Όμορφο το τοπίο που φαίνεται από το παράθυρο μας
Μα κοιτά ποσά χαριτωμένα λουλούδια γεμίζουν με χρώμα τη θέα μας
Με ειρωνεύεσαι
Που τα δες τα λουλούδια μέσα στην νύχτα?
Που να καταλάβεις από ρομαντισμό εσύ
Χαμογελάς λίγο στραβά
Σαν να μου παραχωρείς αυτή τη νίκη
Και να συμφωνείς σιωπηλά με όσα είπα
Για να μην με στεναχωρήσεις
Κοιτάω το κινητό μου και κάνω κάποιους άτσαλους υπολογισμούς
Σε καμιά ώρα?
Ναι πάνω κάτω
Έβλεπα τα μάτια σου να κλείνουν σταδιακά
Σιγά μην αφήσω τον ύπνο να σε πάρει από τώρα
Πως να εγκαταλείψω από τόσο νωρίς την παρέα σου
Που τόσο καιρό λαχταρούσα
Η πειθώ είναι όπως μου λες απτά πιο δυνατά μου σημεία
Και έτσι με την χαρακτηριστική επιμονή μου
Σε έπεισα να πας να πάρεις δυο καφέδες
Για να αντισταθούμε στον ύπουλο εχθρό
Που προσπαθούσε να ενώσει τα βλέφαρα μας
Ξανακοιτώ την ώρα
Σίγουρα θα μας κρατήσει ξύπνιους για 50 λεπτά ακόμα σκέφτομαι
Και όσο απασχολώ το μυαλό μου με τέτοιους ασήμαντους υπολογισμούς
Ακούω έναν κρότο
Σαν να διαλύεται η γη
Και την χάνω κάτω απτά πόδια μου
Μετά επικράτησε πανικός
Φωνές από παντού
Και μέσα σε όλες αυτές
Προσπαθούσα απεγνωσμένα να διακρίνω την δικιά σου
Όμως μάταια
Για να σε κρατήσω μαζί μου αλλά 50 λεπτά
Σε έχασα για παντα
(Βασισμένο στην ιστορία ενός παιδιού που νοσηλεύεται στην Λάρισα)
