dudak soymayı tahmini ne zaman bırakırım
Tüm dert tasalarım bitince
dirt enthusiast
$LAYYYTER

Love Begins

@theartofmadeline
RMH

titsay
taylor price
Keni
Not today Justin
No title available
art blog(derogatory)

⁂
Xuebing Du
we're not kids anymore.
almost home
DEAR READER
Claire Keane
styofa doing anything
wallacepolsom

No title available
seen from Malaysia

seen from Canada

seen from Türkiye

seen from United Kingdom

seen from United Kingdom
seen from Finland

seen from Germany
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from Malaysia

seen from Spain

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States

seen from Netherlands
@batuows
dudak soymayı tahmini ne zaman bırakırım
Tüm dert tasalarım bitince
Seni görene dek sadece çubuk krakerler çıtır sanıyordum
Kimse tumblr kullanmiyor gibi ama herkes tumblr kullanicisi
Uykusuz kalma uyu diyen mi, uyuma kal diyen mi aşıktı?
manita kucağı ihtiyacı
Seni görene dek sadece çubuk krakerler çıtır sanıyordum
Seni görene dek sadece çubuk krakerler çıtır sanıyordum
-Diyelim ki gitmedim. Seninle beraber olmaya devam ettik. Ne değişecekti?
+ Sabahları beraber uyanırdık. Ben senden önce kalkardım. Senin uyuyuşunu izlerdim, sonra sen uyanırdın. Bana gülümserdin. Sonra, sabahları çayı tek şekerli içtiğini, günün diğer saatlerinde şekersiz içtiğini biliyor olurdum, o ilk şekeri ben atardım çayına, zarifçe eritişini izlerdim. Sonra, en çok boynundan öpülmeyi sevdiğini biliyor olurdum. Sonra dışarı çıkardık. Dışarda yağmur yağıyor olurdu. Biz şemsiyeyi almazdık. Sırılsıklam olurduk. Sonra sen bana sokulurdun. Ama saçağın altına hiç girmezdik. Sonra sen üşütürdün. Ayakların buz gibi olurdu. Ben sana en sevdiğin o mavi çoraplarını getirirdim. Sonra bayramları babaannenin mezarını ziyarete giderdik. Hayatta en sevdiğin kadın için ağlayışını izlerdim senin. Hiçbir şey yapmazdım, gözyaşlarını silmezdim, seni teselli etmezdim. Orada öylece ağlayışını izlerdim. Başka insanların mezarlarının arasında dolaşarak, hayatın ne kadar şahane bir şey olduğunu düşünürdüm. Sonra.. sonra hiçbir şey yapmazdık. Öylece otururduk. Çok bilinmeyenli bu sorunun yanıtını arardık. Hayat bizi yalancı çıkarana dek, bulduğumuz cevapları doğru sanırdık.
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku
Beni hak edeni bulmalıyım artık
tüm sorunlar bi sarılmamıza bakar
Seni görene dek sadece çubuk krakerler çıtır sanıyordum