You're all so special. please don't lose your spark, no matter what.
h

Product Placement
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

blake kathryn
we're not kids anymore.

❣ Chile in a Photography ❣
One Nice Bug Per Day
art blog(derogatory)

pixel skylines
EXPECTATIONS
The Bowery Presents
KIROKAZE

No title available
No title available
macklin celebrini has autism
occasionally subtle
$LAYYYTER

ellievsbear
TVSTRANGERTHINGS
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

seen from Germany
seen from United States
seen from Vietnam

seen from Germany

seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Argentina

seen from Germany
seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
@babaepower
You're all so special. please don't lose your spark, no matter what.
halu tumblr world, should I start blogging again?
I found myself in the middle of nowhere. And in that middle of nowhere, I found myself.
This is the lucky clover cat. reblog this in 30 seconds & he will bring u good luck and fortune.
Always to!!!
- Cinema Paradiso (1988)
sometimes i just wish i was…….more than i am
“How do we forgive ourselves for all the things we did not become?”
— Doc Luben
“You don’t have to explain your dreams, they belong to you.”
— Paulo Coelho
KAMUSTA NA?
Isang taon na mula ng magdeklara ng quarantine sa buong Pilipinas. Kamusta naman kayo? Nakapag muni muni ba kayo sa kung ano man ang nangyari nitong nagdaang taon na nasa pandemic tayo? Sana ay ayos pa rin kayo. Sana ay nagamit ninyo ang oras at panahon upang mas makilala pa ang inyong mga sarili. Sana ay natuto na kayong mag gitara na ilang taon niyo nang pinapangako sa sarili ninyo na pag aaralan niyo. Sana ay natapos niyo na ang mga librong natambak niyo ng ilang buwan dahil sa sobrang busy sa paga-aral at trabaho ay hindi niyo na nagawang basahin. Sana ay mas nagkaroon kayo ng panahon sa pamilya upang makasama at makilala sila.
Sa mga naging biktima at naapektuhan ng pandemic na ito, kamusta na? Sana ay kinakaya niyo pa rin ang araw araw na hamon na buhay kung kayo man ay nawalan ng trabaho. Sana ay huwag kayong mawalan ng pag asa at isiping napag iiwanan kayo ng panahon kung kayo man ay natigil sa pag aaral. Sana ay patuloy niyo pa ring ilaban ang pagiging isang matatag na tao kahit puro problema ang kinakaharap natin ngayon.
Sa mga taong ang pakiramdam ay kulungan ang kanilang tahanan ngunit walang magawa dahil nga nasa panahon tayo at kailangan nating limitahan ang paglabas, kamusta na? Sana ay nakahanap kayo ng panibagong lakas upang harapin kung ano man ang pinoproblema ninyo sa loob ng tahanan. Sana ay makayanan ninyo ang pagsubok na ito hanggang sa pagbigyan na kayo ng pagkakataon na lumabas sa kulungang iyan at maging malaya.
Sa lahat ng nakakaramdam ng takot at lungkot, kamusta na kayo? Sana alam ninyong hindi kayo nag iisa, na hindi lang kayo ang nakakaramdam ng pag iisa. Patuloy sana kayong lumaban sa araw araw kahit na para bang mas madali na lang bumigay sa mundo natin ngayon. Dahil isang araw ay matatapos rin ang lahat ng ito, hindi ko alam kung kailan, hindi ko alam kung paano, sa totoo lang ay hindi talaga ko sigurado, pero sa tuwing naaalala kong humihinga pa ako, tumitibok pa ang puso ko, alam kong may dahilan ang lahat. Sana kayo rin, mahanap niyo sa tuwing pag gising niyo sa umaga ang dahilan niyo, kung sino ba kayo.
To the woman in me.
Don't ever lose hope.
Never forget to respect others AND YOURSELF.
You are capable of achieving all your dreams.
Self love is not selfish.
Learn to love yourself more.
Choose yourself, always.
Always be kind.
Never forget that you are beautiful.
Hindi ko yata nagalaw itong blog ko ng buong 2020??? Bigla ko lang naisipan na bisitahin kung buhay pa ba 'tong page ko at habang nagbabasa ako ng mga entries ko, na-realize ko kung bakit ako malungkot nitong mga nakaraang buwan. Nawalan ako ng gana sa mga bagay bagay, marahil na rin sa pandemic, pero parang mas lalong dumalas at lumala ang lungkot ko. Sinubukan ko maghanap ng mga bagay na pwede kong pagkaabalahan at gawin. Pinilit ko yung mga bagay na wala naman talaga akong interes para mahanap ko ulit yung "spark" sa buhay ko. Hanggang sa napagtanto ko na bago ako humanap ng mga gawain o bagay na magbibigay kahulugan sa buhay ko, dapat ko muna muling bigyan ng depinisyon ang pagkatao ko. Kung sino ba ako, ano ba ako sa malawak na mundong ito.
People always want to leave marks, to prove to themselves they have lived a good life.
❤❤❤
I love you.
I used to think it was important to have common interests with the person that you are in a relationship with but now I think it is more important to be similar in other aspects. like how kind you are. how you treat the people you care about, how you treat strangers. how you deal with anger. how you deal with pain. and not necessarily dealing with all these things the same way but being perceptive enough to understand what action each situation calls for. it’s important for both people to be on the same page about what that action should be. it’s important to me to have that kind of synchrony.