Koku
Ten, koku. Her damarın atışında tenden ayrılan o koku. Ayrılmak istemezcesine havaya dağılırken Birbirinden kopmak istemezcesine Sevgili gibi.
NASA
The Bowery Presents

shark vs the universe
Noah Kahan
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr
Sweet Seals For You, Always
RMH

roma★
No title available

Jar Jar Binks Fan Club

Kiana Khansmith
todays bird
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

Jimmy Eat World
Phantogram Three
Not today Justin
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Color Me Curious
cherry valley forever

Origami Around

seen from Türkiye

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from India
seen from France
seen from United States
seen from United States
seen from Nepal
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Vietnam
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Venezuela

seen from Mexico
seen from Australia

seen from United States
@benbuislerdenpekanlamam
Koku
Ten, koku. Her damarın atışında tenden ayrılan o koku. Ayrılmak istemezcesine havaya dağılırken Birbirinden kopmak istemezcesine Sevgili gibi.
aralar birikip kısalınca..
33 yaş + 9 ay
Anladıklarım ve anlamadıklarım; Sanki tüm anladıklarım, Artık anlamadıklarım.
Ben
uzun bir ara
Sana söylenenleri ve yapılanları asla unutmuyorsun, ama duyguları ve hisleri unutuyorsun. Ne yaptığını unutuyorsun çunki sonuçlarını önemsemiyorsun... Sonucunda eksik kalacak olan sen oluyorsun.
Uzun bir aradan sonra...
Hani merak ediyoruz ya; seviyor mu? seviyor muyum? kimi seviyor? nasıl seviyor... Sevginin türü yoktur ki koyasın adını. Başlarda sadece seversin, gördüğünde mutlu olursun.. Görmek, konuşmak istersin.. Tanımlamaya ihtiyaç duymadan, saf sevgi. Bi enerji dolmuştur için, akşam olduğunda karanlığı daha bi farklı görmeye başlarsın... Büyümesine izin verdiğin sevgi aydınlatır geceni...Artık zihninin içinde dönen bir insana sahipsindir. Ufak ufak engeller, yapman gerekenleri yapamazsın.. Sahip olduğun enerji senden ayrılıp o kişiye akmaya başlamıştır. Ne kadar kuvvetli bir kalbin varsa, uzaklıklara o kadar dayanabilirsin... Sevgi kendi başına bi tanıma sahip olamaz. İki insanın yönlendirmek istediği yöne doğru gider... Yerini bulur. :)
Avuc
Yatagimda bir avuc kara toprak, Sanki derinliklerinde yatiyorum.
pus
Daha once de soguk olmustu.. Gecenin kendini yalniz hissettigi zamanlar. Ama hic dumanla kaplanmazdi, Huzunlu oldugu zamanlar.
Tunel isigi
Cikisi gordum! Karanligimin derinliklerinden bir isik. Iki senedir bu odadan disariya bakiyorum. Her icim sikistiginda, disarida nefes aliyorum. Apartmanlarin pencerelerine taktim kafayi. Isiklar, isiklar, isiklar.. Hayatlar, hayatlar, hayatlar... Tunelin sonundaki isik. Farkinda olmadigim hayat.
Yogun
cevremde hep cok degerli insanlar oldu, bana destek oldular, bana kapilarini actilar devamini getiremedim. cesaretim yoktu. birgun kaybedicem bu insanlari, yerlerine gelen insanlar yerlerini dolduramicak. gecmisimde yalniz kalacagim...
Pezeveng
Cok hayal kurdum ben, Nefes alir gibi kurdum. dusundum dusundum dusundum heycanlandim kimi zaman daglarin yukselttigi kahraman oldum kimi zaman derinliklere inen sunger avcisi sonunda husran vardi. gururlu bi husran. kahramanlara duyulandan. ben kahraman olmaya calistim. hayallerimde… olabilecek kadar buyuk bir kalbim vardi. sevgilimin kahramani olmak istedim ben hayatinda en guvendigi kisi olmak istedim. onu koruyan kisi olmak istedim onu seven kisi olmak istedim sevgimin sinirsiz olmasini istedim, verebilecegim ne varsa vermek istedim kafa patlattim, hayal kurdum, yasadim, soludum, anlattim, heycanlandim, tukettim. bitirdim. pazarladim… hayallerimi gerceklestirme adimini atmadan pazarladim. insanlarin hayallerine ornek oldum. kendi hayallerimi pazarladim. artik hayallerimde yikilmis bir kahramanim..kilicim kirik, belim burkuk.. topraga bakiyorum. "ayni anda ayni dusunce geciyor bir duvar gibi aramizdan"*
onu anlamazdan geliyorum. ama duvari gormezden gelemiyorum. anlasanda anlamasanda o duvar, orda.. aranda. Crowhurst’te kahraman olmaya calisti. Cocuklarinin ve esinin kahramani olmak istedi.. Atlantigin, hint okyanusunun, pasifigin kahramani olmak istedi. ingilterenin kahramani olmak istedi. kaldiramadi ama... okyanusu seviyorum ama beni yutmasini istemiyorum. * ozdemir asaf "Donald Crowhurst"
saydam
itiraf ediyorum; panikledim. panikleyip yalan soyledim. hepinizin aklina geldigi sebepten degil! Koruma gudumun kabarmasindan, koruyamamaktan korkmaktan... Beyazi, siyahi yok. Yalan yalandir. Hepsi ayni azabi birakir.. AEy..
mi ? mi ? mi ?
uzun zamandir ara vermistim bu kafalara. ne oluyor? ne oldu? neden oldu? gibi sorular sormaya basladim kendime. Nefesim sikismazdi, cigerlerim rahatti.. Kalbim sikisiyor. Egzamalarim gecmisti... Bizi ozledin mi diyorlar simdi. bi suredir depresyonda oldugumun farkindaydim ama cikis ivmesini yakalamak icin son bir darbe yemem gerektiginin farkinda degildim. Uzulsem mi, sevinsem mi yoksa zihnimden mi suphelensem? AEy
DiP
Bir an duraksar, gecirdigin yillara bakarsin.. Basta kucuk bir akarsu gibi gelen yillar, bir selale gibi yukselir karsinda. Tum kizginligi ile akmaya devam eder seni suruklemek istercesine. Kimi zaman geri tirmanmak istersin. Korka korka... Ben ne yaptim? dersin.. Sen ne yaptin? O yillar uyardi seni! Uysal gozuktuler. Ama uyardilar! Dingin bir akarsu gibiydi, ama git gide hizlanarak akiyordu. Aldanma bana! Ben selale olup dibe goturucem seni!... Uyuyordun sen.. Farkina varmadin! Cunku; Asiktin... Artik cok gec. Dipte nefes almanin yolu yok.
BOOM / anti-persona
Zihnimin ve kalbimin derinliklerinde dolasan savas fotografcisi sonunda mayina basti. Halbuki benim O olmam, o benligimle mayina basmam gerekiyordu. Icimde patlayan anti-personel dis kabugumu yok edemedi.. Cirpin Kaptan Ahab, cirpin...Zihnini kaybettikten sonra, hayata sahip olman anlamsiz.AEy
Bende dicem
Secim yapamamak, karar verememek, uygulayamamak...Icinde duygu ve haz havai fisekleri patlatmak.Yerinde saymak... Balik burcu degilde hakikaten balik olsaydim. Karar vermeme gerek kalmazdi.. Sadece durtulerime ve akintiya gore hareket ederdim...AEy
Cocuklugundan basla;
Bu cocukluk muhabbetleri hepimizi sikmis olabilir.. Ama suanda hakikaten cocuklugumdan baslamam gerekiyor… Once “Le Grand Bleu” yu indirdim, sonra kahve yaptim ve 4 yasimda tanistigim Vangelis’in “The City” albumunu dinlemeye basladim. Yazmak icin gerekli yogunluga bunlar sayesinde ulasabilecegimi saniyordum. Ama ulasamadim.. Anladim ki ust uste tuvalete gitmenin bir manasi yok. Biraz birikmeliyim…