ara

im back-breaking to catch so he just let me fall onto the ground

[araligaya]

here it is! :)

hello! if you have spare time, kindly visit my wordpress blog! :)

[higelaw]

Petition to make this real please NOYA CONCENTRATE

____________________ Commissions are open!! <3 Buy me a coffee? Thank you!

[araligaya]

Isa sa maituturing mong jackpot pagdating sa iyong edukasyon ay kapag ikaw ay nakatagpo ng mga gurong hindi lang basta nagtuturo pero may layunin na baguhin ang pagproseso mo ng mga ideya at ng mismong kapaligiran mo; iba’t ibang phenomenal na mga pangyayari, mga pinagmulan ng mga bagay, mga ‘paano?’, mga ‘bakit?’ na mga katanungan na sadyang binibigyang linaw ng ating kaguruan.

Ika nga nila, “Mahihinuha mo na mahusay ang isang guro kapag ang mga tinuro – mga diskusyon, mga literaturang pinabasa – niya sayo ay nananatili hanggang sa iyong pagtanda at iyo pang naisasagawa sa iyong pang araw araw na buhay.” Kaya sa mga gurong patuloy na naglalayon na magkaroon ng kakaibang impact sa kaniyang mga mag-aaral, mabuhay po kayo!

Pero kung lalawakan mo pa ang iyong pagtingin at angulo ng perspektibo, napakaraming naging ‘guro’ ng ating buhay upang maabot ang rurok ng katagumpayan. Ang ‘million dollar question’ siguro ay “Sapat bang matagumpay ako?” Naalala ko sa isang seminar na aking napuntahan, may isang bagay akong hindi malilimutan, mga salitang tumimo sa aking puso, “It’s never about your success alone but the impact you give to other people.” Nabasag ang mga pangarap ko para sa sarili ko at nagsimulang mangarap din para sa ibang tao. Nasabi ko nga sa sarili ko, “Ayokong mamatay na hindi man lang naging makabuluhan at kapaki-pakinabang ang buhay ko para sa ibang tao.” Maraming pera pero walang dating ang buhay sa ibang tao? Maraming achievements pero hindi impactful? Ang lungkot naman no’n.

Isa sa maituturing mong jackpot pagdating sa iyong edukasyon ay kapag ikaw ay nakatagpo ng mga gurong hindi lang basta nagtuturo pero may layunin na baguhin ang pagproseso mo ng mga ideya at ng mismong kapaligiran mo; iba’t ibang phenomenal na mga pangyayari, mga pinagmulan ng mga bagay, mga ‘paano?’, mga ‘bakit?’ na mga katanungan na sadyang binibigyang linaw ng ating kaguruan.

Ika nga nila, “Mahihinuha mo na mahusay ang isang guro kapag ang mga tinuro – mga diskusyon, mga literaturang pinabasa – niya sayo ay nananatili hanggang sa iyong pagtanda at iyo pang naisasagawa sa iyong pang araw araw na buhay.” Kaya sa mga gurong patuloy na naglalayon na magkaroon ng kakaibang impact sa kaniyang mga mag-aaral, mabuhay po kayo!

Pero kung lalawakan mo pa ang iyong pagtingin at angulo ng perspektibo, napakaraming naging ‘guro’ ng ating buhay upang maabot ang rurok ng katagumpayan. Ang ‘million dollar question’ siguro ay “Sapat bang matagumpay ako?” Naalala ko sa isang seminar na aking napuntahan, may isang bagay akong hindi malilimutan, mga salitang tumimo sa aking puso, “It’s never about your success alone but the impact you give to other people.” Nabasag ang mga pangarap ko para sa sarili ko at nagsimulang mangarap din para sa ibang tao. Nasabi ko nga sa sarili ko, “Ayokong mamatay na hindi man lang naging makabuluhan at kapaki-pakinabang ang buhay ko para sa ibang tao.” Maraming pera pero walang dating ang buhay sa ibang tao? Maraming achievements pero hindi impactful? Ang lungkot naman no’n.

Ang konsepto ko noon ng pagtulong ay lagi lamang naka-angkla sa “Ay, dapat may materyal na bagay akong mabigay; pera, gamit.” Pero minsan – at minsan nga’y madalas na – ang kailangan lamang ng iba ay mga taong makapagbibigay ng linaw sa mga bagay na nalalabuan sila, mga salitang hindi lamang puro pampalubag loob pero praktikal at may direksyon; malaman na mga salitang nakapagbibigay ng buhay. Salitang nakapagbibigay ng kakaibang impact na nagsasanhi para ang isang tao ay maliwanagan, humakbang pa at maging matalino sa pagdedesisyon. Hindi mo kailangan ng kung anomang bachelor’s degree, maski ng anomang mataas na uri ng edukasyon dahil ang kailangan lang ay pusong may totoong paki sa kapwa. Puso na hindi matahimik kapag nakikita niya ang kapwa niyang nahihirapan na at nasisira ang buhay.

At ito ang patuloy na isinusulong ng CACHET, ang buhay na nagbibigay rin ng buhay sa iba. A catalyst, a significant and impactful life, a valuable one. Kaya patuloy nating abutin ang ating mga kaibigan, maski mga nakaalitan. Ito na ang panahon upang maging ‘guro’ at maging tila salamin na nagbibigay kalinawan sa mga bagay-bagay. Nagawa na ng mga guro ang kanilang parte, panahon mo na! Speak life!

At ito ang patuloy na isinusulong nawa natin, ang buhay na nagbibigay rin ng buhay sa iba. A catalyst, a significant and impactful life, a valuable one. Kaya patuloy nating abutin ang ating mga kaibigan, maski mga nakaalitan. Ito na ang panahon upang maging ‘guro’ at maging tila salamin na nagbibigay kalinawan sa mga bagay-bagay. Nagawa na ng mga guro ang kanilang parte, panahon mo na! Speak life!

[wnq-writers]

You can love someone so much. But if they don’t want to be saved, nothing will save them. Not even love.

Kristie Betts (via wnq-writers)

I

[araligaya]

I was afraid of letting the rays get into me. I was afraid of opening the windows and let the fresh air invade my rotten soul.

[araligaya]

Bakit nga ba nagmamadali ang isang tulad mo? Sa mga bagay na alam mong makapaghihintay sayo. Kagaya ng pag-ibig, Kagaya ng paglago. Wag kang magmadali. Maghintay ka muna sumandali. Lahat ay nakapaghihintay, Ikaw lang ata hindi. Bakit ka nga ba nagmamadali? Mauubusan ka ba? Mawawalan ka ba? Mababawasan ka ba? Bakit nga ba? Relaks ka lang, Darating ka din diyan. Matuto ka lang maghintay. Kahit nakalulupaypay at nakalulumbay.. Wag kang mag-alala Tiyak merong mapapala Sa iyong walang sawang paghihintay Sa iyong walang sawang pagkaway Maghintay ka lang.. Maghintay ka lang..

[araligaya]

We try so hard to shut the feelings and just be freed from this agony. We try so hard to throw away all the memories. As if I have been in Gehenna all this time. Dying everyday. Suffering every time I picture it in my mind. All those memories.. Those torturing anamnesis that get into my nerves, that control my inner being. Every fiber of my soul had turned into ashes of pain.

[araligaya]

Tila akala mo ata ang pinagdaraanan ko'y hindi biro. Bawat pagyuko ko bilang pagpapapahayag nang pagsuko ay sinasakal akong puro.

[araligaya]

Nakatingin lamang ako sa aking mga paa habang pinapakinggan din ang tunog ng aking takong sa sahig habang pababa ako kanina. Maingay. Kapansin-pansin.

Paglapag ng aking paa sa baba ay lumakad akong dire-diretso sa aking tutunguhan.. Unti-unting inangat ang aking ulo.. At ikaw ang unang nasilayan. Ang iyong mga mata.

Isa, dalawa o tatlong segundo ring nagkita ang ating mga mata. Nagtataka. Nagmamadali. Kinakabahan kung anong susunod na gagawin. Ilang segundo lamang 'yon ngunit tila napakatagal kitang nakatinginan.

Hindi kita nginitian. Parang normal na tingin. Parang walang laman.

Iyon ang makikita mo. Iyon ang mararamdaman mo.

Pero sa loob loob ko, aaminin ko, sa likod ng tingin na 'yon nagtatago ang isang ngiti, nagtatago ang isang ligayang hindi maikukubli.

Nagagalak ako na masilayan kang naroroon at naglilingkod din. Nakakapanibago. Nakaka-kamot ng ulo.

Sa mga oras na ito, kasalukuyan kong binubura ang anumang pagpanaog ng aking pag-iisip sa ikalawang palapag ng dahil sa tingin na iyon. Ang tingin na 'yon na hindi naman sadya, tingin na nagkataon lamang. Wala.. Wala 'yon. Normal lang 'yon, 'diba?

Binubura ko ang lahat ng posibilidad nang pagtibok ng aking puso, pagtalon ng aking pag-iisip. Paglalagay muli ng kulay sa mala-kulay-kulayan nating istorya. Hindi.. Wala. Wala 'yon.

Hanggang doon na lamang iyon. Dahil aaminin ko, gusto ko man marugtungan ang naudlot na istorya at gumawa ng bagong kabanata kasama ka ay tila malabo na.. Malayo na.. Nasan ka na ba..

Winawakasan ko na dahil mahirap. Napakahirap dugtungan ng isang istoryang ikaw na lamang mag-isa.. Ng isang istoryang tila ang gumaganap na mga tauhan ay mga puppet na lamang. Na kung babansagan ako, papangalan na gumagawa ng tsismis, gumagawa ng istorya, nananaginip, umaasa.

Kaya sa pagkakataong ito mas nanaisin kong huwag na.. Huwag na.. muna? Hindi. Huwag.

Isang salita lamang iyon ngunit ang laki nang idinulot na bago. Apat na letra lamang iyon ngunit ang dala'y maaaring saya o delubyo.

Pumapasok sa isipan ko ang mga senaryo ng, "Paano kung tayo talaga? Paano kung ikaw na nga.." Sa kabila'y nagsasabi, "paano kung hindi? Paano kung hindi maaari?"

Maraming mga bagay ang maaaring mangyari. Ayoko na. Ayoko na.. muna?

Hindi. Huwag. Nagmamakaawa ako, huwag.. Kung magbabalik tanaw tayo sa dati.. Huwag.. Kung maaari, huwag.. Tigil na. Tigil na.. muna?

Iligtas mo ang sarili mo mula sa sakit. Ingatan mo ang puso mo sa huling pagkakataon, Miss. Ako'y nagmamalasakit.. Ako'y nagpupumilit..

Huwag na.. Huwag na.. muna. Saka na lang. Bukas, o sa makalawa o sa susunod na lamang.

Huwag. Huwag muna ngayon. Hindi ka pa handa. Hindi ka pa hinog. Hindi ka pa hubog. Hindi ka pa buo.

Huwag. Huwag mo munang hayaan ang sarili mong umulit ng pagkakamali. Ngunit kailanma'y ang pag-ibig sa isang tao'y hindi naging mali.. Walang mali sa pag-ibig. Kung mayroon man, nasasaatin iyon.

Mali ang desisyon. Mali ang emosyon. Mali ang aksyon. Mali ang sitwasyon. Mali ang panahon..

Walang mali sa pag-ibig..

Ingatan mo ang pangalan ng pag-ibig. Huwag mong hayaang madumihan at pumangit ang imahe na ito ng dahil lamang sa ilang pagkakamali mo.

Maganda. Perpekto. Masarap makaramdam ng pag-ibig, at pakiramdam nang sa iyoy may umiibig

Kaya huwag. Hayaan mong maging buo ka. Dahil hindi siya ang bubuo sayo, Dahil kung mangyari man iyo'y magkukulang kayong pareho.

Huwag.. Huwag na muna.. Hayaan mong buuin kayo ng kanya-kanya nyong buhay. Hayaan mong samahan kayo ng sarili niyong nanay at tatay. Hayaan mong hubugin kayo ng kanya-kanya ninyong tagapagsanay. Hayaan mong ihanda ka ng Panginoon sa tatahakin mong paglalakbay

Dahil kapag hinog na Kapag hubog na Kapag buo na Kapag handa na Babalikan kita.

Kapag ang puno ng mangga'y naging kasing tatag ko na at patuloy nang namunga, Babalikan kita -- Kapag ang bakal na pinaglipasan ng panaho'y kasing tibay ko na, Babalikan kita --

Mga panahon na hahayaan kong lumipas, Hanggang sa maabot ko ang wakas, Na kapag dumating na ang tamang oras, Ang naudlot nating istorya ay bubukadkad muli tulad ng rosas.. Hanggang sa maipon ko na muli ang aking lakas, Hanggang sa mabawi ko ang mga nawalang luha at binalatan na patatas Muli na akong aangkas.. Sa mga pangarap nating minsang nagwakas..

Ng wala ng takot, Ng wala ng pangamba. Ng wala nang pagtataka Ng wala nang... (Unfinished)

[araligaya]

December was indeed tragic and at the same time magical for me. I can still remember that night when you told me you were stuck between "ipaglalaban ko pa ba, na hihintayin ko pa ba siya" or "hindi" I am confused, too. I am stuck between being a good friend or a numbed in loved girl. But I still manage to be nice, at some point.. Not letting myself get drowned over my tears while typing what my insights are. I am dumbfounded. I still managed to call you. While you explain and let your words cut into my heart. Yes, you made a great impact on me at that moment. I was scared. I am in awful situation at that time. I can no longer control my emotions.. My tears, they are flooding my eyes. My heart can no longer breathe.. I am dying.. Asking myself, Why would a man let me feel special and then after that tell me that he is waiting for someone? And that he is confused whether he will still fight for it or not? That why would a man let ne feel as if I am nothing inspite all those special words he had let me absorbed? I am confused. He was in confusion. I was crying over the phone.. Asking God why.. Why had this happened.. Why did I let this happen? Why did I did I decide to fix someone who was broken and was not ready to be fixed? I was a rebound, I guess. Great word. Big word. I was drowning on my tears.. Pouring out my heart.. I gave up. "Sige lang. Hintayin mo na siya. Ituloy niyo ang naudlot niyong pag-iibigan." It was clear to me. And I got confused more when he said, "Hindi na ako nalilito.. Sigurado na ako." Until now, I am questioning everything. Was that a game? Was that a test? And where was he rest assured? Are these questions meant to be answered?

[araligaya]

Kapag kaya mo nang iwanan ako. Kapag kaya mo na ng wala ako. Kapag kaya mo ng mag-isa Kapag kaya mo na akong baliwalain. Kapag kaya mo nang gawin lahat ng yan sa akin.. Pakiusap, turuan mo ako kung paano kayanin.. Kung paanong ang mga binigay ko'y bawiin, Kung paano maging malakas. Kung paano makatakas Kung paano kumalimot Kung paano matulog..

- ACZ (via araligaya)

wow

[araligaya]

This character has a special place in my heart. Besides the fact that this was really my childhood mascot, Jollibee has served the best of their chickenjoy. Truly that I find joy on their chicken.

This was also the place where our eyes met whenever I put on my mouth every pieces of chickenjoy, whenever I take a sip on my drink. Something special. Something to delight on.

I have to admit that those glances we shared are indeed special for me.. Not until you made a brave decision to open your lips and start telling me stories about you and such.

You are not that interested with my stuffs, but I enjoy your company.

The truth is, I never wanted that day to end. Props to my classmates who decided to have a group activity on that day.

Those little walks with you, though sweating and irritating because of the heat of the sun, it didn't really bother the hell out of me.. I didn't even notice that we have been walking for like an hour. I enjoy it. Every seconds of it.

Jollibee. A place where I consider joy has landed the moment we decided to eat there.

Somehow, I am asking God if there will be a part 2 of that. Hahaha. Will there be?

That was the first.. And hopefully not the last.

I can still remember when we planned to go on a trip in National Museum.. I was really excited. But then again, things would not come into place..

But I am glad I was able to be with you for a short time. From 8am until 4:30 pm.

Let us do it again? Fresh start? And make it right? ---- open ended ----

[araligaya]

Natatawa pa run ako tuwing nakikita ko ito. Napaka contagious ng mukha ni kuya. Nakakatuwa na nakakatawa.

Let us stay happy. Besides, it is a decision anyway. Be happy!!!

[araligaya]

Last december 31, 2016.

I miss my December 30, 2016 boy!!!! And I miss my hair here!!!

[araligaya]

Stuck between staying and leaving

[araligaya]

Iba pa rin naman talaga kapag joker ka. Yabang nito e. Hahahahahaha. I am happy for you, dude!!!!

＼( ^▽^ )／

Guys out there, prepare for the reload of your punchlines and jokes. Girls like it that way.

Clown for hire. Lol

[araligaya]

Hinihintay ko nang bumilang ng isang buwan.. Nawa mapaghandaan ko ang mga susunod na pangyayari sa kwento nating dalawa. Kung may susulpot na iba, o mananatiling tayo lang talaga.

Kung sakaling bumalik tayo sa nakaraan, di ko rin alam.

Bahala na siguro si Batman?