance po ako sayo. Tanggapin mo na po.” Tinanggap ko pero sinabi ko na “Tatanggapin ko po pero sana wala pong malisya to ha. Salamat po :)” After nun, naging regular na magkatext kami. Kumustahan, anong ginagawa, etc. Yung text na as friends ang usapan.
March, 2016. Nag open siya sakin ng about sakaniya. Sa buhay niya, pamilya niya at sa buhay pag-ibig niya. May nagustuhan na daw siya before na hilingin pero hopeless na daw siya that time. Di na daw kasi siya tinetext. Wala na silang communication. Pero naghihintay padin siya kasi di pa naman daw siya pinapatigil ni girl. Ganun daw kasi siya. Hangga’t di siya pinapatigil, waiting padin siya. So ako, bilang nag open naman siya nag open din ako sakniya about #B. He knows everything about #B. Na nagmmove on ako, na one sided kami noon at hindi niya naman ako pinangakuan pero minahal ko siya kahit ganon. So nagtuloy tuloy naman yung ganung estado namin.
May, 2016. Eto na, tantararan. Moment of truth.
Eto yung buwan na umamin siya sakin, through text lang naman. At napatunayan na ang tsismis ay totoo naman pala at siya ang nagpatunay.
Pagdating niya daw sa lokal, na notice niya na daw ako. Naaalala niya daw na gabi yon, galing kami ng shooting sa tapat ng kapilya. Naka tshirt at jersey short daw ako non at halatang pagod. May tripod pa nga daw akong bitbit. Pinakilala daw siya samin nun at nung ako na daw, sinabi ko lang “Ay hello po.” Di ko daw siya tinignan. Na amaze daw siya kasi ang pakilala sa akin “DOP” ng short film e babae daw ako tsak yung datingan ko daw. Nacurious daw siya kung sino ako, ano tungkulin ko etc. Pinagtanong niya daw sa mga sakop niya, “Sino yung DOP ng short film sa lokal?” Yan lang kasi alam niya about sakin. Marami daw siya napagtanungan, kung hindi daw si Kuya M* ay ako daw binabanggit. Since dalawa naman talaga kaming DOP. Tinanong niya daw kung anong purok ko at tungkulin ko para masure niya daw na ako talaga yun. Then may isa daw nakapagsabi na, “Si ate ann po, opo siya nga po DOP dun, kalihim po yun sa *** siya, taga purok 1. Kaya daw umattend siya for the first time sa WS to confirm kung ako nga, di naman siya nabigo ako nga daw talaga. Inamin niya na crush at first sight daw siya. LT then, may isa siyang naging friend na sinuggest daw ako sa kaniya at nacurious daw siya bat daw ako ang nireto sakaniya. Ang sabi daw sakaniya, masigla daw ako sa church, matalino at talented kasi mass comm daw. Jusme yung laughtrip ko nung sinabi yan. Eh pagdating naman daw sa lovelife, ayun bago ko pa pala naopen sa kaniya yung kay #B, alam na niya. Sinabi daw sakaniya na di pa nga daw ako nakakamove-on kay #B. Di rin daw nila alam kung may feelings ba sakin si #B pero alam nila na mahal ko si #B at totoo daw yun. Di daw pala ko pwede sakniya kasi may #B pa ko. Yun daw ang sabi sakaniya. Nalungkot daw siya nung sinabi yun sakaniya. Kasi sawi daw pala ako sa bem. Sa kagaya nila. So that time naisip niya na baka friends pwede daw kami. Kaya lang daw syempre crush niya ko di maiwasan na asarin siya at nahahalata ng iba kasi nangingiti daw siya kahit dumaan lang ako sa harapan nila. Kaya natsismis nga na may gusto siya sakin nga lang alam niya din na ayaw ko maniwala. Wala pa daw kasi siyang lakas ng loob at tsaka may #B pa daw ako kaya di niya masabi. Eh later on naman naging friends naman kami. At di niya daw inexpect na pag nakatext niya ko lalo siyang mahuhulog sakin. Naalala daw niya nung sumama siya sa grupo namin nung summerblast nung kumakanta na yung silent silent sanctuary, umiiyak daw ako nun kasi naalala ko si #B sa kantang “Sayo”, tinititigan niya lang daw ako habang nakatingin ako sa stage. Iniisip daw niya kung gaano kaswerte yung mga lalaking minahal ko kaya lalo daw siyang nahuhulog sakin. Pag napapatingin daw ako sakniya nahihiya siya tumitingin sa ibang direksyon.
So ayun yung story niya sa feelings niya sakin. Alam naman niya yung limitations. Hindi naman daw siya naghahangad na magkagusto ako sakniya, ang mahalaga daw sa kaniya ma express niya yung feelings niya sakin. Syempre for me unfair yun sakaniya. Naniniwala kasi ako na love is a give and take process. Nag sorry ako at first, sabi ko pasensya na kasi hindi ko maibabalik kasi hindi pa talaga ako handa. Ayoko naman makasakit ng damdamin ng ibang tao. Pero sabi niya willing to wait daw siya. Wala akong magawa, siya ang nagdecide. Willing daw siya kahit masakit.
Still, May, 2016. Last week of May ata yon? Nag oojt na ko nun, halfday lang daw ang pasok kasi may aktibidad. Ganun din pala siya sa opisina half day din. Tinext niya ko nun na pauwi na daw siya. Eh ako palabas na din ng office. Sabay na daw kami umuwi, di ko siya nireplyan kasi di ko alam sasabay ba ko o hindi hanggang sa paglalakad ko nasa likod na pala siya.
“Naubusan po kasi ako ng load.”
“Tara po sabay na tayo uwi.”
Pagtingin namin sa kabilang lane na dun kami sasakay pauwi, ang haba ng traffic. Dun kasing part yung may aktibidad. Sabi niya sa trinoma nalang daw kami sumakay para diretso yung biyahe. Pagdating namin ng trinoma, ang haba din ng pila. :( Hindi ko alam ko sinadya ba talaga ng pagkakataon na ganun. Inaya niya ko maglunch since lunch time na non. Nalibot na namin buong trinoma wala pa din kaming napiling kainan. Lumipat kami ng SM north, nalibot na namin ulit pero undecided padin kami. Nagdecide siya na sa Kenny Rogers nalang kami maglunch. First time ko kumain dun. HAHAHAHAHA Hindi naman kasi ako RK para kumain sa mga ganun. Jollibee, mcdo, kfc ganun lang mga alam ko at afford ko. So ayun back to the story, nagkwentuhan lang naman kami nun. After kumain, bumalik kami sa pilahan ng UV lalong humaba yung pila. Di ko alam kung planado ba to or what pero inaya niya manuod muna ng movie pampalipas oras. Wala na ko allowance kaya sabi ko wag nalang di ko afford. Pero sabi niya siya na ang bahala. Nanuod kami ng “Just the 3 of us”. Yung theme song “getting to know each other” na estado namin that time. First time ko manuod ng movie na lalaki kasama ko at dalawa lang kami. So dating na ba kami non? Dating na nga ata. Then umuwi na kami after ng movie.
Napatunayan ko sa sarili ko na sincere nga siya sakin tsaka nararamdaman ko nagugustuhan ko na din siya kaya lang nanaig padin yung takot ko masaktan. :(
June, 2016. We had a serious conversation with our feelings. Umamin ako that time. Malapit na ko ma-fall pero natatakot ako. Baka kasi wala nanamang sasalo sakin. Pero I felt his sincerity through his words.
“Handa akong saluhin ka. Handa akong maghintay hanggang sa maging handa kana. Gusto talaga kita, I guess mahal na nga kita.”
Simula nun, estado namin. “Courting.” And si #B, bigla nalang siyang nawala sa puso ko. Maybe, it’s so magical na ganun nalang nawala yung feelings ko kay #B. maybe, it’s an answered prayers. Pero paanong nagkagusto ako sakaniya? At first ayaw na ayaw ko sakaniya diba. Maybe it is God’s will and God’s plan for me. I felt God’s love through him that everything happens has a reason.
August, 2016. Maayos naman ang lahat. :) In that month, pinagpaalam niya ko sa Papa ko na kung pwede ligawan, pumayag naman si papa. And what’s special with that month? He chose to celebrate his birthday with me. Nag dinner date lang kami then pagkauwi hinatid niya ko sa bahay then at the same time pinagpaalam niya ko kay Mama kung pwede daw ba ko ligawan, pumayag din si Mama. :)
December, 2016. For the past few months wala naman kami naging problem. MU na kami after niya ko maipagpaalam sa parents ko. I celebrate my birthday with him, lunch date naman. Then nung gabi, celebration sa bahay with family and friends. Nandun din siya. Di siya mahilig magbigay or magregalo ng materyal. Niregaluhan niya ko ng cake nung birthday ko. :)
Sabi ko nung birthday ko pag napakilala niya na ko sa parents niya personally, sasagutin ko na siya. Though, alam naman na ng parents at kapatid niya syempre iba padin yung personal kang kilala.
December 19, 2016. The worst fight ever.
Few weeks ago. I had a chance to get his fb password accidentally. Pero that day, nacurious ako anong meron sa facebook niya so binuksan ko di ako nagsabi sakaniya. I checked his fb messages. Lahat ng pinagselosan ko tinignan ko kung may convo ba sila, yung iba wala yung iba meron pero wala naman masama sa conversation nila. But I found a conversation with named, Paula. Hindi ko siya kilala. Pero hindi ko alam kung bakit nacurious ako sa kaniya so bnack read ko hanggang sa may nabasa akong..
“Daddy, nasa office na ko. San kana?
Bigla nalang tumulo yung luha ko ng di ko namamalayan. Last conversation nila yun, October 5, 2016. Mga panahong nanliligaw na siya sakin. Binackread ko pa hanggang sa malaman ko kung kailan sila nagsimula. June 4, 2016. Mga panahong nagsimula na siya manligaw sakin.
Sobrang sakit ng mga nababasa at nalaman ko. Di ko alam kung minahal niya ba ko for the past few months. Yung pakiramdam na mas updated pa siya sakniya kesa sakin. Yung katext ko siya ng midight pero kachat niya rin pala si Paula. :( Wala na, lahat ng pagmamahal ko sakniya napalitan na ng poot at galit dahil sa panloloko niya sakin sa loob ng apat na buwan, na may mommy at daddy na pala umeksena pa ko. Na pinaniwala niyang ako lang pero hindi naman pala. That day, wala na siya sa lugar namin. Family week niya kasi, umuwi siya sa Bulacan sa place ng magulang niya. Tinext ko siya..
“Sorry po kung binuksan ko po yung facebook mo at nagbasa ako ng messages mo. Hindi po ako nainform na may mommy kana pala at daddy ka pala niya. Sorry kung naabala ko yung relasyon na meron kayo. Itigil na po natin kung anong meron tayo. God bless po sa inyo ni Ka Paula.”
Habang tinatype ko yan hindi na ko makahinga sa sobrang sakit, ganto nalang ba lagi? Lagi nalang ba kong lolokohin? Pinanganak ba ko para lokohin? Durog na durog na ko. Akala ko iba siya sa ex ko, pero bakit pare pareho lang pala sila, na lolokohin ka lang. :(
Pagkasend ko sakaniya ng text na yan ayaw ko ng hawakan yung phone ko. Tinatawagan niya ko paulit- ulit. Mga 30th time ng tawag sinagot ko. Hindi ako nagsasalita. Pinapakinggan ko lang siya, umiiyak din sa kabilang linya. Humihingi ng sorry at nagpapaliwanag. After ng 12mins na end call na. Ni isang salita wala na siyang narinig sakin. Gusto ko ng matulog para mawala yung sakit pero hindi pala yun ang solusyon. Hanggang sa di ako nakatulog the whole night that day. Nagising ako na sobrang maga yung mga mata ko and napansin ng mama ko. Sobrang sakit pala makita yung Mama mo na umiiyak din during the time na nag open ako sakaniya about dun.
“Nagpapanata ka naman baka hindi lang talaga siya ang niloob sayo kaya nangyayari to.” –Mama
Niyakap ako ng mahigpit ni mama. Dun ko naramdaman yung pagmamahal na hinding hindi matutumbasan. Chineck ko yung phone ko andami niyang text and missed call but I chose to ignore. Tapos na, tinapos ko na.
Nagpaalam ako kay mama na may pupuntahan ako, isang kaibigan na alam kong mapagkakatiwalaan ko. Nagstay ako sakanila the whole day, sakaniya ako nag open ng poot at galit sa puso kasi baka di ko kayanin. Nag decide ako na saknila magstay at bukas nalang ako uuwi. Pero nakareceive ako ng text sa tita ko.
“Ann nasan ka? Umuwi kana nandito sa bahay niyo si #K.”
“Di po ako uuwi pakisabi salamat nalang, wala na po kaming dapat pag usapan.”
“Hindi siya uuwi hanggat di ka daw niya nakakausap pls umuwi kana nak.”
Naguilty ako. Past 8pm na yun nung pauwi ako galing kila monik. Nakarating ako ng bahay past 10 na naabutan ko siya nakaidlip na sa sala. Napansin ko na namamaga din yung mata niya. Ginising ko siya. Hindi siya makapagsalita di niya ko matignan. Niyakap lang niya ko and puro sorry. Naramdaman ko yung pagtulo ng luha niya habng sorry siya ng sorry sakin. Pinaliwanag niya naman lahat pero di parin maalis sa puso at isip ko na, NILOKO niya padin ako. :( Humihingi siya ng huling pagkakataon pero ang sinabi ko sakniya, “Pag-iisipan ko.” Wala naman silang iloveyouhan, talagang naging tawagan lang nila ay mommy at daddy at yung girl naman ang nagpasimula nun nakisakay lang siya, but still it’s cheating at aminado naman siya. And the time na nagstart sila is the day that I’m confused again with #B, birthday kasi ni #B nun. Pero mali padin siya kasi nagtuloy tuloy yung convo nilang as mommy and daddy. But anyway, wala na silang convo after ng October kasi narealize niya na mali yun. But it’s too late nakita at nabasa ko na ng hindi pa niya nasasabi sakin. Wala naman daw siyang gusto dun, flirting lang.
December 23, 2016. Ipinagpaalam niya ko kay mama at papa kung pwede niya ba kong isama sa 2 day stay nila sa Antipolo. Pumayag naman si mama, sinabi niya kasi na babawi daw siya sakin. Honestly that time, wala na kong gana sakaniya. :( Parang ayoko na pero wala akong choice. Pinakilala niya ko sa mama, papa at kapatid niya. Ok naman. The whole time na magkasama kami di ako ngumingiti, lagi lang akong tahimik. Pag andyan yung parents niya tsaka lang ako nagffake smile. Pursigido naman siya bumawi. But then naisip ko, naipakilala niya ko sa parents niya siguro pagsubok lang talaga yung nangyari samin.
December 28, 2016. Officially kami na.
April 18, 2017. My graduation day. Sinabi niya na sakin to before na after graduation niya ko hihilingin so that we will be official. So after that day hiniling niya na ko.
But for now, we’re not the same as before. Lagi na kaming away bati. Kasi hindi ko padin naibabalik yung dating trust ko sakaniya. Ako kasi once na nasira na yung tiwala ko mahirap na sa akin ang ibalik yon. Minsan ang cold ko na sakaniya, di ko na pinaniniwalaan sinasabi niya, kasi natatakot na ko na masaktan ulit at maloko ulit. :( Pero matiyaga padin siya, magtitiis nalang daw siya sa lahat ng masasamang paghihinala ko sakaniya, mahal niya daw ako kaya di niya daw ako iiwan tsaka in the first place kasalanan naman daw niya bat kami nagkaganito. Today, I always pray na sana bumalik na yung trust ko sakaniya. But it’s very hard for me. Hay, sana.. :(
amandla
2087
turnnoffyourmind
titsay
dailybridgerton
stormborns
theartofmadeline