atlas individual @atlasindividual - Tumblr Blog

darkwinteracademia

derangedrhythms

William Shakespeare, from ‘Macbeth’

runwayandcouture

Louis Vuitton Spring 2020

rhera

Plausibility is based on details.

Contratiempo, 2016

moviesframes

Contratiempo (2016)

Directed by Oriol Paulo

Cinematography by Xavi Jiménez

ölemem, babama tokat atmadım henüz. ölemem, kızıma toka takmadım henüz.

apaz.

“ yaşamımın,öyküdeki yeşil incir ağacı gibi önümde dallanıp budaklandığını görüyordum.Her dalın ucunda tombul, mor bir incir gibi eşsiz bir gelecek beni çağırıyor, göz kırpıyordu. incirlerden biri, bir eş, mutlu bir yuva ve çocuklardı. bir başkası, ünlü bir ozan, öteki parlak bir profesör, biri şaşırtıcı editör ee gee, öbürü avrupa, afrika ve güney amerika, biri constantin, sokrates, attila ve garip adları değişik meslekleri olan daha bir yığın aşık, bir başkasıysa olimpiyat takım şampiyonu bir kadındı. bu incirlerin üzerinde ve ötesinde, ne olduklarını pek çıkaramadığım daha bir sürü incir daha vardı. kendimi dalların çatallandığı noktada otururken görüyordum. ve incirlerden hangisini seçeceğime bir türlü karar veremediğim için açlıktan ölüyordum. hepsini ayrı ayrı istiyordum incirlerin, ama birini seçmek ötekilerin hepsini kaybetmek demekti. ve ben orada karar veremeden otururken incirler buruşup kararmaya başlıyor ve birer birer toprağa, ayaklarımın dibine düşüyorlardı.” yukarıdaki alıntı sylvia plath’e ait. bana yukarıdaki cümleleri tekrar tekrar okutturan şey onun da yaşadığı huzursuzluk, bunalım, karartı yahut ümitsizlik değil, bu buhranı dışa vurumuna duyduğum hayranlık, imrenme belki de. bir nebze de olsa rahatlamış mıdır kalemi böyle kustuktan sonra, biraz da olsa su serpmiş midir kendi yüreğine? yoksa hala o incir ağacı öylece dallanıp budaklanmış, hatta bazen incir ağacı olmaktan çıkıp bir himalaya böğürtlenine dönüşüp zehrini daha da sylvia’nın beynine mi akıtmıştır?

yitmekte olanın ne olduğunu bulmaya çalışmakla onu gerçekten bulmak arasındaki o zayıf zarda durup salıncakta sallanmak istiyorum. keşke anlatabilseydim kendimi iki kelimelik cümleler arasında ya da keşke gerçekten bir sümüklü böcek ağırlıyla adımlayabilseydim yeryüzünü. bir atın teri olmak istiyorum. bozuk para olmak istiyorum. yanmayan bir sokak lambası olmak istiyorum. toroslar’ın ya da sierra nevada’nın hırçınlığı olmak istiyorum. kalbimi balkondan aşağı sarkıtmak istiyorum. üzerinde lüzumsuzsa söndürünüz yazan bir fotokopi kağıdı olmak istiyorum. bir kaynak suyu birikintisinde saatlerce beklemek istiyorum. çapariz olan bir teknenin sifonu olmak istiyorum. ben çok şey istiyorum da bir duman tütüyor içimde, kökenim “göç, göç, göç” diye bağırarak koşuyor peşimde.

“almanca. ingilizce. latince goethe. schiller. rus-alman savaşları. karlofça-pasarofça antlaşmaları. fen bilimleri. sayıların kökleri, köklerin kareleri. tüm dünya ülkeleri. tüm dünya ülkelerinin savaşları. ne alıp sattıkları. türk yazınının en anlaşılmayan örnekleri. nasıl yurttaş olunabileceği. askerlik görevleri. savunma, müslümanlığın koşulları. faust’un özü. bulutların oluşması. ezberlenen şiirler, ezberlenen sözcükler, ezberlenen formüller. bütün öğrendiklerimi unutmak istiyorum.”

unutmak istiyorum. sadece yürümek istiyorum, ayaklarım parçalansa da damağım susuzluktan çatlasa da yürümek istiyorum dünyanın bittiği yere. sonsuza kadar ağlamak istiyorum. sonsuza kadar yürümek. sonsuza kadar ağlayarak yürümek istiyorum. sa de ce bu.