Gözler, ruhun penceresi değil, ruhun yansimasidir. İçimizde yankılanan kelimelerin, boğazımıza düğümlenen cümlelerin, söylemeye cesaret edemediklerimizi yansıtır. Sessizlik içinde en yüksek sesle konuşan, bazen bir çığlık, bazen de akan bir ırmak gibi.. Bazen gözlerde bir kargaşa olur ama dudaklar sessizdir. Öfkenin kırmızı parıltısı, hüznün gri sisi, umudun uçucu ve geri gelmeyen mavisi… Hepsi, kelimelere gerek duymadan, bir bakışın içinde donup kalir. Gözyaşları bile bir dil taşır. Kimisi hüzünden, kimisi öfkeden, kimisi tarif edilemeyen bir çaresizlikten doğar. Ama bazen gözler hiç yaş dökmez, çünkü bazen, acılar gözyaşlarının bile taşıyamayacağı kadar derindir.Gözler, bazen de sırları saklayabilir. Bir bakışın ardına gizlenmiş kırılmış bir çocuk, yorgun bir ruh, yitirilmiş hayaller olur. Ama ne kadar saklanmaya çalışsa da gerçekler gözlerde parlamaktan vazgeçmez.Ve bazen, hiç konuşmadan anlaşırsın. Çünkü iki çift göz, binlerce kelimenin anlatamayacağı şeyleri fısıldar birbirine. Sessizliğin en güzel yankisi işte bu. Gözler, yalnızca ışığı yansıtan mercekler değil, içimizde yankılanan sonsuz bir evrenin yüzeye vuran izdüşümleridir. Bir bakış, bir çağın yorgunluğunu taşır, bir başka bakışsa hiç yaşanmamış anların hasretini. Bazı gözlerse dipsiz bir karanlik gibidir. İçine bakarsın ve neler gördüğünü bilemezsin. Orada gizlenen şey, geçmiş mi, yoksa henüz yaşanamamış bir geleceğin gölgesi mi? Bazen kendi yansımanı görürsün o karanlığın içinde, bazense hiç bilmediğin bir varlığın sana baktığını hissedersin. Ve bazı gözler… Sessiz bir seraptır. Ne bir gölge ne de bir çöl vardır. Bakarsın ama hiçbir şey hissedemezsin. Onlar, ruhu fazla yorulmuş, hisleri bir zamanlar çok gürültü çıkardığı için susturulmuş gözlerdir. Fırtına sonrası deniz gibi, dingin ama içten içe ölü..Gözler bazen bir labirenttir. İçine girersin, iz sürersin ve kaybolursun. Orada saklanan duyguları çözmeye çalışırsın ama her bakış, yeni, çıkmaz yerler sunar ve her cikmaz yer yeni bir kapi... Yüzler gülse bile bazı gözlerin ardında derin bir uçurum vardır. Ve en tuhafı… Bazı gözler, sanki başka bir dünyaya açılan kapıdır. Onlara baktığında, bildiğin dünyanın sınırlarının ötesinde bir şeyler seziyorsun. Bu gözler, kelimelerin dokunamadığı bir bilgiyi taşır. Bir sırrı. Bir kaderi.Ama kimsenin fark etmediği bir şey var: Gözler yalnızca bakan için bir şey ifade eder. Gözlerine bakan kişi, kendi ruhunun en derin çukuruyla yüzleşir. Çünkü gözler, bakanın yansımasıdır. Ve bazen, gördüğümüz şeylerden kaçamayız.
stormborns
tangentwithtanner
snowghoul
kaledo-art
prguitarman
theartofmadeline
areudirty
yousharknotpass
