[aynalaracitir]

beni görüyor musun

gözünün önüne serdiklerimle değil

benim bile görmezden geldiklerimle

[aynalaracitir]

ardım uçurum benim, dağ değil.

[aynalaracitir]

ne yapsam bitmedi kendimle olan kavgam. gülerken gelen bir his, önce dondurdu sonra soldurdu gülüşlerimi.

[aynalaracitir]

bütün gece ayaktayım, kendime iyi olduğumu söylüyorum

[aynalaracitir]

bundan daha kötü hissettiğim zamanlar oldu, olacak. ama şu tükenmişliğin, yorgunluğun hiç daha azı olmuyor. bir öncekinin üzerine yığılıyor sanki. gittikçe daha küçük bir darbe daha büyük bir hasar bırakıyor.

[aynalaracitir]

uzaklaşmaya ihtiyacım var. ama kaçmak değil bu, sadece artık savaşabilecek kadar sağlıklı bir ruha sahip değilim. isterseniz pes etmek diyin. çabalamış, çabalamış, çabalamış; olmamış. sonra da gitmiş.

[aynalaracitir]

bazen sadece yorgun oluyor insan; ne küs, ne yalnız, ne de aşık.

[aynalaracitir]

ben bu hâle kendi kendime gelmedim.

[aynalaracitir]

ruhsal kanamalar ve geçmeyen yorgunluklar.

[aynalaracitir]

sesimi duyurmaya gücüm yok benim. fısıldasam hisseder misin.

[aynalaracitir]

düşmeden önce de yaralıydı senin dizlerin. haddi hesabı yok aldığın darbelerin.

[aynalaracitir]

sadece, çok yoruldum. rüzgar olmak, esip geçmek istiyorum.

[aynalaracitir]

ben acılarımı kanatlarımın ardına sakladım.

[aynalaracitir]

yolun sonuna geldin. ve tek başınasın. en başında olduğu gibi.

[aynalaracitir]

hiçbir şey olmamış gibi davranabilirsin.

hiçbir şey olmamış gibi hissedemezsin.

[aynalaracitir]

içimin ağırlığını kelimelere yükleyesim var.

[aynalaracitir]

dikişsiz, derin yaralarım. hissiz, dolu gözlerim.