[bakbernacim]

"anlaşamıyoruz gibi duruyor ya o ceket

tam o sıra geçiyorum bütün üşümelerimden

tam o sıra bilesin bütün gücümle

titreyerek geçmiyorum, geçmiyorumdur senden

ben çok ceket yaktım ısınmak için

manyağın tekiyim, manyağın tekisin, manyağın teki!

manyak mıyız neyiz bildiğin mücevher elimizdeki!?

haritasız bir definecinin gömüyü bulmasından daha zorlu bir iştir

iki insanın birbirini diğer bütün haritalardan silebilmesi."

[bakbernacim]

ben hiç ışıklı yollarda yürümedim

[bakbernacim]

bir sigara yaktım. sadece yanışını izledim dakikalarca. külü kahveme döküldü umursamadım, bir yudum daha içtim. oturdum buz gibi taşın üstüne. soğukmuş, pismiş, biri beni ağlarken görmüş aklıma bile gelmedi. kalktım yürüdüm, yağmurda ıslanmışım, ayağıma taş takılmış, kambur durmuşum aklıma bile gelmedi. tüm bunları düşünmüyorken o sırada ne düşünüyordum: hiçbir şey. beni bir şey içine aldı, kurtulabicek miyim bilmiyorum. kurtulmak istiyor muyum hiç bilmiyorum.

[bakbernacim]

insan içinde bazı duygular barındırır, ben ise o duyguların içinde barınıyorum. kaybolmalarım bu yüzdendir.

[bakbernacim]

farklı olmaya çalışmıyorum, ama farklı olduğumun da farkındayım

[bakbernacim]

bir süredir günlük tutuyorum. daha da içime kapandım, teşekkürler.

[bakbernacim]

benim gibiler iyi bilir ağzına kadar dolu olup, aynı zamanda anlatamayacak kadar yorgun olma halini. bazen bir çırpıda döküveresin gelir içini, ama diğer yanın bunun beyhude bir çabadan öteye gidemeyeceğini de bilir. yavaş yavaş boğulur, ve kaybolursun. işin garibi ise ne boğulurken, ne de kaybolduğunda farkedilmez yokluğun.

[bakbernacim]

kırılgan bir çocuğum ben

yüreğim cam kırığı

bütün duygulardan önce

öğrendim ayrılığı

saldırgan diyorlar bana

oysa kırılganım ben

gözyaşlarım mücevher

saklıyorum herkesten

ürküyorlar gözümdeki ateşten

ürküyorlar dilimdeki zehirden

ürküyorlar o dur durak bilmeyen

gözükara cesaretimden

diyorlar: bir yanı sarp bir uçurum,

bir yanı çılgın dağ doruğu.

oysa böyle yapmasam ben

nasıl korurum içimdeki çocuğu?

bir yanım çılgın nar ağacı

bir yanım buz sarayı.

Kırılgan, Murathan Mungan

[bakbernacim]

[bakbernacim]

bana kendimi şanslı hissettiriyorsun güzel köyüm

[bakbernacim]

[bakbernacim]

içinden bir türlü çıkamadığım bu yalnızlığa çok alıştım. bir gün konuşmanın sırası gelir diye diye susmaya da çok alıştım. şimdi dönüp baktığımda, önceden varımı yoğumu ortaya koyacak kadar çok sevdiğim insanlarla aramda dağlar var. her şey bir anda oldu gibi geliyordu ilk başlarda, şimdi ise düşündükçe daha iyi idrak ediyorum. öyle bir hâl aldı ki bu durum benim içimde, onlar için bir şeyler düşünüp bir yerlere yazmak bile zoruma gidiyor. iyiyi, kötüyü tamamiyle zihnimden atmak istiyorum. ne lanet, ne minnet. hiçbir şey istemiyorum.

[bakbernacim]

"insanları sevmemeye başladı mı insan, insan gibi yaşamayı da sevmemeye başlıyor, insan gibi çalışmayı, kazanmayı, yemeyi, içmeyi, sevişmeyi, ölmeyi."

[bakbernacim]

şimdiye kadar bildiğim, düşündüğüm pek çok şey, üzerinde durulmaya değmez ayrıntılara dönüştüler

[bakbernacim]

ukteler silsilesi

[likeafieldmouse-deactivated2015]

Francis Alys - Sometimes Making Something Leads to Nothing (1997)

[bakbernacim]

biz güneşi ancak batarken görürüz